مدیریت شهری؛ معمارِ سیمای زندگی شهری
به گزارش گروه جامعه پایگاه خبری تحلیلی «تهران پرس»؛ شهرداریها و دهیاریها به عنوان خط مقدمِ پاسخگویی به نیازهای روزمره شهروندان و روستاییان، در واقع آینه تمامنمایِ کارآمدیِ حکمرانیِ محلی هستند. از مدیریتِ پسماند و توسعه فضای سبز گرفته تا بسترسازی برای فعالیتهای اقتصادی و اجتماعی، همه و همه در دایره وظایفِ گسترده این نهادها تعریف میشود. در دهیاریها، این مسئولیت رنگوبویی از «توسعه پایدارِ روستایی» و جلوگیری از مهاجرتهای بیرویه به کلانشهرها به خود میگیرد که اهمیتِ آن را دوچندان میکند.
نگاه کارشناسان به چالشهای مدیریت محلی
حمیدرضا سلیمانی، مدرس برنامهریزی شهری میگوید:«بزرگترین چالشِ فعلی شهرداریها در ایران، گذار از شهرداریِ خدماتی به شهرداریِ اجتماعی است. ما نباید فقط به دنبال جمعآوری زباله یا آسفالت معابر باشیم. شهرداریِ ایدهآل در قرن بیست و یکم، نهادی است که شهروند را در تصمیمگیریها مشارکت میدهد. حکمرانیِ مشارکتمحور، کلیدِ اصلیِ موفقیت در پروژههای بزرگ شهری است. بدونِ همافزایی با مردم، هیچ پروژهای رنگِ دوام نخواهد دید.»
زهرا عباسی، پژوهشگر حوزه توسعه روستایی عنوان میکند:«در دهیاریها، ما با بحرانِ هویتِ معیشتی روبهرو هستیم. دهیاریها باید فراتر از نظافتِ روستا، به سمتِ ایجادِ زیرساختهای کسبوکارِ کوچک و گردشگریِ بومگردی حرکت کنند. دهیارِ موفق کسی است که بتواند پتانسیلهای بومیِ منطقه خود را به ثروت تبدیل کند و روحیه امید را به جوانانِ روستایی بازگرداند تا شاهدِ خالی شدنِ روستاها نباشیم.»
تحول دیجیتال؛ مسیری به سوی مدیریتِ نوین
امروزه سخن گفتن از مدیریت شهری بدونِ در نظر گرفتن «هوشمندسازی»، غیرممکن است. شهروندان انتظار دارند که خدمات را بدون نیاز به حضورِ فیزیکی و در کمترین زمان دریافت کنند. سیستمهای یکپارچه شهرسازی، مدیریتِ ترافیکِ هوشمند و پایشِ آنلاینِ پروژههای عمرانی، از ملزوماتِ اجتنابناپذیرِ شهرداریهای مدرن است. این تغییرِ رویکرد، نه تنها باعث کاهش هزینههای جاری میشود، بلکه با شفافسازی فرآیندها، اعتماد عمومی را نیز تقویت میکند.
اخلاقِ خدمت؛ فراتر از وظایف قانونی
در کنارِ مسائلِ فنی و مدیریتی، نکتهای که در روز شهرداری و دهیاری نباید از قلم بیفتد، «اخلاقِ حرفهای» در برخورد با شهروندان است. شهرداریها به عنوان نهادهایی که بیشترین تماسِ مستقیم را با مردم دارند، باید پیشگامِ «تکریمِ اربابرجوع» باشند. هر گرهای که از کار یک شهروند یا روستایی در این نهادها باز میشود، قدمی است در راهِ افزایشِ سرمایه اجتماعی.
چشمانداز آینده؛ شهری برای همگان
مدیریتِ موفق شهری و روستایی در گروِ داشتنِ «برنامههای بلندمدت» است که تحت تأثیر تغییراتِ مدیریتیِ کوتاهمدت قرار نگیرد. توجه به عدالتِ فضایی (توزیع عادلانه خدمات در تمامی نقاط شهر و روستا)، ایجادِ فضاهای عمومی برای تعاملاتِ اجتماعی و توجه به حفظِ محیطزیست، از مؤلفههای اصلیِ شهرداریها و دهیاریهای کارآمد است.
جمعبندی؛ رسالتی برای اعتلایِ زیستِ عمومی
روز شهرداری و دهیاری، دعوتی است برای بازنگری در روشهای خدمترسانی. اگر بپذیریم که شهر یا روستا، خانهای بزرگ برای همه ماست، آنگاه درک خواهیم کرد که فعالیتِ این نهادها تا چه حد در «خوشبختیِ روزمره» ما مؤثر است.
به امیدِ روزی که مدیریتِ محلی در ایران به چنان بلوغی برسد که هر شهروند و روستایی، نه تنها دریافتکنندهی خدمات، بلکه شریکِ فعال در ساختنِ آیندهی محلِ زندگیِ خود باشد. تلاشهای شبانهروزیِ خادمانِ مردم در این نهادها، ستونِ استواری است که آبادانیِ ایران بر آن بنا شده است؛ قدردانِ این زحمات باشیم و با مطالبهگریِ سازنده، به یاریِ آنها بشتابیم.
انتهای خبر/