به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «تهران پرس»؛ روزانه دهها خودروی امدادی در بزرگراههای تهران با آژیر و چراغ گردان راهی ماموریت میشوند. آمبولانسهایی که باید در دقایق طلایی به بالین بیمار برسند و یا بیمار را به بیمارستان برسانند، آتش نشانانی که هر ثانیه دیر رسیدنشان یعنی شعلههای بیشتر آتش و خودروهای پلیسی که باید در کوتاهترین زمان در صحنه حاضر شوند تا بتوانند به موقع مجرمی را دستگیر کنند؛ اما ترافیک سنگین و رفتارهای برخی رانندگان متخلف باعث میشود گاهی این خودروها دیرتر به محل حادثه برسند.
عینالله جهانی در گفتگویی در این باره میگوید: تجهیزات هشداری از جمله آژیر در خودروهای امدادی مثل آمبولانس ها، خودروهای آتش نشانی و پلیس صرفاً به منظور اطلاع رسانی در راستای انجام سریع مأموریت هاست. وقتی آژیر خودروهای آمبولانس، آتش نشانی یا پلیس روشن است یعنی این خودروها در مأموریت هستند و باید هرچه زودتر به محل مأموریت خود برسند. نیروهای امدادی نیز میتوانند از آژیر تنها هنگام رفت و برگشت از مأموریت استفاده کنند و در غیر این صورت با آنها در درون سازمان برخورد میشود.
این حقوقدان با اشاره به یکی از معضلات همیشگی پایتخت میافزاید: متاسفانه بعضی مواقع میبینیم که تراکمهای شدید خودروها و ترافیک سنکین مخصوصاً در بزرگراهها این توان عملیاتی را از خودروهای امدادی و پلیسی برای رسیدن به محل مأموریت سلب میکند که هر کدام از این موارد میتواند جان افراد را به خطر بیاندازد.
«کوچه نجات»؛ طرحی که خاک میخورد
یکی از اصلیترین دغدغههای مطرح شده از سوی این کارشناس ارشد ترافیک، طرحی است که سالها پیش ارائه شد، اما هرگز به مرحله اجرا نرسید.
جهانی درباره طرح کوچه نجات میافزاید: ما در گذشته یک طرحی ارائه کردیم به نام «کوچه نجات». در این طرح خودروهای امدادی به جای اینکه در خط سوم آزادراه و بزرگراه که کنار گاردریل در سمت چپ بزرگراهها بود دنبال راهی برای سریع رسیدن به مقصد باشند و باید در لاین وسطی بزرگراهها قرار بگیرند.
او ادامه میدهد: اگر این طرح در پلیس راهور و در شورای عالی ترافیک شهرهای کشور که در وزارت کشور مستقر است، تصویب میشد، خودروهایی که صدای آژیر را میشنوند میتوانستند به سمت چپ یا به سمت راست هدایت شوند و این چنین این خودروها میتوانند در خط وسط سریع به مقصد برسند، اما تا این لحظه این طرح عملیاتی اجرا نشده است.
معاون پیشین پلیس راهور کشور با اشاره به رفتار برخی رانندگان در مواجهه با خودروهای امدادی میگوید: این رانندگان به دو گروه بی توجهان و متخلفان تقسیم میشوند.
او میگوید که عدهای از رانندگان باید دیدن خودروهای امدادی فورا مسیر را باز میکنند، که این افراد جزو رانندگان بسیار خوب ما هستند که تقریبا ۸۰ درصد همینطور هستند، اما عدهای نیز در این رابطه بی توجهند یعنی در صورت مشاهده خودروهای امدادی به آنها راه نمیدهند که پلیس در صورت مشاهده این خودروها قطعا آنها را اعمال قانون میکند.
این کارشناس ارشد ترافیک درباره گروه متخلفان ادامه میدهد: بعضی دیگر از رانندگان نیز به خودروی امدادی راه میدهند، اما بعد از آن به تعقیب خودروی امدادی روی میآوردند و در واقع پشت سرش با سرعت حرکت میکنند.
جهانی میافزاید: وقتی خودروهای امدادی با آژیر روشن در حال حرکتند یعنی در مأموریت هستند و با سرعت بالایی حرکت میکنند که تعقیب کردن آنها علاوه بر اینکه ممنوعیت قانونی و جریمه دارد؛ ممکن است باعث وقوع تصادفات وحشتناکی شود.
او درباره خطرات تعقیب خودروهای امدادی هشدار میدهد: در این مواقع، سرعتها بالاست، فاصلهها کم است، راننده آمبولانس یا هر خودروی امدادی دیگر ممکن است حواسش پرت خودروی پشتی شود و هر لحظه امکان ترمز ناگهانی و تصادف وجود دارد.
جهانی در ادامه به ضعف بازدارندگی جریمهها در کشورمان اشاره میکند و میگوید: در ایران میزان جریمهها متناسب با تخلفات و تورم نیست و جریمه بازدارندگی کافی ندارد.جهانی به رانندگان توصیه میکند که به محض دیدن خودروهای امدادی با آژیر روشن، فورا از سر راه آن کنار بروند تا جان افراد و مال افراد حفظ شود، زیرا در بسیاری از موارد مشاهده شده که اگر آمبولانس حتی دو دقیقه نیز زودتر به بیمارستان میرسید، جان بیمار حفظ میشد و خانوادهای عزیزش را از دست نمیداد.
انتهای خبر/
منبع: ایسنا