به گزارش خبرنگار «تهران پرس»؛ علی خضریان نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی در یادداشتی نوشت: شهید آیتالله رئیسی فراتر از یک شخصیت سیاسی یا مدیر اجرایی بود؛ او تجلی یک مکتب فکری، اخلاقی و انقلابی بود که ریشه در ایمان، اخلاص و عدالتخواهی داشت. علیاکبر محمدزاده، حقوقدان و رئیس مرکز بینالمللی توسعه علم، فرهنگ و عقلانیت، در یادداشتی اختصاصی برای تهران پرس، ابعاد شخصیتی، مدیریتی و مردمی این شهید والامقام را بازخوانی کرده و او را نماینده نسلی از مسئولان انقلابی میداند که برای تحقق عدالت اسلامی، مردمسالاری دینی و خدمت بیمنت تلاش کردند.
سادهزیستی و مردمداری
شهید رئیسی با تواضع و بیتکلفیاش، فاصله میان خود و مردم را از بین برد. او با سادهترین پوشش و کمترین تشریفات در محافل حاضر میشد و خود را نه حاکم، بلکه خادم ملت میدانست. ارتباط بیواسطهاش با مردم، چه در سفرهای استانی، چه در جلسات مردمی و چه در میان محرومان، نشاندهنده عمق باور او به مردمداری بود. او از پشت میزها فاصله گرفت و در دل مردم جای گرفت، با آنها درددل کرد و برای حل مشکلاتشان شبانهروز تلاش نمود.
روحیه انقلابی و ولایتمداری او نیز زبانزد بود. از جوانی در مسیر انقلاب و خط امام (ره) قدم برداشت و تا لحظه شهادت، هیچگاه از این مسیر منحرف نشد. آرامش در گفتار، وقار در رفتار و سکوت حکیمانه در زمان فتنهها، بخشی از سلوک شخصی او بود که حتی منتقدانش به آن اذعان داشتند. بینش عمیق دینیاش، که از مکتب آیتالله مصباح یزدی و حوزه علمیه مشهد نشأت میگرفت، مبنای تصمیماتش بود. مفاهیم توحید، عدالت و عبودیت در زندگی و مدیریت او جاری بود و این ایمان عمیق، او را به نمادی از اخلاص تبدیل کرد.
تحولآفرینی و شجاعت
شهید رئیسی الگوی مدیریتی خود را از شهیدان بهشتی و رجایی و رهبر معظم انقلاب اقتباس کرده بود. در قوه قضائیه، طرح تحول قضایی را با هدف تسریع دادرسی، کاهش اطاله دادرسی و مبارزه بیامان با فساد اجرا کرد. راهاندازی سامانه ثبت اموال مسئولان، برخورد قاطع با مفسدان اقتصادی بدون ملاحظه جناحی و توجه به کرامت ارباب رجوع، از دستاوردهای او در این حوزه بود.
در جایگاه ریاستجمهوری، با چالشهای بزرگی چون تحریمهای سنگین، بحران انرژی و نوسانات اقتصادی مواجه شد. بااینحال، با حضور میدانی در بیش از ۳۰ استان در کمتر از دو سال، مصوبات استانی را پیگیری کرد و نشان داد که مدیریت پشتمیزی را نمیپسندد. تقویت روابط با محور مقاومت، کشورهای همسایه و قدرتهای شرقی، اولویتبخشی به تولید داخل و دانشبنیانها و تلاش برای اصلاح ساختارهای اقتصادی، از اقدامات کلیدی او بود.
انضباط کاری، حضور بهموقع، دقت در بررسی پروندهها و اجتناب از تصمیمگیری شتابزده، از ویژگیهای شخصی او در مدیریت بود. شجاعتش در تصمیمگیری، حتی در برابر مخالفتها، و مشورتپذیری در کنار استقلال رأی، او را به مدیری متمایز تبدیل کرد. منافع مردم را بر هر مصلحت شخصی یا جناحی ترجیح داد و این رویکرد، اعتماد عمومی به او را افزایش داد.
وحدت ملی در سوگ خادم ملت
تشییع پیکر شهید رئیسی به یک پدیده اجتماعی و ملی تبدیل شد. میلیونها نفر از تبریز تا تهران، از مشهد تا قم و از زاهدان تا شیراز، فارغ از گرایشهای سیاسی، برای وداع با او آمدند. این حضور بیسابقه نشان داد که رئیسی نهتنها رئیسجمهور، بلکه عزیز دل ملت بود. اشکها، دعاها و دلنوشتههای مردم، پیوند عاطفی عمیقی را میان او و ملت آشکار کرد.
مراسم تشییع، صحنهای از وحدت ملی بود که دشمنان را غافلگیر و دوستان را امیدوار کرد. شهادت او در مسیر خدمت، در بازگشت از دیدار با رئیسجمهور آذربایجان، نمادی از پایان عاشقانه یک زندگی جهادی بود. او در آخرین سفر استانیاش، مانند همیشه، برای خدمت به مردم گام برداشت و در این راه جان خود را فدا کرد.
الهامبخش نسل آینده
شهید رئیسی نماینده نسلی از مسئولان بود که ایدههای عدالت اسلامی و مردمسالاری دینی را نه در شعار، بلکه در عمل دنبال کردند. فقدان او ضایعهای سنگین برای ایران است، اما مکتب او، که ترکیبی از اخلاص، سادهزیستی، شجاعت و خدمت بیمنت بود، میتواند راهنمای مدیران آینده باشد. این مکتب به ما میآموزد که خدمت به مردم، بالاترین افتخار یک مسئول است و هیچ مانعی نمیتواند مسیر خدمت را متوقف کند.
رئیسی با زندگی و شهادتش نشان داد که میتوان در عصر پیچیدگیهای سیاسی و اقتصادی، با ایمان و اراده، تحولی عظیم ایجاد کرد. او الگویی است برای جوانانی که میخواهند با تعهد و صداقت، آیندهای روشن برای ایران بسازند.