به گزارش تهران پرس، شکست جمهوریخواهان در انتخابات میاندورهای ۲۰۲۶ آمریکا، بهویژه در شماری از پایگاههای سنتی این حزب، پرسشهایی را درباره آینده سیاسی دونالد ترامپ، میزان نفوذ او بر حزب جمهوریخواه و سرنوشت جنبش «ماگا» ایجاد کرده است؛ تحولاتی که میتواند بر رقابتهای ریاستجمهوری ۲۰۲۸ نیز تأثیر قابل توجهی داشته باشد.
در این میان، جنگ آمریکا علیه ایران و پیامدهای اقتصادی، نظامی و سیاسی آن به یکی از محورهای اختلاف در واشنگتن تبدیل شده است. همزمان، ابهام درباره راهبرد دولت ترامپ برای خروج از جنگ در حالی که وارد دهمین ماه آن میشویم، احتمال تشدید درگیریها و تفاوت محاسبات واشنگتن و تلآویو درباره آینده ایران، پرسشهایی درباره مسیر پیش روی این رویارویی ایجاد کرده است.
این تحولات در شرایطی جریان دارد که رقابت آمریکا با چین و روسیه شدت گرفته و مناسبات قدرت در نظام بینالملل در حال دگرگونی است؛ شرایطی که آینده ایران نیز از پیامدهای آن تأثیر میپذیرد و نیز بر آن تاثیر میگذارد.
امیرعلی ابوالفتح کارشناس مسائل آمریکا، انتخابات میاندورهای آمریکا را نوعی «همهپرسی» درباره عملکرد دولت مستقر دانست و گفت: ترامپ در سال ۲۰۲۴ با وعدههای متعددی پیروز شد که برخی از آنها اساساً امکان تحقق نداشتند.
او یادآور شد:مردم آمریکا پس از دو سال، عملکرد دولت را با این وعدهها مقایسه کردند و نتیجه انتخابات سوم نوامبر نشان داد که نهتنها از عملکرد دولت رضایت ندارند، بلکه آن را تنبیه هم کردهاند و دیگر به جبهه او رای ندادند.
وی با اشاره به تغییر ترکیب کرسیهای سنا افزود: نارضایتی از ترامپ تنها به دمکراتها محدود نمیشود و مستقلها و بخشی ازجمهوریخواهان را نیز در برگرفته است؛ به طوری که دمکراتها حتی در مناطقی که برای دههها دژهای تسخیرناپذیر جمهوریخواهان شناخته میشدند، پیروز شدند.
وی اضافه کرد: این نتایج نشان میدهد حزب حاکم نهتنها نتوانسته پایگاه رأی خود را گسترش دهد، بلکه بخشی از آن را نیز از دست داده است.
این کارشناس مسائل آمریکا درباره شکست نامزدهای مورد حمایت آیپک در میشیگان اظهارکرد: مساله اصلی نارضایتی از وضع موجود، سیاستهای مهاجرتی و مالیاتی تا حضور ثروتمندان در قدرت و سیاست خارجی آمریکاست.
وی اظهارداشت: بخشی از جامعه آمریکا معتقد است که سیاست خارجی آمریکا به گروگان اسرائیل درآمده و شهروندان باید هزینه تأمین امنیت آن را از طریق کمکهای مالی و تسلیحاتی یا ورود به جنگ بپردازند؛ جنگهایی که افزایش قیمت سوخت و کشته شدن نظامیان آمریکایی را به دنبال دارند. پیروزی السید در میشیگان و شکست نامزدهای مورد حمایت آیپک در انتخابات مقدماتی و نهایی نیز نشاندهنده کاهش توان این لابی در بسیج رأیدهندگان است.
ابوالفتح درباره مواضع جیدی ونس پس از انتخابات که با انتقادات زیادی در میان جمهوریخواهان مواجه شد، افزود: معاون رئیسجمهور آمریکا که به انتخابات ۲۰۲۸ چشم دوخته، میداند مخالفت با آیپک، اسرائیل و بهویژه جریان انجیلی میتواند برای آینده سیاسی او هزینه داشته باشد؛ با این حال، شدت نارضایتی به اندازهای است که این خطر را پذیرفته و یک روز پس از انتخابات، حمایت آمریکا از اسرائیل و جنگ علیه ایران را از عوامل شکست جمهوریخواهان معرفی کرده است. این موضوع از گسترش نارضایتی در درون حزب جمهوریخواه حکایت دارد.
وی افزود: افزایش قیمت سوخت و تورم، کشته شدن نظامیان آمریکایی، آسیب به داراییهای واشنگتن در منطقه و کمبود مهمات نیز نارضایتیها را تشدید کرد و بخشی از جمهوریخواهان را از ترامپ رویگردان ساخت.
این کارشناس مسائل آمریکا درباره احتمال حمله مجدد ترامپ به ایران، تصریح کرد: تا سوم ژانویه ۲۰۲۷، زمان آغاز به کار کنگره جدید، احتمال اقدام نظامی نسبت به پیش از انتخابات بالاست، اما قطعی نیست. تصمیم ترامپ به دو عامل بستگی دارد؛ نخست، آمادگی نظامی آمریکا و تکمیل آرایش آفندی و پدافندی و دوم، میزان فرصتی که برای نتیجه دادن فشار اقتصادی به ایران و رسیدن به اهدافش از این مسیر، در نظر میگیرد.
ابوالفتح ادامه داد: وزیر خزانهداری آمریکا معتقد است ابزارهای اقتصادی میتوانند کاری را انجام دهند که جنگ نتوانست و جامعه اطلاعاتی و رئیس سیا نیز از این رویکرد حمایت میکنند؛ بنابراین ترامپ ممکن است منتظر نتیجه فشار اقتصادی بماند یا در صورت فراهم شدن شرایط نظامی، دستور حمله بدهد.
ابوالفتح درباره توانایی کنگره تحت کنترل دموکراتها برای جلوگیری از جنگ تازه با ایران گفت: باید میان انتظارات افکار عمومی و اختیارات واقعی کنگره تفاوت قائل شد. دموکراتها در انتخابات، جنگ را بیدلیل و بیحاصل دانستند، اما مخالفت سیاسی آنان لزوماً به معنای توانایی آنها در متوقف کردن اقدام نظامی رئیسجمهور آمریکا نیست.
انتهای خبر//ح. ع
منبع: ایسنا