اغتشاشگران لیدر‌های حرفه‌ای داشتند
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «تهران پرس»؛ آتش نشان؛ این واژه سال‌های سال است که میان همه مردم ایران حرمت دارد. کسانی که برای حفظ جان مردم جان خودشان را به خطر که هیچ از جان می‌گذرند. نگاهی به چند سال گذشته بیاندازید، در حادثه فرو ریختن پلاسکو، آتش در کارخانه‌های صنعتی، آتش در مناطق مسکونی و انفجار گاز در خیابان امیرکبیر، بیش از ده‌ها آتش نشان جان خود را از دست دادند.
کسانی که هیچ وقت نه تنها برای نجات جان مردم کوتاهی نکردند بلکه جانشان را کف دستشان گرفتند و به دل آتش زدند. اما همین افراد این روز‌ها نه تنها به حریمشان تعرض شد بلکه تجهیزات و ماشین هایشان مقابل چشمانشان به آتش کشیده شد، تنها به جرم در صحنه بودن برای اطفای حریق! آن هم به دست اغتشاشگرانی که به بهانه اعتراض وارد خیابان شده‌اند و نه به شهروندان عادی رحم می‌کنند نه به ناجیان جان مردم!
کاش خودم را سوزانده بودند نه تجهیزات آتش نشانی را!
برای آنکه بدانیم چه بر سر ماشین‌های آتش نشانی آمده باید سراغ آتش نشانان می‌رفتیم همان‌هایی که روز واقعه سر صحنه حضور داشتند. یکی از آتش نشان‌ها با اصرار ما راضی به گفت‌و‌گو می‌شود. می‌گوید: «کاش خودم را آتش می‌زدند نه تجهیزات آتش نشانی را! آنها آخرین تجهیزات روز اروپا برای اطفای حریق بودند. بدون تجهیزات مناسب شاید صد‌ها ماموریت اطفای حریق با مشکل مواجه شود.» کمی مکث می‌کند.
گویی حالا که حرف زدن را شروع کرده است می‌خواهد نفرتش را از افرادی که به امدادگران مردم هم رحم نکردند نشان بدهد و با کلماتی شمرده شمرده، اما قاطع می‌گوید: «این‌ها مردم عادی نیستند، در تمام سال‌های خدمتم و دیدن آشوب‌هایی که توسط اغتشاشگران در تهران رخ داده بود هیچ وقت ندیده بودم آتش نشانان مورد خشونت قرار بگیرند، اما این بار بازی تروریست‌ها طوری طراحی شده بود بخواهند نیرو‌های ما را بترسانند تا دست از کار بکشیم، اما زهی خیال باطل!»
آنقدر حرفه‌ای بودند که در ۱۰ دقیقه ۸ ماشین آتش نشانی را منهدم کردند
او برایمان از روز واقعه تعریف می‌کند و می‌گوید: «حوالی ساعت ۹ شب بود که خبر آتش سوزی در حسینه و مجتمع تجاری واقع در خیابان هفده شهریور به مرکز آتش نشانی رسید. نیرو‌ها بلافاصله اعزام شدند. نمی‌دانم آن شب در خیابان‌های تهران چه کسانی لیدری اغتشاشگران را می‌کردندکه حتی در حین حرکت ماشین هم به ما با پرتاب سنگ حمله می‌کردند.
به ابتدای خیابان قیام که رسیدیم نیرو‌های امنیتی محل حادثه را پوشش داده بودند تا آتش نشانان بدون حمله وحشیانه اغتشاشگران بتوانند اطفای حریق را انجام دهند. آتش سوزی بسیار گسترده بود دو طبقه به وسعت چهارصد متر کاملا شعله ور بود.» گلویش را صاف می‌کند و انگار صحنه‌های حادثه دوباره مقابل چشمانش ظاهر شده است و ادامه می‌دهد: «نیرو‌های کمکی و پشتیبانی هم به ما اضافه شدند، حدود یک ساعت از اطفای حریق که گذشته بود اغتشاشگران به سمت نیرو‌های ما هجوم آوردند و ما نیز به دستور نیرو‌های امنیتی مجبور شدیم از محل حادثه فاصله بگیریم.»
اینجا که می‌رسد انگار دیگر نمی‌تواند خشمش را کنترل کند می‌گوید: آنها آنقدر حرفه‌ای عمل کردند که در کمتر از ۱۰ دقیقه تمام تجهیزات اطفای حریق، تجهیزات پرسنل و ۶ ماشین آتش نشانی ما را به کاملا آتش زدند و دو ماشین آتش نشانی دیگر را هم تقریبا طوری تخریب کردند که دیگر قابل استفاده نیست.»
لیدر‌ها در حالت عادی نبودند
می‌پرسم واکنش شهروندان عادی که آنجا حضور داشتند چه بود که می‌گوید: «اگر مردم عادی سر صحنه نبودند حتما بچه‌های ما آسیب می‌دیدند.» اینجای حرف هایش که می‌رسد می‌گوید این که می‌گویم را حتما بنویسید: «افرادی که این آشوب‌ها را برپا کرده بودند و کسانی که از آنها دنباله روی می‌کردند اصلا در حالت عادی نبودند و لیدر‌ها کاملا مشخص بودند چه کسانی هستند هر چند صورت‌های خودشان را پوشانده بودند، اما مشخص است این افراد برنامه ریزی کرده‌اند که چطور و کی عملیات آتش زدن ماشین‌های آتش نشانی را شروع کنند و مهارت لازم برای انجام این کار راهم داشتند.»
او در پایان حرف هایش می‌گوید همه مردم فقط سوختن ماشین آتش نشانی را دیده‌اند در حالی که هزینه تجهیزات داخل ماشین کمتر از هزینه تهیه دوباره ماشین آتش نشانی نیست. کسی نمی‌داند اگر آن تجهیزات نباشد برای اطفای حریق با مردم عادی هیچ فرقی نداریم و دستمان برای امدادرسانی کاملا کوتاه می‌شود.
انتهای خبر/
منبع: سایت شهر