به گزارش خبرنگار گروه جامعه پایگاه خبری تحلیلی «تهران پرس»؛ تهران، پایتخت ایران، در سالهای اخیر با چالشهای جدی در زمینه تأمین آب و برق مواجه شده است. در این میان، گزارشها نشان میدهد که رستورانها و اغذیهفروشیهای بازار تهران، بهویژه در محدوده بازار بزرگ، بهعنوان پرمصرفان آب، نقش مهمی در تشدید این بحران ایفا میکنند. این واحدها، بدون توجه به شرایط کمآبی، آب آشامیدنی را بهصورت بیرویه مصرف میکنند و حتی گاهی شیرهای آب را برای مدت طولانی باز میگذارند، بهطوری که کف خیابانهای بازار از آب روان پر میشود و تردد شهروندان را مختل میکند. این وضعیت نهتنها منابع آبی را به هدر میدهد، بلکه پرسشهای جدی درباره عملکرد دستگاههای نظارتی و مدیریت شهری به وجود آورده است.
هدررفت آب در بازار تهران: یک معضل روزمره
نوید بذرکار، استاد دانشگاه و ساکن محدوده بازار تهران، در گفتگو با گزارشگر تهران پرس از این وضعیت ابراز تأسف میکند: «واقعاً دلم میسوزد وقتی میبینم آب آشامیدنی به این شکل هدر میرود. چرا باید ساندویچفروشیها اینقدر بیمحابا آب مصرف کنند؟» او که روزانه شاهد هدررفت آب در خیابانهای بازار است، میافزاید: «کافی است بازرسان اداره آب سری به بازار بزنند تا ببینند چه حجم عظیمی از آب آشامیدنی توسط کاسبان هدر میرود. گاهی اوقات خیابانها به دلیل باز ماندن شیرهای آب به رودخانهای کوچک تبدیل میشوند.»
بذرکار با انتقاد از بیتوجهی اداره آب منطقه، میگوید: «چندین بار با اداره آب تماس گرفتم و این مشکل را گزارش دادم، اما هیچ اقدامی صورت نگرفت. انگار تمایلی به پیگیری این موضوع ندارند.» او معتقد است که به جای محروم کردن مردم عادی از آب برای چند ساعت در روز، باید نظارت بیشتری بر پرمصرفان مانند رستورانها و اغذیهفروشیها اعمال شود.
چرا نظارت کافی نیست؟
سئوالم اینجاست: دستگاههای نظارتی چه میکنند؟ چرا در شرایطی که کشور با بحران آب مواجه است، هیچ اقدام جدی برای کنترل مصرف بیرویه آب در بازار تهران انجام نمیشود؟ گزارشهای میدانی نشان میدهد که بسیاری از رستورانها و ساندویچفروشیها نهتنها به فکر کاهش مصرف آب نیستند، بلکه حتی از سادهترین روشهای صرفهجویی، مانند بستن شیرهای آب پس از استفاده، خودداری میکنند. این در حالی است که شهروندان عادی به دلیل قطعیهای مکرر آب، روزانه با مشکلات متعددی مواجه هستند.
بذرکار در ادامه میافزاید: «چرا مردم باید تاوان بیمسئولیتی پرمصرفان را بدهند؟ مگر قرار نیست مدیریت منابع آبی بهصورت عادلانه انجام شود؟ اگر قرار است محدودیت اعمال شود، چرا از کاسبان پرمصرف شروع نمیکنند؟» او پیشنهاد میدهد که اداره آب و شهرداری با همکاری یکدیگر، بازرسیهای منظم از واحدهای صنفی پرمصرف انجام دهند و جریمههای سنگین برای متخلفان در نظر بگیرند.
صدور مجوزهای بیرویه: ریشه مشکل کجاست؟
یکی دیگر از مسائل مطرحشده توسط بذرکار، صدور بیرویه مجوز برای رستورانها و اغذیهفروشیها در محدوده بازار تهران است. او میپرسد: «مگر نباید قبل از صدور مجوز برای این واحدها، استعلامی از سازمان آب گرفته شود؟ چرا هیچ نظارتی بر تعداد و نحوه فعالیت این واحدها وجود ندارد؟»
این موضوع تنها به رستورانها و اغذیهفروشیها محدود نمیشود. علی مهاجر، دانشجوی رشته عمران، در گفتوگو با تهران پرس به مصرف بیرویه آب در پروژههای ساختمانی اشاره میکند: «ساختمانسازی و برجسازی در تهران یکی دیگر از عوامل اصلی هدررفت آب آشامیدنی است. چرا باید از آب آشامیدنی برای مصارف صنعتی و ساختمانی استفاده شود؟ مگر نمیتوان آب غیرآشامیدنی را برای این منظور تأمین کرد؟»
مهاجر معتقد است که عدم تفکیک آب آشامیدنی و صنعتی در پروژههای ساختمانی، باعث شده است تا حجم عظیمی از آب شرب به هدر برود. او میافزاید: «صرفهجویی در مصرف آب توسط خانوادهها مهم است، اما مدیریت کلان مصرف آب در بخشهای صنعتی، کشاورزی و ساختوساز بهمراتب تأثیر بیشتری دارد. اگر نظارتی بر این بخشها وجود داشت، شاید امروز با این حجم از قطعی آب مواجه نبودیم.»
طلاسازی و کارگاههای صنعتی: مصرفکنندگان پنهان
علاوه بر رستورانها و پروژههای ساختمانی، کارگاههای طلاسازی و ریگیری طلا نیز بهعنوان یکی دیگر از مصرفکنندگان بزرگ آب در تهران مطرح هستند. مهاجر در این باره میگوید: «کارگاههای طلاسازی به دلیل استفاده از آب در فرآیندهای تولید و شستوشو، حجم زیادی از آب آشامیدنی را مصرف میکنند. چرا هیچ نظارتی بر این واحدها وجود ندارد؟»
او پیشنهاد میدهد که دولت با ایجاد زیرساختهای لازم، مانند تأمین آب غیرآشامیدنی برای مصارف صنعتی، از هدررفت آب شرب جلوگیری کند. به گفته مهاجر، «تا زمانی که تفکیک آب آشامیدنی و صنعتی بهصورت جدی دنبال نشود، نمیتوان انتظار داشت که بحران آب در تهران حل شود.»
نقش شهرداری و اداره آب در بحران کمآبی
علیرضا محبی، کارشناس مسائل شهری، نیز معتقد است که شهرداری و اداره آب منطقه در تشدید بحران کمآبی بیتقصیر نیستند. او به تهران پرس میگوید: «متأسفانه در سالهای اخیر، مصرف بیرویه آب در بخشهای مختلف شهری به یک معضل جدی تبدیل شده است. شهرداری بدون توجه به بحران آب، مجوزهای ساختوساز صادر میکند و اداره آب نیز نظارتی بر مصرف واحدهای صنفی و صنعتی ندارد.»
محبی هشدار میدهد که اگر این روند ادامه پیدا کند، قطعیهای آب در تهران از چند ساعت به ۲۴ ساعت در روز افزایش خواهد یافت. او میافزاید: «دولت باید با جدیت بیشتری به این موضوع ورود کند. برای مثال، میتوان با اجبار واحدهای صنعتی و ساختمانی به استفاده از آب غیرآشامیدنی، مصرف آب شرب را کاهش داد.»
راهکارهای پیشنهادی برای کاهش هدررفت آب
برای مقابله با این معضل، کارشناسان و شهروندان پیشنهادهای متعددی ارائه کردهاند. از جمله این راهکارها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
1. نظارت دقیقتر بر واحدهای صنفی پرمصرف: اداره آب و شهرداری باید با بازرسیهای منظم، واحدهای صنفی پرمصرف مانند رستورانها و ساندویچفروشیها را شناسایی و جریمه کنند.
2. تفکیک آب آشامیدنی و صنعتی: تأمین آب غیرآشامیدنی برای مصارف صنعتی، ساختمانی و کشاورزی میتواند فشار بر منابع آب شرب را کاهش دهد.
3. محدود کردن صدور مجوزها: صدور مجوز برای واحدهای صنفی پرمصرف، مانند رستورانها و کارگاههای صنعتی، باید با هماهنگی سازمان آب انجام شود.
4. آموزش و فرهنگسازی: برگزاری کمپینهای آموزشی برای کاسبان و شهروندان در راستای صرفهجویی در مصرف آب میتواند مؤثر باشد.
5. جریمههای سنگین برای متخلفان: اعمال جریمههای مالی و قطع موقت آب برای واحدهایی که بهصورت بیرویه آب مصرف میکنند، میتواند بازدارنده باشد.
آیندهای نگرانکننده در انتظار تهران
اگرچه صرفهجویی در مصرف آب توسط شهروندان عادی نقش مهمی در مدیریت منابع آبی دارد، اما به نظر میرسد که بخش عمده مشکل به مدیریت کلان و نظارت ناکافی بر پرمصرفان بازمیگردد. محبی در این باره میگوید: «تا زمانی که مدیریت صحیحی بر مصرف آب اعمال نشود، نمیتوان انتظار داشت که بحران کمآبی در تهران حل شود. دولت باید با برنامهریزی دقیق و اجرای قوانین سختگیرانه، از هدررفت آب جلوگیری کند.»
او هشدار میدهد: «اگر این روند ادامه پیدا کند، در آیندهای نهچندان دور، تهران با مشکلات جدیتری در زمینه تأمین آب مواجه خواهد شد. آن زمان، نهتنها شهروندان، بلکه کل سیستم اقتصادی و اجتماعی شهر دچار اختلال خواهد شد.»
نتیجهگیری
بحران آب در تهران یک چالش چندوجهی است که نیازمند همکاری بین دستگاههای مختلف، از جمله اداره آب، شهرداری و حتی خود شهروندان است. در حالی که مردم عادی با قطعیهای مکرر آب دستوپنجه نرم میکنند، رستورانها، اغذیهفروشیها، پروژههای ساختمانی و کارگاههای صنعتی بدون نظارت کافی، منابع آبی را به هدر میدهند. برای برونرفت از این بحران، نیاز به اقدام فوری و قاطع است. نظارت دقیقتر، تفکیک آب آشامیدنی و صنعتی، و فرهنگسازی برای صرفهجویی میتواند گامی مؤثر در جهت حفظ این منبع حیاتی باشد. در غیر این صورت، تهران در آیندهای نزدیک با چالشهای بزرگتری روبهرو خواهد شد.
انتهای گزارش/