فاطمیه چگونه جهان ما را معنا می‌کند؟
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «تهران پرس»؛ ماهیت این ایام، یادآورِ این حقیقت است که حق، همیشه با جلب توجه و قدرتِ ظاهری همراه نیست؛ گاهی حق در قالبِ صبری بی‌کران، در سکوتِ یک مادر و در ایستادگیِ یک زن جلوه‌گر می‌شود. فاطمیه به ما می‌آموزد که مظلوم بودن، به معنای شکست خوردن نیست، بلکه به معنای حفظِ اصالت در برابرِ بی‌عدالتی است. این همان معنایی است که ما در چهره‌های ماندگارِ این سرزمین، از مادران شهدای عزیزمان در میناب و دیگر نقاط میهن، می‌بینیم؛ زنانی که با وجود داغ‌های جانکاه، همان نقشِ صبورانه و در عین حال مقتدرانه را ایفا می‌کنند.
در این ایام، ما با مفهوم «فداکاریِ بی‌صدا» رو‌به‌رو هستیم. فاطمیه به ما نشان می‌دهد که چگونه می‌توان در میانه طوفان‌های سیاسی و اجتماعی، بر اصول اخلاقی و انسانی پافشاری کرد. این میراث، در میان نسل‌ها جاری است؛ در نقشِ زنان و مادرانی که بر وظایفِ انسانی و مأموریت‌های بزرگ زندگی خود ایستادگی می‌کنند و نشان می‌دهند که ماتم، هرگز نباید مانع از حرکت در مسیرِ حق شود.
امسال، این ایام با حسی متفاوت از فقدان همراه است. اولین فاطمیه‌ای است که در آن، جای خالیِ رهبری را که خود نمادی از این مسیرِ سخت بود، به شکلی عمیق حس می‌کنیم. این فقدان، نه تنها غم‌آلود است، بلکه یادآورِ این واقعیت است که مسیرِ والای انسانی، همواره با گذشتن از عزیزترین‌ها همراه بوده است. بنابراین، فاطمیه برای ما، تنها یک دوره برای عزاداری نیست؛ بلکه فرصتی است برای بازنگری در خویشتن. فرصتی برای اینکه یاد بگیریم چگونه می‌توان در برابر سختی‌ها، مانندِ فاطمه (س)، با شکوه و کرامت ایستاد. فاطمیه یعنی یادگیریِ هنرِ «صبرِ فعال»؛ صبری که نه از سرِ تسلیم، بلکه از سرِ یقین به پیروزیِ نهاییِ حقیقت است.
قدرت فاطمیه، قدرتی نیست که با فریاد یا شعار اعمال شود؛ قدرتی است که در سکوتِ مادرانی تجلی می‌یابد که پس از شهادت فرزندانشان، همچنان ستونِ آرامش خانواده و جامعه باقی مانده‌اند.
وقتی به جایگاه مادران بزرگ این مسیر نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که چگونه آنها در میان ماتم، بر نقشِ اجتماعی و مادری خود پافشاری می‌کنند. آنها نشان می‌دهند که سوگ، به معنای ایستادگی نیست، بلکه سوگ، فرصتی است برای بازخوانیِ عهدِ بسته‌شده با ارزش‌ها است.
در این ایام، شاید بهتر باشد به جای عزاداری‌های صرف، به «فاطمی بودن» فکر کنیم. فاطمی بودن یعنی در اوج تلخی‌ها، کرامت انسانی را حفظ کنیم؛ یعنی در اوجِ تنهایی، مانند مادران شهید، با سربلندی در مسیرِ هدف گام برداریم. ایام فاطمیه، یادآورِ این است که هر چقدر هم که تاریکی‌ها سنگین باشند، نورِ صبری که از دل ایثار برمی‌خیزد، هرگز خاموش نخواهد شد.
انتهای خبر/
منبع: ایسنا