به گزارش خبرنگار سرویس مناطق پایگاه خبری تحلیلی «تهران پرس»؛ محله عشرتآباد در قلب پایتخت، عرصهای است که میان میراث گذشته و ضرورتهای مدرن شهری در نوسان قرار دارد. این منطقه که روزگاری با ویژگیهای خاص معماری و بافت انسجام یافتار شناخته میشد، امروزه با موجی از تغییرات کالبدی روبهرو شده است که میتواند هویت بصری و اجتماعی آن را به کلی دگرگون کند. بررسیهای دقیق نشان میدهد که فشار جمعیت و نیاز به مسکن، باعث شده است تا ساختار سنتی این محله تحت تأثیر پروژههای نوسازی قرار بگیرد. یکی از مهمترین چالشهای پیش روی عشرتآباد، مدیریت تراکم ساختمانی در کوچهها و معابر محدود این منطقه است. با گسترش ساختوسازهای بلندمرتبه، زیرساختهای قدیمی شهری، از جمله شبکههای توزیع آب، گاز و مدیریت فاضلاب، با فشار بیسابقهای مواجه شدهاند.
این مسئله نه تنها کیفیت زندگی ساکنان را تحت تأثیر قرار میدهد، بلکه مدیریت ترافیک و دسترسیهای امدادی را نیز در این بافت متراکم با دشواریهای جدی روبهرو میکند. از سوی دیگر، گذار از بافت مسکونی به بافت تجاری نیز از دیگر پیامدهای تغییرات در این محله است. بسیاری از واحدهای مسکونی در خیابانهای اصلی به مراکز خدماتی و تجاری تبدیل شدهاند که اگرچه باعث رونق اقتصادی موضعی شده، اما در مقابل، آرامش و صبغه خانگی محله را کاهش داده است. این تغییر کاربری، منجر به تغییر در ترکیب جمعیتی شده و پیوندهای همسایگی و روابط اجتماعی سنتی را که از ویژگیهای بارز عشرتآباد بود، به شدت تضعیف کرده است.علاوه بر مسائل کالبدی، حفظ فضای سبز و عرصههای تعامل اجتماعی در این منطقه نیز به یک ضرورت تبدیل شده است. 
نیما حیدری یکی از ساکنان محله عشرت آباد در گفتگو با تهران پرس گفت: در میان انبوه سیمان و بتن، ایجاد فضاهای باز که بتواند پاسخگوی نیازهای روانی و اجتماعی شهروندان باشد، یکی از پیچیدهترین وظایف مدیریت شهری است. متخصصان معتقدند بدون یک الگوی توسعه پایدار، خطر تبدیل شدن عشرتآباد به یک منطقه صرفاً تجاری و بیروح، بسیار جدی است. در نهایت، برای عبور از این بحرانهای ساختاری، نیاز به رویکردی چندجانبه است که در آن برنامهریزیهای کلان شهری با خواستههای محلی و نیازهای ساکنان همسو شود. حفظ توازن میان نوسازی زیرساختها و صیانت از اصالت تاریخی، تنها راهی است که میتواند آیندهای روشن و پایدار را برای این بخش از تهران تضمین کند.
پایان خبر/