به گزارش خبرنگار اجتماعی تهرانپرس؛ فرونشست زمین به ″بمب ساعتی″ برای ساکنان تهران تبدیل شده است، بنا به تعریف یونسکو، فرونشست عبارت است از فرورریزش و یا نشست سطح زمین که به علت های متفاوتی در مقیاس بزرگ روی میدهد.
سه خطر سیلاب، فرونشست و زلزله به صورت فیالبداهه تهران را تهدید میکند؛ اما اکنون پس از هر بارش باران بخشی از برخی خیابان های پایتخت نشست می کند و شهرداری نسبت به ترمیم آسفالت آن خیابان اقدام می کند.
به گفته آقامیری، رئیس کمیته عمران شورای شهر تهران حدود ۲۲۰ دشت در ایران داریم که در جنوب تهران و دشت ورامین سالانه برای آنها ۳۴ سانتی متر نشست ثبت شده است، این فرونشست در حالی است که اگر در دنیا سالانه چهار سانتی متر فرونشست ثبت کنند، اعلام شرایط بحرانی می کنند، اما می بینیم با این حجم فرونشست در تهران هیچ اتفاقی نمی افتد!
وی می افزاید که نشست زمین پایتخت را تهدید می کند و لازم است همه متخصصان، سازمان ها و اساتید پای کار بیایند تا یک مجمع خردورزی تشکیل شود و خروجی آن مصوباتی باشد که تمام ارگان ها و شهرداری ها به صورت واحد به آن عمل کنند.
از همین رو با جلال ملکی، سخنگوی سازمان آتش نشانی تهران در خصوص میزان آمادگی با بحران نشست زمین در پایتخت به گفتگو پرداخته ایم، که در ادامه مشروح این گفتگو آمده است.
تهرانپرس: آیا پس از هر بارش باران زمین نشست خواهد کرد؟
ملکی: ممکن است پس از بارش باران در سطح معابر شهر آبگرفتگی هایی ایجاد شود و یا اینکه در برخی از مناطق نشستهایی داشته باشیم؛ اما اینگونه نیست که پس از هر بارش باران حتماً زمین نشست خواهد کرد.
نشست زمین پس از بارش باران بستگی به نوع خاک و شرایط زیست محیطی آن منطقه دارد.
تهرانپرس: باتوجه به هشدارهایی که در خصوص نشست زمین در تهران مطرح است تا چه میزان آمادگی مواجهه با آن را داریم؟
ملکی: اصلاً آمادگی مواجهه با نشست یک خیابان را نداریم؛ نه تنها ما بلکه هیچ کشور آمادگی این موضوع را ندارد. در کجای دنیا مطرح میشود که یک خیابان نشست کرده است و چندین ساختمان خراب شده تا دو ساعت دیگر مردم میتوانند به منازل خود بازگردند؟!
نشست زمین به معنای «بحران» است و هیچ آتش نشانی در دنیا برای مقابله با بحران تعریف نشده بلکه آتشنشانی برای حوادث شهری راه اندازی شده است. از همین رو زیر نظر شهرداری ها هستند و در برخی از کشورها نیز زیر نظر نیروهای نظامی و پلیس شهر هستند پلیس نیز محدوده شهر را کنترل می کند و آتشنشانی نیز محدوده شهری را کنترل میکند و برای حوادث شهری آمادگی دارد.
در زمان وقوع بحران و حوادثی همچون زلزله، سیل و نشست زمین که تخریب چندین ساختمان را در پی دارد از شهرها و استان ها و حتی کشورهای دیگر تا قاضای نیروی کمکی می شود.
برخی کشورها همانند ژاپن و آمریکا که در خصوص تجهیزات امدادی پیشرفتهای محسوسی دارند در زمان وقوع بحران اقدام ویژه نمی تواند انجام دهد؛ به طور مثال در آتش سوزی جنگل های کالیفرنیا که سالی چند مرتبه اتفاق می افتد آنها کار خاصی نمی توانند انجام دهند و هزاران هکتار جنگل می سوزد تا در نهایت خود خاموش شود و صرفا آنها از گسترش اتش سوزی جلوگیری می کنند.
همچنین در زمان سونامی ژاپن با وجود تخصصی که این کشور در مدیریت بحران دارد اقدام خاصی نتوانست انجام دهد. هیچ کشوری نمی تواند ادعا کند که تنها چند ساعت پس از وقوع بحران مردم میتوانند به خانه هایشان باز کردند.
تهرانپرس: راهکار مقابله با بحران برای کاهش تلفات چیست؟
ملکی: می توان با یک سری اقدامات بلندمدت همانند برنامه ریزی، تشکیل ستادهای بحران، برگزاری کلاسهای آموزشی برای مردم، برگزاری مانور های اصولی و… آمادگی لازم برای مواجهه با بحران را در کشور ایجاد کرد.
لزوم آموزش
برگزاری این مانور ها به معنای مانور هایی که در مناسبت های همچون روز زلزله و یا روز بلاهای طبیعی برگزار می شود، نیست.
برخی از این مانورها خنده دار است، به طور مثال در یک مدرسه به دانش آموزان می گویند سر خود را نگه دارید و ساختمان خارج شوید و یا اینکه صرفاً باندی را به دست و سر دانش آموزان می بندند و آن ها را به عنوان مصدوم معرفی می کند! آیا این مانور است؟ آیا زلزله به همین راحتی است؟
آموزش عمومی در چه حدی است؟ آیا مردم میدانند در زمان وقوع زلزله و سیل چه کارهایی را باید انجام دهند؟ اکنون با یک طوفان بسیاری از زیرساخت ها شاید به مشکل بر بخورند؛ اگر زلزله و سیل رخ دهد چه خواهد؟
تقسیم وظایف در پیش از وقوع بحران
اعضای ستاد بحران هر کدام باید بدانند در زمان وقوع بحران چه وظیفه ای بر عهده دارند و همچنین استانهای معین مشخص شوند و این استان ها از آمادگی لازم برخوردار باشند؛ نباید اینگونه باشد که در زمان وقوع بحران تازه جلسه ستاد بحران تشکیل شود!
همچنین لازم است از حیث تجهیزات امکانات علم روز امدادرسانی برخوردار باشیم با رعایت این شروط میتوانیم بگوییم که در زمان وقوع حادثه و بحران از آمادگی نسبی برخوردار ایم حتی با وجود این شرایط نیز نمیتوانیم مدعی شویم که بحران و حادثه ای نیست که ما از پس آن بر نیاییم.
در زمان حادثه پلاسکو ک تنها یک ساختمان بود تمام ظرفیت نیروهای امدادی استان تهران و اطراف آن بر خط شده بودند و ۹ الی ۱۰ روز به طول انجامید اگر این ساختمان به پنج ساختمان دیگر سرایت می کرد باید از تمامی استان ها تقاضای کمک میکردیم. هرچند پس از حادثه پلاسکو شرایط آتشنشانی از حیث تجهیزات، پرسنل و امکانات بهتر شده است.
اگر بخواهیم دلخوشی الکی بدهیم که با برگزاری سالانه چهار مانور شرایط خوبی داریم، در موقعیت بحران چالشها و مشکلات جدی ای از جمله مشکلات مدیریت در زمان بحران و بخش عملیات بحران مواجه خواهیم بود.
اکنون پیش از وقوع بحران باید پیش زمینه اقدامات قبل از بحران را انجام دهیم و آمادگی خود را تا حد توان افزایش دهیم بلکه بتوانیم برای حل و مدیریت بحران امیدوار باشیم.
انتهای پیام/