به گزارش خبرنگار تهران پرس، احسان قبول روز سهشنبه در نهمین گردهمایی سراسری خیرین آموزش عالی که در دانشگاه تهران برگزار شد، با اشاره به آیین معرفی و بررسی کتاب «دانشگاه و خیر مؤثر» اظهار کرد: نیکوکاری در فرهنگ ایرانی ریشهای دیرینه دارد و ماندگاری نام انسان از مسیر دلیری، آبادانی و دانایی مورد توجه بوده است.
وی با اشاره به کتاب «دانشگاه و خیر مؤثر» اثر عبدالرضا باقری، این اثر را روایت تجربه شکلگیری و ساختارسازی نیکوکاری در دانشگاه فردوسی مشهد عنوان کرد و گفت: این تجربه از سال ۱۳۷۸ و دوران ریاست دکتر باقری بر دانشگاه فردوسی مشهد آغاز شد.
از یک اتفاق تا شکلگیری ساختار نیکوکاری
رئیس مرکز همکاریهای علمی بینالمللی وزارت علوم ادامه داد: پس از وقوع اتفاقی در یکی از خوابگاههای خودگردان خارج از دانشگاه، این پرسش شکل گرفت که دانشگاه چگونه میتواند فراتر از مسئولیتهای رسمی خود برای دانشجویان اقدام کند.
قبول افزود: در ادامه، باقری با مراجعه به نیکوکاران و افراد خوشنام شهر، زمینه هدایت جریان نیکوکاری به سمت دانشگاه و دانشجویان را فراهم کرد که حاصل آن ایجاد ۲ هزار و ۵۰۰ تخت خوابگاهی و ۹ مجموعه کارگاهی بود و افرادی مانند مصلینژاد نیز در این مسیر مشارکت داشتند.
وی با بیان اینکه اهمیت این تجربه در تبدیل یک اقدام مقطعی به یک الگو و ساختار قابل استفاده است، گفت: این روند نشان داد که یک اقدام در زمان و مکانی مشخص میتواند به تفکر، فرایند و در نهایت ساختاری قابل تعمیم تبدیل شود.
ضرورت الگوبرداری دانشگاهها از تجربه نیکوکاری
قبول با اشاره به محتوای کتاب «دانشگاه و خیر مؤثر» مطرح کرد: این کتاب روند شکلگیری نیکوکاری دانشگاهی و تبدیل آن به یک ساختار مشخص را روایت میکند و میتواند برای سایر دانشگاهها نیز مورد استفاده قرار گیرد.
وی ادامه داد: دانشگاهها باید در کنار فعالیتهای دانشجویی و فرهنگی خود، این مدل را متناسب با شرایط و زیستبوم دانشگاه به یک الگوی اجرایی تبدیل کنند.
حمایت از ایدهها برای جلوگیری از خروج استعدادها
رئیس مرکز همکاریهای علمی بینالمللی وزارت علوم با اشاره به فعالیت بنیاد حامیان دانشگاه فردوسی مشهد گفت: نیکوکاری دانشگاهی نباید تنها به رفع نیازهای اساسی دانشجویان محدود شود و حمایت از دانشجویان نخبه و صاحبان ایده نیز باید مورد توجه قرار گیرد.
قبول عنوان کرد: دانشجویی که دارای ایده و توانایی است نباید برای تحقق آن الزاماً کشور را ترک کند؛ بلکه باید بداند در داخل کشور نیز نیکوکارانی حضور دارند که میتوانند از ایده او حمایت کنند تا این ایده در دانشگاه، شهر و کشور خود به محصول تبدیل شود.
وی با تأکید بر ضرورت تغییر رویکرد در نیکوکاری دانشگاهی گفت: امروز این حوزه باید علاوه بر حمایتهای معیشتی، به سمت فناوری و نوآوری نیز حرکت کند و افراد دارای ایده، استعداد و ظرفیت نیز در زمره نیکپذیران قرار گیرند.
تلاش برای تبدیل الگو به مدل منطقهای
قبول با اشاره به موضوع ایجاد زیستبوم نیکوکاری اظهار کرد: بخش پایانی کتاب به شیوههای جذب نیکوکاران و مدلهای مختلف این حوزه اختصاص دارد و نشان میدهد نیکوکاری میتواند در میان خانوادهها و نسلهای مختلف استمرار پیدا کند.
وی افزود: برخی افراد در دوران کهولت به نیکوکاری روی میآورند و برخی نیز به یاد عزیزان از دسترفته خود در این مسیر قدم میگذارند؛ در کنار این موارد، الگوی دیگری نیز در حال شکلگیری است که در آن خانوادهها و خاندانها به صورت مستمر و نسل به نسل در فعالیتهای نیکوکارانه مشارکت میکنند.
رئیس مرکز همکاریهای علمی بینالمللی وزارت علوم در پایان گفت: تلاش داریم بر پایه تجربه مطرحشده در کتاب «دانشگاه و خیر مؤثر» و تفکر شکلگرفته از سوی دکتر باقری، این مدل را در یونسکو مطرح کنیم و زمینه توسعه آن را در مدارس و دانشگاههای افغانستان و دیگر کشورهای منطقه که نیازمند ظرفیت خیرین هستند، فراهم کنیم.
قبول ابراز امیدواری کرد این تفکر در آینده به الگویی منطقهای در حوزه نیکوکاری دانشگاهی تبدیل شود.
انتهای پیام/