پشت پرده معاملات بزرگ با خریدارانی کم‌سابقه چیست؟
به گزارش تهران پرس؛ طبق اطلاعات موثق بخشی از معاملات بزرگ مجتمع فولاد بافق در سال ۱۴۰۴ با شرکت‌هایی انجام شده که سابقه قابل‌توجهی در خرید محصولات این مجتمع نداشته‌اند. ارقام معاملات و نحوه تأمین اعتبار آنها اکنون پرسش‌هایی را درباره اهلیت خریداران و فرآیند اعتبارسنجی مطرح کرده است.
بر اساس اطلاعات مندرج در صورت‌های مالی منتشرشده، نام دو شرکت «الکاسازه افرا» و «پایدار نماد سرمایه» در میان خریداران محصولات فولاد بافق دیده می‌شود. در عین حال، درباره سابقه معاملاتی این دو شرکت با مجتمع فولاد بافق، اطلاعات قابل‌توجهی منتشر نشده است.
اهمیت موضوع زمانی بیشتر می‌شود که حجم معاملات در نظر گرفته شود: گفته می‌شود مجموع خرید این دو شرکت به حدود ۳۶ هزار تن محصولات فولادی رسیده و ارزش معاملات نیز حدود ۲۱ هزار میلیارد ریال بوده است.
یکی از موارد مورد توجه، معامله حدود ۱۵ هزار تن میلگرد است؛ معامله‌ای که بنا بر اطلاعات موجود، برای آن حدود ۱۱ هزار میلیارد ریال اعتبار اختصاص یافته است.
اگر این ارقام و اطلاعات درست باشد، پرسش مهم این است که اعتبار چنین معامله‌ای بر اساس چه ارزیابی‌ای در اختیار خریدار قرار گرفته است؟
در معاملات اعتباری، صرف انجام معامله میان خریدار و فروشنده پایان ماجرا نیست.
از همین رو، بانک تجارت با پرسش‌های مشخصی مواجه است: اعتبار خریداران بر چه مبنایی ارزیابی شده؟ چه تضامینی دریافت شده؟ و مسئولیت تصمیم‌گیری درباره تأمین اعتبار این معاملات بر عهده چه مجموعه یا اشخاصی بوده است؟
در این میان، نام بانک صنعت و معدن نیز در اختلافات مربوط به فولاد بافق مطرح شده است؛ با این حال، طرح اختلافات پیشین میان این بانک و مدیران مجتمع نباید موجب شود پرسش درباره معاملات اخیر و نحوه تأمین مالی آنها به حاشیه برود.
از سوی دیگر، اظهارات اخیر سیدمحسن ابوئی مهریزی، مدیرعامل فولاد بافق، نیز به جای تمرکز بر جزئیات این معاملات، بخش قابل‌توجهی را به انتقاد از عملکرد شبکه بانکی اختصاص داده است.
منتقدان می‌گویند این نوع پاسخ‌گویی ممکن است توجه افکار عمومی را از سؤال اصلی منحرف کند: خریداران چه کسانی بودند و چگونه برای چنین حجم معاملاتی واجد شرایط شناخته شدند؟
البته پاسخ روشن به این پرسش‌ها می‌تواند به بسیاری از ابهامات پایان دهد. اگر معاملات مطابق ضوابط انجام شده باشد، انتشار اطلاعات مربوط به سابقه خریداران، نحوه اعتبارسنجی، میزان وثایق و فرآیند تصویب اعتبار می‌تواند تصویر دقیق‌تری از ماجرا ارائه کند.
اکنون، فارغ از اختلافات رسانه‌ای میان مدیران فولاد بافق و بانک‌ها، دو طرف با پرسش‌های مشخصی روبه‌رو هستند؛ به‌ویژه بانک تجارت که انتظار می‌رود درباره فرآیند اعتباردهی این معاملات توضیح دهد.
در نهایت، مسئله بر سر یک عدد یا یک معامله منفرد نیست؛ سخن از حدود ۳۶ هزار تن محصول فولادی و معاملاتی به ارزش حدود ۲۱ هزار میلیارد ریال است.
و پرسش همچنان باقی است:
چه کسی اهلیت خریداران را برای چنین معامله‌ای تأیید کرد؟