فرصتهای امیدآفرین دستاورد دفاعمقدس ۱۲ روزه
زهرا نظیمی در یادداشت ارسالی به پایگاه خبری تحلیلی تهران پرس نوشت: در سحرگاه ۲۳ خردادماه ایران عزیز درگیر تجاوزی شد که دشمن دیرینه سالها تلاش خود را بر این گذاشته بود که با یک هجوم غافلگیرکننده ایران را از پای دربیاورد، تلاشش بر این بود که بتواند با یک عملیات ترکیبی کاری کند که ایران در ابتدا به لحاظ حکمرانی از هم بپاشد و در ادامه هم احتمالا بتواند ایران را تجزیه کند و با کمال وقاحت در این شرایط نیز از ما انتظار این را داشت که تسلیم شویم.
اما در این جنگ تحمیلی ۱۲ روزه ایرانیان بابصیرت و ولایتمدار چه نظامی و چه غیرنظامی برای اعتلای ایران از هرچه توان داشتند به اجرا گذاشتند، جانانه ایستادند مقاومت کردند و خیلیها هم مظلومانه به شهادت رسیدند اما تسلیم نشدند و تن به خواسته دشمن جنایتکار متجاوز ندادند.
در طول تاریخ همواره ایران مورد تجاوز دولتها و کشورهای دیگر قرار گرفته بود اما مردم غیور و شریف ایران همیشه با ایستادگی و پایمردی اجازه ندادند ایران تسلیم شود، در این شرایط امروزی هم علیرغم اینکه هم هزینههای مادی و معنوی دادیم و هم سرمایههای زیادی از دست دادیم اما همچنان ایستادیم و از ایران عزیزمان حراست و حمایت کردیم.
اما آن چیزی که این روزها خود را خیلی نشان داد و مردم عزیز، غیور، شریف و نجیب ما بیش از گذشته بر آن اهتمام ورزیدند انسجام ملی و وحدت ملی بود که همه حول یک محور به نام ایران جمع شدند فارغ از هر گلِهای که وجود داشت و فارغ از هر نگاهی که ممکن بود متفاوت از دیگران داشته باشند و از هر نژاد، رنگ و خطهای که باشند و این شرایط شرایطی است که باید قدر آن را دانست و باید تلاش کرد که به مهمترین پشتیبانی و تکیهگاه یعنی مردم بیشتر از گذشته پرداخت.
ما شروع کننده جنگ نبودیم چه از سمت مردم و چه از سمت حاکمیت، حتی در ابتدا غافلگیر هم شدیم اما خیلی زود توانستیم اوضاع را دست بگیریم؛ حاکمیت با درایت توانست فضا را بازیابی کند و به سرعت پاسخ بدهد و مردم هم همراهی قابل تقدیری داشتند که محاسبات دشمن متجاوز را به هم ریختند و شرایط برای آنها مبهم شد، پس فکر نکنیم الان شرایط برای ما مبهم است بلکه برای آنها هم که نمیدانند دقیقا گام بعدی خود را چگونه بردارند نیز مبهم است.
لذا باید اول بپذیریم که این ابهام برای هر دو طرف وجود دارد و از این بابت ما دست پایین نداریم، در گام بعدی بابد بپذیریم ما صلحی نکردیم و با هیچ تحمیلی صلح نخواهیم کرد، ولی فعلا در حال جنگ هم نیستیم این وضعیت کاملا معلق است، ممکن است این شرایط ادامهدار باشد ولی ما در شرایط تخاصم قرار داریم و با رژیم صهیونیستی هیچوقت نه ارتباطی داشتیم و نه آن را به رسمیت شناختیم چه برسد بخواهیم با آن مذاکره یا توافقی کنیم، پس باید گوش به فرمان رهبر معظم انقلاب باشیم و تلاش کنیم که شکافها را پر کنیم.
مجموعه دولت و حکومت گاهی کوتاهیهایی داشتند که باید تلاش شود آنجاهایی که مردم گِله دارند به حداقل ممکن برسد و تلاش شود انسجام ملی به وجود آمده تقویت شود؛ بیشتر از ظرفیتها و گروههای مرجع مردمی چه گروههای سیاسی، اجتماعی و مدنی بهره بگیریم و تلاش کنیم بیشتر صدای اقشار مردم مختلف را بشنویم تا مردم به این جمعبندی برسند که صدای آنها شنیده میشود، وقتی همه مردم به این باور برسند که به اندازه افراد دیگر صدایشان شنیده میشود عقایدشان دیده میشود، همه به یک اندازه تلاش خواهند کرد تمامیت ارضی ایران حفظ شود، همه به یک اندازه تلاش خواهند کرد که حکومت قویتر شود و شرایط ایران هر روز بهتر از روز قبل شود.
ما با سهگانهای از این ۱۲ روز تلخ عبور کردیم بخشی در میدان در حوزه نظامی، بخشی در عرصه دیپلماسی و بخشی در فضای اجتماعی که بدون تردید مردم ما در این ۱۲ روز با ایثاری که خیلیها راه انداختند، با نجابتی که خیلیها خرج کردند و با حمایت جدیای که از مجموعه نظام و کشور داشتند به دیپلماسی و میدان کمک کردند تا بتوانند در انجام وظایف و ماموریتها موفقتر و پیروزمندتر شوند.
باید دانست اگر مردم نجیبانه و شریف رفتار نمیکردند چه بسا میدان و دیپلماسی به این اندازه نمیتوانستند موفق باشند، آنها نقاط افتراق را کنار گذاشتند و بیشتر روی اشتراکشان تمرکز کردند و این اتفاق بزرگی بود؛ مردم ما بزرگترین بخش اشتباه محاسباتی دشمنان بودند و رژیم صهیونیستی فکر میکرد اگر اول به ایران حمله کند و در گام بعدی مردم را تشویق کند به خیابانها میریزند؛ اما مردم ثابت کردند نه تنها به حرف یک کشور خارجی بلکه یک گروهی که حتی ماهیت مشروع هم ندارند به هیچ عنوان توجه نمیکنند و با همبستگی و با ایستادگی و تابآوری مثالزدنی نقشه دشمنان را نقش برآب میکنند که واقعا ستودنی است.
در دفاع مقدس ۱۲ روزه بسیاری از حوزهها علیرغم اینکه عزیزان قابل توجهی را از دست دادند و خسارتهای هم به کشور وارد شد اما در بسیاری از حوزهها برکاتی به وجود آمد که غیرقابل چشمپوشی است؛ به عنوان مثال در این جنگ ۱۲ روزه تحمیلی نسل جوان ما که جنگ تحمیلی و دفاع مقدس را در رسانه و کتاب خوانده بودند این بار خودشان جنگ تحمیلی و دفاع مقدس را لمس کردند ارزش امنیت، ارزش نیروهای مسلح را بیش از پیش درک کردند.
بدون تردید این یک فرصت است اینکه نسل جوانتر ما که جنگ را مستقیم درک نکرده بودند، درک کردند، این نسل یعنی نسل دهه هفتاد و هشتاد به این نتیجه رسیدند اگر گِلهای هم دارند اگر چیزی میخواهند در کشور خود دنبال کنند و نباید چشم امید به خارجی و بیگانه داشته باشند که این یک فرصت است؛ باید از این فرصتهای امیدآفرین و ظرفیتها به بهترین شکل استفاده کرد و قدر این مردم را بیشتر دانست و فضا را به سمتی برد که مردم احساس کنند که این کشور مال آنهاست و این وطن بدون آنها معنا ندارد و آنها هم بدون وطن معنا ندارند.
فرصت دیگر همبستگی جهانی بود که در این جنگ به وجود آمد چون ایرانیهای مقیم خارج کشور هم پیام دادند و ابراز حمایت کردند پس بزرگترین سرمایه، سرمایه انسانی است، اکثرا در اولین نماز جمعه زمان جنگ تحمیلی ۱۲ روزه به نماز جمعه، عبادت و راهپیمایی پرداختند حتی افرادی که تا به حال به نماز جمعه نرفته بودند؛ انسجام، وحدت و همبستگی بیشتر شد؛ مردم ارتقای بصیرتی پیدا کردند و حتی برای سلامتی رهبر معظم انقلاب دعا کردند و بیش از پیش قدر نظام و انقلاب را دانستند.
در سالهای اخیر دشمنان خیلی در حوزه جنگ شناختی و جنگ افکار تلاش کردند تا روی افکار جامعه هدف که مردم ایران باشد مسلط شوند و از تکنیکهای مختلف استفاده کردند تا با خود خودشان همراه کنند اما به عمل که رسید در یک چنین شرایطی در جنگ تحمیلی دیدند فضا برعکس شده و مردم در جنگ شناختی پیروز شدند و دشمن با برنامهریزی که سالیان سال کرده بود و هزینههای گزافی که پرداخته بود شکست خورد و نتوانست آن چیزی را که میخواهد برداشت کند.
امید است شرایط عادی شود و تجاوز احتمالی دیگری به وجود نیاید و از این اتفاق خوب که به واسطه یک اتفاق بد رخ داده یعنی این همبستگی و انسجام ملی که به واسطه تجاوز دشمن رخ داده و تهدیدی که به فرصت تبدیل شده، بتوانیم از ثمره آن استفاده کنیم تا انشاءالله به اعتلای ایران عزیزمان کمک کنیم.