جولان دود و صدا در قلب تهران
به گزارش خبرنگار تهران پرس، بر اساس آمار‌های غیررسمی، بیش از ۳ میلیون موتورسیکلت در تهران تردد می‌کنند که بخش قابل‌توجهی از آنها کاربراتوری بوده و عمر مفیدشان سال‌هاست به پایان رسیده است.
روایت مردم از همنشینی با دود
در میانه شلوغی میدان انقلاب، جایی که تردد موتور‌ها بی‌وقفه ادامه دارد، با تعدادی از شهروندان گفت‌و‌گو کردیم. علی کارمند ۳۵ ساله‌ای که روزانه با اتوبوس و مترو تردد می‌کند، به خبرنگار ما گفت: نفس کشیدن در پیاده‌رو‌ها سخت شده است. وقتی یک موتورسیکلت قدیمی از کنارتان رد می‌شود، بوی تند بنزین سوخته و دود غلیظ بلافاصله فضا را پر می‌کند. چرا فکری به حال این موتور‌های دودزا نمی‌کنند؟
زهرا محمدی؛ معلمی که در یکی از مدارس مرکز شهر تدریس می‌کند، به معضل آلودگی اشاره کرد و گفت: صدای ناهنجار اگزوز این موتور‌ها به‌ویژه در ساعات پایانی شب، آرامش را از اهالی گرفته است. این فقط بحث آلودگی هوا نیست، بحث سلامت روان شهروندان هم هست.
گره کور اسقاط
برای بررسی چرایی تداوم این وضعیت، سراغ پیرهادی عضو شورای اسلامی شهر تهران رفتیم. او با تأکید بر اینکه موتور‌های کاربراتوری چندین برابر خودرو‌های سواری آلاینده هستند، گفت: موتور‌های فرسوده به دلیل احتراق ناقص، حجم بسیار بالایی از ذرات معلق را وارد هوا می‌کنند. اما مشکل کجاست؟ معضل اصلی، نبود یک برنامه عملیاتی برای جایگزینی موتور‌های برقی و کندی روند اسقاط موتور‌های فرسوده است.
او افزود: طرح‌های ضربتی پلیس یا محدودیت‌های تردد اگرچه مسکن هستند، اما درمان نیستند. تا زمانی که تسهیلات ارزان‌قیمت برای تعویض موتور‌های بنزینی با برقی ارائه نشود، صاحبان این وسایل که غالباً از قشر کم‌درآمد و پیک‌های موتوری هستند، انگیزه‌ای برای اسقاط موتور خود نخواهند داشت.
از سوی دیگر، مسئولان شهری تهران در گفت‌و‌گو‌های اخیر خود بر اهمیت «نوسازی ناوگان» تأکید کرده‌اند. با این حال، نوسانات ارزی و قیمت بالای موتورسیکلت‌های برقی باکیفیت، عملاً این جایگزینی را برای بخش زیادی از جامعه به یک رویا تبدیل کرده است. شهرداری تهران در آخرین اظهارنظرها، وعده پیگیری ارائه تسهیلات از طریق صندوق‌های کارآفرینی را داده، اما هنوز این وعده‌ها در کف خیابان ملموس نیست.
به نظر من خبرنگار حوزه شهری؛ موتور‌های فرسوده فقط یک وسیله نقلیه نیستند؛ آنها نمادی از عقب‌ماندگی در نوسازی ناوگان حمل‌ونقل شهری و بی‌توجهی به سلامت عمومی‌اند.
اگر اراده‌ای جدی برای ارائه تسهیلات بلاعوض یا وام‌های کم‌بهره برای تعویض موتور‌ها شکل نگیرد، شهروندان تهرانی باید همچنان سهم خود از آلودگی را با تنفس در هوای سنگین پایتخت پرداخت کنند.
به نظرم زمان آن رسیده است که مسئولان از برخورد‌های سلبی گذر کرده و به سمت مشوق‌های اقتصادی گام بردارند تا شاید تهران، نفسی تازه کند.
انتهای گزارش //ح. ع