مولوی در محاصره سرقت و اعتیاد
به گزارش گروه جامعه پایگاه خبری تحلیلی «تهران پرس»؛ خیابان مولوی از محور‌های قدیمی و پررفت‌وآمد جنوب تهران است؛ محدوده‌ای که بازار‌های سنتی، واحد‌های صنفی، انبارها، مراکز تجاری و محله‌های مسکونی را در کنار یکدیگر جای داده است. با این حال، در بخش‌هایی از این محدوده، نگرانی درباره حضور افراد بی‌خانمان، مصرف علنی مواد مخدر و وقوع سرقت، بر زندگی روزمره شهروندان سایه انداخته است.
اگرچه پلیس از دستگیری سارقان در محدوده بازار تهران خبر داده و مسئولان نیز بر ساماندهی معتادان متجاهر تأکید کرده‌اند، تداوم امنیت در این محدوده به اقدام هماهنگ پلیس، دستگاه قضایی، نهاد‌های درمانی و مدیریت شهری نیاز دارد.
نگرانی اصلی فقط به سرقت تلفن همراه یا کیف محدود نمی‌شود؛ احساس ناامنی هنگام عبور از کوچه‌های کم‌رفت‌وآمد، به‌ویژه در ساعات پایانی روز، می‌تواند رفت‌وآمد ساکنان و فعالیت اقتصادی کسبه را نیز تحت تأثیر قرار دهد. گزارش‌های پیشین از محدوده مولوی و بازار سیداسماعیل نیز به نگرانی اهالی درباره حضور معتادان متجاهر و اموال مشکوک به سرقت اشاره کرده‌اند. البته این گزارش‌های قدیمی به‌تنهایی برای تعیین وضعیت امروز یا میزان فعلی سرقت‌ها کافی نیستند.
باید میان اعتیاد، بی‌خانمانی و ارتکاب جرم تفاوت قائل شد. همه افراد مبتلا به اعتیاد سارق نیستند و نسبت دادن سرقت به تمام افرادی که در خیابان زندگی می‌کنند، نه دقیق است و نه به حل مسئله کمک می‌کند. با این حال، اگر در نقطه‌ای از شهر سرقت‌های مکرر، خریدوفروش اموال مسروقه یا مزاحمت‌های خیابانی رخ می‌دهد، برخورد هدفمند با مرتکبان و عوامل سازمان‌دهنده این جرائم ضروری است.
در مردادماه ۱۴۰۵، رضا صادقی‌پور، سرکلانتر هفتم پلیس پیشگیری پایتخت، از دستگیری دو سارق حرفه‌ای تلفن همراه در محدوده خیابان مولوی و بازار عباس‌آباد خبر داد.
به گفته او، پس از وقوع چند فقره موبایل‌قاپی در حوزه کلانتری ۱۱۳ بازار، مأموران با بررسی تصاویر دوربین‌های مداربسته، تحقیقات میدانی و اقدامات فنی، عاملان سرقت‌ها را شناسایی کردند. این خبر نشان می‌دهد که پیگیری تخصصی سرقت در این محدوده در دستور کار پلیس قرار داشته است؛ هرچند از آن نمی‌توان نتیجه گرفت که همه سرقت‌های منطقه به افراد معتاد مربوط بوده‌اند.
ساماندهی معتادان؛ فراتر از جمع‌آوری خیابانی
یکی از چالش‌های اصلی در مواجهه با این مسئله، تداوم نتایج طرح‌های جمع‌آوری معتادان متجاهر است. جمع‌آوری مقطعی ممکن است برای مدتی حضور افراد در یک گذر را کاهش دهد، اما اگر درمان، مددکاری اجتماعی، حمایت پس از خروج از مراکز و رسیدگی به وضعیت بی‌خانمانی دنبال نشود، احتمال بازگشت برخی افراد به خیابان وجود دارد.
محمدصادق معتمدیان، استاندار تهران، در جلسه شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر استان در شهریور ۱۴۰۵ تأکید کرد که ساماندهی معتادان متجاهر نباید به جمع‌آوری آنها محدود شود و مصوبات این حوزه باید به‌صورت مسئله‌محور و تا حصول نتیجه پیگیری شوند. این رویکرد بر ضرورت توجه به مراحل مختلف ساماندهی، از شناسایی و پذیرش تا درمان و بازتوانی، تأکید دارد.
در کنار این موضوع، سردار عباسعلی محمدیان، فرمانده انتظامی تهران بزرگ، نیز ساماندهی معتادان متجاهر و مقابله با توزیع‌کنندگان مواد مخدر را از محور‌های مهم ارزیابی عملکرد پلیس معرفی کرده است. این تأکید نشان می‌دهد که مقابله با آسیب‌های مرتبط با اعتیاد، علاوه بر جمع‌آوری افراد، به برخورد با شبکه‌های توزیع مواد مخدر و عوامل ایجادکننده نقاط آلوده نیاز دارد.
برخورد با مالخران و پیشگیری از تکرار سرقت
در موضوع سرقت‌های خرد، دستگیری سارق تنها بخشی از فرایند مقابله با جرم است. اگر اموال مسروقه به‌سرعت در بازار‌های غیررسمی فروخته شوند، انگیزه اقتصادی ارتکاب سرقت همچنان باقی می‌ماند. به همین دلیل، شناسایی مالخران، بررسی محل‌های احتمالی فروش اموال مسروقه و رسیدگی قضایی به پرونده‌ها باید در کنار افزایش حضور هدفمند پلیس دنبال شود.
علی صالحی، دادستان تهران، در مرداد ۱۴۰۵ بر برخورد قاطع با مالخران و سرقت‌های خشن تأکید کرد. در گزارش مربوط به جلسه قرارگاه مقابله با سرقت، ساماندهی معتادان متجاهر و انجام وظایف قانونی دستگاه‌های مسئول در زمینه پیشگیری نیز مورد توجه قرار گرفت.
غلامعلی رستمی پلیس اداره آگاهی در گفتگو با «تهران پرس» در کنار اقدامات انتظامی و قضایی، کارشناسان حوزه پیشگیری از جرم بر اهمیت شناسایی نقاط پرخطر، بهبود روشنایی معابر، فعال بودن دوربین‌های نظارتی و افزایش امکان گزارش‌دهی شهروندان تأکید کرد و ادامه داد: این اقدامات زمانی مؤثرتر خواهند بود که بر اساس اطلاعات دقیق از زمان و مکان وقوع سرقت‌ها اجرا شوند و نتیجه آنها نیز به‌صورت دوره‌ای ارزیابی شود.
مولوی به برنامه‌ای مداوم نیاز دارد
علی رضوی کارشناس شهری در گفتگو با «تهران پرس» اظهار داشت: ساماندهی وضعیت خیابان مولوی نیازمند همکاری شهرداری، پلیس، دستگاه قضایی، سازمان بهزیستی و نهاد‌های مسئول مبارزه با مواد مخدر است.
وی افزود: شهرداری می‌تواند در بهسازی محیط، روشنایی، پاکیزگی و رفع نقاط بی‌دفاع شهری نقش داشته باشد؛ پلیس باید بر مقابله با سرقت و شبکه‌های خریدوفروش اموال مسروقه تمرکز کند و نهاد‌های درمانی و حمایتی نیز برای افرادی که به خدمات تخصصی نیاز دارند، مسیر مشخصی فراهم کنند.
رضوی ادامه داد: از سوی دیگر، کسبه و ساکنان باید بتوانند بدون نگرانی از پیامد‌های احتمالی، موارد مشکوک و جرائم را به مراجع مسئول گزارش دهند. انتشار اطلاعات دقیق درباره میزان سرقت، نتایج طرح‌های انتظامی و وضعیت مراکز درمان و بازتوانی نیز امکان ارزیابی عملکرد دستگاه‌ها را فراهم می‌کند.
در نهایت، مسئله مولوی را نمی‌توان تنها با حضور مقطعی نیرو‌های انتظامی یا انتقال افراد از یک خیابان به خیابانی دیگر حل کرد. معیار موفقیت باید کاهش پایدار سرقت، افزایش امنیت شهروندان، بهبود شرایط فعالیت کسبه و فراهم شدن امکان درمان و بازگشت اجتماعی افراد نیازمند باشد. خیابان مولوی زمانی به شرایط مطلوب نزدیک می‌شود که مقابله با جرم و رسیدگی به آسیب‌های اجتماعی، نه در قالب طرح‌های کوتاه‌مدت، بلکه به‌صورت برنامه‌ای هماهنگ، مستمر و قابل ارزیابی دنبال شود.
انتهای خبر/