قرارداد بازیکنان باید پیوست اخلاقی داشته باشد
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «تهران پرس»؛ لیگ بیست و ششم گویا قرار است بیشتر از داخل زمین، با اتفاقات و جنجال‌هایی که خارج از زمین می‌افتد، شناخته شود. فصل جاری لیگ به هفته دهم نرسیده، حاشیه‌هایش از کل اتفاقاتی که در طول یکی از فصل‌های گذشته رخ داده پیشی گرفته تا زنگ خطر خیلی زود به صدا دربیاید.
آخرین آن هم اتفاقاتی بود که عصر یکشنبه در ورزشگاه سیروس قایقران انزلی افتاد و بازی ملوان و تراکتور با به زمین نیامدن تیم تبریزی در واکنش به شعار‌های سکوها، برگزار نشد. جو استادیوم انزلی مانند برخی دیگر از ورزشگاه‌های ایران، عصر یکشنبه روز پرتنشی را تجربه کرد، شدت فحاشی هواداران دو تیم به همدیگر به حدی بود که سبب شد بیژن حیدری سوت شروع را نزند.
با این حال موضوعی که در این بازی به چشم آمد، ادامه رفتار‌های تحریک‌آمیز از سوی یکی از بازیکنان تراکتور بود که به گفته انزلیچیها، جو ورزشگاه را متشنج کرد. البته در تقبیح شعار‌ها و هتاکی‌های هواداران ملوان و تراکتور علیه یکدیگر تردیدی نیست و محکوم است. با این حال به نظر می‌رسد برای جلوگیری از تکرار این اتفاقات ابتدا باید عوامل تحریک‌کننده را از بین برد.
تکرار رفتار‌های تحریک‌آمیز توسط برخی بازیکنان که در بازی جنجالی هفته نهم لیگ برتر هم تکرار شد، نشان داد که برخورد‌های صورت گرفته، آن بازدارندگی لازم را نداشته و سبب شده تا این حواشی ادامه پیدا کند.
در گفت‌و‌گو در با امیررضا واعظ آشتیانی، مدیرعامل اسبق استقلال به آسیب‌شناسی برخی رفتار‌های تحریک‌آمیز و غیراخلاقی که سبب شعله‌ور شدن حواشی روی سکوها می‌شود، پرداخته‌ایم، اینکه چرا پرونده این اتفاقات در فوتبال ایران بسته نمی‌شود و افزایش تکرار آن هستیم.
آقای واعظ! هفته نهم لیگ برتر شاهد برگزار نشدن دیدار ملوان و تراکتور به دلیل جنحال و فحاشی روی سکوها بود. اینکه یک تیم در اعتراض به جو ورزشگاه، وارد زمین نشود، از آن دست اتفاقاتی بود که کمتر در فوتبال ایران دیده‌ایم. با این حال در انزلی هم گویا تکرار برخی رفتار‌های تحریک‌آمیز یکی از بازیکنان در آتش این اختلافات دمیده است. می‌خواهیم ابتدا بپرسیم که چرا برخورد‌های صورت گرفته با بازیکنانی که رفتارشان تحریک‌کننده است، عبرت‌آموز نیست و این رفتار تکرار می‌شود و نتیجه آن جنجال‌های بازی یکشنبه می‌شود. البته ابتدا بگوییم که رفتار برخی هواداران دو تیم محکوم است.
اتفاقاتی که در ورزشگاه انزلی افتاد، نشان‌دهنده ناکارآمدی سیستم اداره‌کننده فوتبال یعنی فدراسیون فوتبال است. این ناکارآمدی به باشگاه‌ها تسری پیدا کرده است و در جنبه‌های مختلف رفتاری و فرهنگی شاهد صحنههای زشتی در استادیوم‌ها هستیم. این خروجی یک مدیریت ضعیف است که دامن باشگاه‌ها را هم گرفته، مدیریتی که معتقدم فوتبال را ۲۰ سال است، گروگان گرفته. وقتی در یک باشگاه و فدراسیون با چنین رفتار‌هایی برخورد به موقع و به اندازه انضباطی صورت نگیرد، این رفتار‌ها تکرار می‌شود.
وقتی یک مدیر، یک مربی و یک بازیکن پس از نزاع و کشمکش و تحریک مورد مواخذه قرار نمی‌گیرند، دود آن در چشم تماشاگری می‌رود که به ورزشگاه می‌آید در آرامش یک مسابقه را ببینید، اما با صحنه‌هایی رو‌به‌رو می‌شود که آزاردهنده و غیراخلاقی است. در فوتبال دنیا هم در برخی مواقع، تماشاگر و بازیکن جنجال می‌کنند و سکوها متشنج می‌شود، اما این وضعیت در ایران در حال استمرار است و انگار تبدیل به یک رویه شده و ادامه‌دار است. این به ناکارآمدی سیستم مدیریتی و برخورد‌های انضباطی برمی‌گردد که توان برخورد لازم را ندارد.
به فوتبال دنیا اشاره کردید که آنجا هم ممکن است که برخی مواقع چنین جنجال‌هایی را شاهد باشیم. علاوه بر برخورد محکم با چنین اتفاقاتی، برای جلوگیری از رخ دادن چنین جنجال‌هایی عوامل کنترل‌کننده وجود دارد و بازیکن یا مربی نمی‌تواند یک رفتار تحریک‌آمیز پرهزینه انجام بدهد که تیم را به چالش بکشد. در فوتبال ایران، اما انگار وقتی با بازیکن قرارداد بسته می‌شود، فقط جنبه‌های فنی دیده می‌شود، فاکتور‌های اخلاقی و رفتاری جایی در قرارداد‌ها وجود ندارد. این را چقدر تاثیرگذار در این می‌دانید که یک بازیکن، مربی یا مدیر اینطور به خودش اجازه می‌دهد بی‌پروا یک بازی را با رفتار تحریک‌آمیزی که انجام می‌دهد، به تعطیلی حتی بکشاند.
در فوتبال حرفه‌ای دنیا، یک باشگاه وقتی با یک بازیکن قرارداد می‌بندد، پروتکل‌ها و منشور‌هایی در حوزه‌های مختلف از فنی گرفته تا اخلاقی دارد. بازیکن در آنجا سرمایه باشگاه است و به همین خاطر اجازه ندارد هر کاری انجام بدهد. باشگاه به بازیکن پول می‌دهد و در مقابل از او علاوه بر کیفیت فنی که باید در زمین بازی به تیم کمک کند، در خارج از زمین هم وظایفی را برای او تعیین کرده است. این پروتکل‌ها، رفتاری، فرهنگی و گفتمانی هم هست. اینکه بدون اجازه باشگاه حتی اجازه مصاحبه ندارد. اینکه در اجتماع به عنوان یکی از اعضای باشگاه، چه رفتاری باید داشته باشد که به چهره باشگاه ضربه نزند، مشخص شده است. اینها در قرارداد می‌آید.
در فوتبال ایران کدام باشگاه را سراغ دارید که در قرارداد‌ها و انتظاراتی که از یک بازیکن یا مربی دارد، چنین پروتکل‌ها و محدودیت‌هایی را برای اینکه تیم ضربه نخورد، تدوین کرده است. وقتی باشگاه در این حوزه مانند مسائل فرهنگی و رفتاری، پروتکلی ندارد، بازیکن به خودش اجازه می‌دهد که با حرکت دست و پا و مسائل دیگر تبدیل به یک عامل تحریک در ورزشگاه تبدیل شود. وقتی خود مدیر هم که باید کنترل‌کننده اوضاع باشد، مصاحبه‌ها و رفتار‌های تحریک‌آمیز انجام می‌دهد، دیگر شما چه انتظاری از یک مربی و بازیکن دارید!
سرمنشا همه اینها از راس و هرم فوتبال یعنی فدراسیون فوتبال است که از بالا به پایین سرایت کرده است و باید دستگاههای نظارتی به فوتبال و اتفاقات مالی و اخلاقی که در آن می‌افتد، ورود کنند و نظاره‌گر نباشند. تداوم چنین نگاهی باعث می‌شود، این وضعیت ادامه پیدا کند و روز به روز بدتر شود.
به نکته‌ای اشاره کردید که سالهاست توسط دلسوزان و منتقدان وضعیت مدیریتی فوتبال مطرح می‌شود، اینکه باشگاه پسوند فرهنگی دارد، اما برنامه فرهنگی ندارد. علاوه بر این جرایمی هم که در نظر گرفته می‌شود، بازدارنده نیست. نتیجه هم این می‌شود که وضعیت اخلاقی استادیوم‌های فوتبال فصل به فصل ناپاک‌تر می‌شود. چه باید کرد آقای واعظ؟
باید از راس فوتبال این دغدغه‌ها احساس شود و به پایین هم برسد. مدیری که در بالا دغدغه فرهنگی و اخلاقی ندارد، در سطوح دیگر فوتبال هم این خلاء احساس نمی‌شود. نتیجه این می‌شود که همه دست روی دست می‌گذارند و برایشان چیزی به وظایف غیرفنی که باید انجام بدهند، تعریف نشده است. وقتی اعضای هیات مدیره همینطوری و بدون اینکه توجه شود معیار‌های لازم را برای حضور در سیستم مدیریتی یک باشگاه دارند، انتخاب می‌کنند، غیر از این هم نباید انتظاری داشت. مدیری می‌آید که مسائل فرهنگی و اخلاقی برای او تعریف نشده است. جریمه‌هایی مانند محرومیت یا مبالغی که تعیین می‌شود، بازدارنده نیست. وقتی شما یک واکنشی انجام می‌دهید، اما مسئله حل نمی‌شود، باید این واکنش تغییر کند. اینکه یک بازیکن با رفتارش افکارعمومی را متشنج می‌کند، با کدام جریمه قابل جبران است. اینها مسائلی است که باید در برخورد‌های انضباطی که می‌شود، در نظر گرفته شود. علاوه بر فرهنگ‌سازی که باید از سطح باشگاه و فدراسیون فوتبال شروع شود، حکمهای انضباطی نیز باید آن بازدارندگی لازم را داشته باشد تا بازیکن به خودش اجازه تکرار و تحریک را دیگر ندهد.
انتهای خبر/
منبع: ایرنا