ایران در آستانه یک دگرگونی جمعیتی
به گزارش تهران پرس، علی حاتمی با تأکید بر ضرورت عبور از نگاه صرفاً کالبدی به شهر، گفت: شهر دوستدار سالمند محصول یک سیاست اجتماعی یکپارچه است؛ شهری که در آن سالمندان نه‌تنها امکان رفت‌وآمد، بلکه استقلال، کرامت و احساس تعلق داشته باشند.
وی با اشاره به اینکه در برنامه‌ریزی‌های شهری، اغلب بر جنبه‌های فیزیکی مانند نصب رمپ و اصلاح پیاده‌رو‌ها تمرکز می‌شود، افزود: اگر پیش‌شرط‌های کیفیت اجتماعی فراهم نشوند، این اقدامات تکه‌پازل‌های ناقصی خواهند بود. مسئله اصلی تنها این نیست که سالمند چگونه از خانه به خیابان برسد، بلکه این است که آیا او در جامعه احساس امنیت اقتصادی دارد؟ آیا در تصمیم‌گیری‌های محلی مشارکت می‌کند یا در انزوای اجتماعی رها شده است؟
حاتمی با تفکیک میان «تنهایی» و «انزوای اجتماعی»، خاطرنشان کرد که حتی سالمندی که با خانواده زندگی می‌کند، ممکن است به دلیل فقدان روابط معنادار، دچار انزوای اجتماعی شود. وی تأکید کرد که چارچوب سازمان جهانی بهداشت، فراتر از محیط فیزیکی، بر هشت حوزه از جمله مشارکت مدنی، اشتغال، ارتباطات و خدمات سلامت تأکید دارد.
این پژوهشگر در پایان با اشاره به لزوم تقویت «مراقبت جامعه‌محور»، گفت: خدمات سلامت و توان‌بخشی باید با نیاز‌های سالمند در خانه و محله هماهنگ شوند تا امکان زندگی مستقل و آبرومندانه برای آنان فراهم شود.
انتهای خبر//ح.ع
منبع: ایسنا