محل برگزاری یک جلسه آمادهسازی برای روزهای جنگ، در فاصلهای کوتاه پس از اعلام خبر شهادت رهبر انقلاب، هدف حمله موشکی قرار گرفت و به یکی از صحنههای تلخ جنگ رمضان در تهران تبدیل شد؛ مکانی که شهیده ملیحه فرهی در آن به شهادت رسید.
خواهر این شهیده در گفتوگو با تهران پرس، با اشاره به محل حادثه روایت میکند: «اینجا محل قتلگاه خواهر شهیدم، ملیحه شهیده والامقام فرهی است.»
به گفته او، این حادثه در روز دهم اسفندماه و ساعتی پس از اعلام خبر شهادت رهبر انقلاب رخ داد؛ زمانی که نیروهای حاضر در این محل برای برگزاری جلسهای با محور مدیریت شرایط جنگی آماده شده بودند.
این جلسه صرفاً یک دورهمی یا مراسم افطار نبود؛ بلکه با هدف تبیین وظایف فرماندهان و آمادهسازی نیروها برای شرایط پس از شهادت رهبر انقلاب برگزار شده بود. موضوعاتی مانند نحوه رسیدگی به خانواده شهدا، اقدامات لازم در محلهای آسیبدیده و پیشبینی امکانات مورد نیاز بانوان، از جمله محورهای مورد توجه در این نشست بود.
خواهر شهیده ملیحه فرهی توضیح میدهد که به دلیل مشخص نبودن مدت زمان ادامه جنگ، پیشبینیهای لازم از قبل انجام شده بود و نیروها تلاش داشتند برای سناریوهای مختلف آمادگی داشته باشند.
اما در همان لحظاتی که جلسه در حال برگزاری بود، حمله موشکی اتفاق افتاد.
او با اشاره به تلاش فرمانده حوزه ۱۰۴ برای خارج کردن نیروها از محل میگوید که پس از اعلام خطر، تأکید زیادی بر خروج افراد صورت گرفت و نیروهای حاضر نیز در حال جمعآوری وسایل و ترک محل بودند؛ اما فرصت کافی برای نجات همه افراد فراهم نشد.
در نهایت، حمله موشکی، این محل را به صحنهای خونین تبدیل کرد و شهیده ملیحه فرهی در جریان این جنایت به شهادت رسید.
روایت خواهر این شهیده از لحظات پیش از حادثه، تصویری تلخ از فاصله چند دقیقهای میان یک جلسه عادی و وقوع یک حمله مرگبار ارائه میکند؛ جایی که زنانی برای مدیریت شرایط جنگی و کمک به خانوادههای آسیبدیده آماده میشدند، اما خودشان هدف حمله قرار گرفتند.
این روایت همچنین نشان میدهد که جنگ تنها در خطوط مقدم اتفاق نمیافتد. خانهها، مراکز اجتماعی، محلهای تجمع مردم و حتی جلساتی که برای مدیریت بحران و کمکرسانی تشکیل میشوند نیز میتوانند در معرض حملات قرار گیرند.
خواهر شهیده ملیحه فرهی، در پایان روایت خود، این حادثه را بخشی از جنایتی میداند که در جریان جنگ رمضان رخ داده و بر ضرورت ثبت خاطرات و روایتهای بازماندگان تأکید دارد؛ روایتهایی که از دل یک حادثه، نام و یاد شهدایی را زنده نگه میدارند که در میانه تلاش برای خدمت و مدیریت بحران، جان خود را از دست دادند.
خبرنگاران: ساغر جلادت، حنانه رسول