به گزارش تهران پرس، سیده صالحه مرتضوی با اشاره به روند شتابان سالمندی جمعیت در ایران گفت: ایران در حال ورود به مرحلهای از تحولات جمعیتی است که پیامدهای آن فقط به افزایش نیازهای درمانی محدود نمیشود، بلکه روابط خانوادگی، الگوی مراقبت، حمایت اجتماعی و نحوه مواجهه جامعه با سالمندان را نیز تحت تأثیر قرار میدهد.
وی افزود: در جامعهای که مردم طولانیتر زندگی میکنند، یک پرسش اساسی این است که چه شبکهای از حمایت باید در کنار سالمندان وجود داشته باشد تا آنها بتوانند این سالهای زندگی را با استقلال، سلامت و کرامت سپری کنند.
مرتضوی گفت: یکی از تغییرات مهم همزمان با سالمندی جمعیت، تحول ساختار خانواده است. کاهش شمار فرزندان، مهاجرت، اشتغال فرزندان و تغییر الگوهای زندگی باعث شده است نتوانیم تمام نظام مراقبت از سالمندان را بر این فرض بنا کنیم که همیشه چند عضو خانواده در دسترس سالمند هستند. این تغییر لزوماً به معنای کاهش حمایت عاطفی از سالمندان نیست، اما به این معناست که در کنار خانواده باید شبکهای از خدمات اجتماعی، مراقبتی، سلامت و حمایتی وجود داشته باشد تا در زمان نیاز بتواند از سالمند و خانواده حمایت کند.
رئیس اداره سلامت سالمندان وزارت بهداشت افزود: سالمندی که تنها زندگی میکند الزاماً منزوی یا بدون حمایت نیست، اما سالمندانی که همزمان از حمایت خانوادگی و اجتماعی محدودی برخوردارند، نیازمند توجه بیشتری هستند. تنهایی و انزوای اجتماعی نیز میتوانند با پیامدهای نامطلوب سلامت روان همراه باشند و سازمان جهانی بهداشت آنها را از عوامل مهم خطر برای سلامت روان در سالمندی میداند.
مرتضوی با بیان اینکه با افزایش سن ممکن است نیاز به مراقبت افزایش یابد، اظهار کرد: محدودیت عملکردی، چندبیماری، اختلالات شناختی و نیاز به کمک در فعالیتهای روزمره میتواند مراقبت را به یک نیاز مستمر تبدیل کند. مراقبت نیز فقط انجام کارهای روزمره نیست و ممکن است حمایت جسمی، روانی، اجتماعی و در برخی موارد مراقبت تخصصی را شامل شود.
وی افزود: اگر تمام این مسئولیت بر دوش خانواده قرار گیرد، بهویژه در خانوادههای کمفرزند، فشار قابلتوجهی به مراقب وارد میشود؛ بنابراین کشور به ترکیبی از مراقبت خانوادگی، مراقبت رسمی، خدمات در منزل، حمایت از مراقب و خدمات مراقبت طولانیمدت نیاز دارد.
مرتضوی تأکید کرد: البته مراقبت نباید به معنای انجام دادن همه کارها به جای سالمند باشد. هر اقدامی باید تا حد امکان استقلال و تواناییهای فرد را حفظ کند و سالمند را در تصمیمگیری و انجام فعالیتهایی که همچنان قادر به انجام آنهاست، مشارکت دهد.
رئیس اداره سلامت سالمندان وزارت بهداشت درباره سالمندآزاری گفت: سازمان جهانی بهداشت سالمندآزاری را یک اقدام یا ترک اقدام، منفرد یا تکرارشونده، در رابطهای که در آن انتظار اعتماد وجود دارد و موجب آسیب یا ناراحتی سالمند میشود، تعریف میکند. این پدیده میتواند به شکل جسمی، روانی، مالی، غفلت، رهاشدگی یا نقض شأن و کرامت سالمند بروز کند.
مرتضوی تأکید کرد: جامعه سالمند فقط جامعهای با افراد ۶۰ سال به بالا نیست؛ جامعهای است که در آن باید برای دوره طولانیتری از زندگی، شبکههای جدیدی از حمایت و مراقبت ایجاد کنیم تا سالمندی با کرامت، مشارکت و استقلال همراه باشد.
انتهای خبر//ح. ع
منبع: ایلنا