به گزارش خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی تهران پرس؛ حمله نظامی بامداد شنبه در شرایطی رخ داد که همزمان با لبخندهای دیپلماتیک و ادعای مذاکره، بستههای تازه تحریمی نیز علیه ایران منتشر شده بود؛ اقدامی که بار دیگر دوگانگی رفتاری آمریکا را در عرصه سیاست خارجی آشکار کرد.
در حالی که برخی گمان میکردند فضای گفتوگو میتواند مانع تشدید تنش شود، اقدام نظامی ناگهانی نشان داد تغییر محسوسی در آرایش راهبردی واشنگتن در منطقه ایجاد نشده و همان رویکرد فشار و تهدید همچنان در دستور کار قرار دارد. این اقدام از سوی ناظران، خطای محاسباتی جدی آمریکا ارزیابی میشود؛ خطایی که نهتنها هزینههای سیاسی برای آن کشور به همراه داشت، بلکه به تقویت همبستگی داخلی در ایران نیز انجامید.
کارشناسان معتقدند تصور تضعیف توان پاسخ ایران، اشتباهی بود که معادلات میدانی را دگرگون کرد. جمهوری اسلامی طی دهههای گذشته بارها اعلام کرده بود که هرگونه تعرض مستقیم، پاسخی متناسب و چندلایه در پی خواهد داشت؛ پاسخی که اینبار در قالب عملیات موشکی هماهنگ و گسترده نمایان شد.
در این چارچوب، نیروهای مسلح ایران مجموعهای از اهداف نظامی مرتبط با آمریکا و رژیم صهیونیستی را در نقاط مختلف منطقه مورد اصابت قرار دادند. دقت بالا و همزمانی عملیات، از آمادگی سازمانیافته و ظرفیت راهبردی قابل توجه حکایت دارد؛ ظرفیتی که به گفته تحلیلگران، تنها محدود به یک جغرافیای خاص نیست.
این عملیات را میتوان نقطه عطفی در مسیر بازدارندگی دانست؛ اقدامی که پس از سالها فشار، تحریم و تهدید، با هدف تثبیت موازنه و ارسال پیام روشن به طراحان تجاوز صورت گرفت. ایران تلاش کرد نشان دهد در برابر اقدامات خصمانه سکوت نخواهد کرد و توان پاسخگویی همزمان در چند محور را داراست.
از سوی دیگر، این تحولات بحث «نظم منطقهای» را وارد مرحله تازهای کرده است. تهران همواره بر الگویی مبتنی بر احترام متقابل، منافع مشترک و ثبات پایدار تأکید داشته و اکنون با نمایش قدرت بازدارندگی، در پی تثبیت جایگاه خود در معادلات امنیتی منطقه است.
نکته قابل توجه، پیشرفتهای فناورانه در حوزه نظامی است که در جریان این عملیات نمایان شد. اصابت دقیق به اهداف کلیدی و هماهنگی میان یگانهای مختلف، پیام روشنی برای بازیگران فرامنطقهای داشت؛ پیامی مبنی بر اینکه هرگونه اقدام ماجراجویانه میتواند با واکنشی فراتر از پیشبینیها روبهرو شود.
به باور تحلیلگران، آنچه رخ داد صرفاً یک پاسخ مقطعی نبود، بلکه تلاشی برای بازتعریف قواعد بازی در منطقه است؛ قواعدی که بر پایه بازدارندگی فعال و جلوگیری از تکرار تجاوز شکل میگیرد. در چنین چارچوبی، ارتشی که خود را قدرتمندترین میداند نیز ناگزیر است هزینههای هر اقدام احتمالی را دقیقتر محاسبه کند.
انتهای خبر/