به گزارش تهران پرس، تردد موتورسیکلتهای کاربراتوری در کلانشهر تهران به «ابرچالش» تنفسی تبدیل شده است. آلایندگی بالای این وسایل نقلیه، در کنار کیفیت نامطلوب سوخت و ناتوانی اقتصادی شهروندان برای نوسازی ناوگان، پایتخت را در محاصره ذرات معلق قرار داده و زنگ خطر را برای بیماران قلبی و تنفسی به صدا درآورده است.
بررسیهای میدانی و گزارشهای کیفیت هوا نشان میدهد موتورسیکلتهای کاربراتوری نقشی پیشرو در تولید آلایندههای خطرناک دارند. برخلاف خودروهای مدرن، سیستم احتراق ناقص در این موتورها باعث میشود ذرات معلق و گازهای سمی با غلظتی چندین برابر حد استاندارد وارد ریه شهروندان شود. این در حالی است که وضعیت بنزین توزیعی در جایگاهها نیز مزید بر علت شده و فرسودگی ناوگان را تسریع کرده است.
گره کور فقر و فرسودگی
کارشناسان حوزه شهری معتقدند؛ ریشه اصلی استمرار این بحران، نه بیمیلی مالکان که ناتوانی مالی است. افزایش سرسامآور قیمت خودرو و موتورسیکلتهای انژکتوری، مالکان موتورهای فرسوده را در بنبستی قرار داده که خروج از آن بدون حمایتهای دولتی غیرممکن است.
وقتی معیشت خانوار تحت فشار است، اولویتبندی برای نوسازی وسیله نقلیه که ابزار کار بسیاری از پیکهای موتوری و کارگران است، به محاق میرود.
نان شب یا هوای پاک؟
پای درددل شهروندان تهرانی که مینشینیم، عمق این بحران آشکارترمیشود. علی سعادت، که سالهاست با یک موتورسیکلت مدل ۸۵ امرار معاش میکند، به خبرنگار ما گفت: مگر نمیدانم دودش چقدر مضر است؟ اما وقتی قیمت یک موتور انژکتوری معادل درآمد چندین ماه من است چه راهی جز تعمیر همان موتور فرسوده دارم؟ دولت باید تسهیلات واقعی بدهد، نه فقط شعار دهد.
معصومه احمدی شهروند دیگری که در محدوده طرح ترافیک ساکن است و از بیماری آسم رنج میبرد، با گلایه از وضع موجود، افزود: صبحها که از خانه خارج میشوم، بوی تند بنزین سوخته فضا را پرکرده است. چطور انتظار دارند با این حجم از آلودگی، سرفههایمان بند بیاید؟ انگار سلامت شهروندان اولویت آخر است.
مسئولان چه میکنند؟
اگرچه طرحهایی برای اسقاط موتورسیکلتهای فرسوده در دستور کار قرار دارد، اما روند کند و عدم تخصیص بودجههای حمایتی، این طرحها را تا حد زیادی بیاثر کرده است. مدیریت شهری و دولت مکلفند با ارائه وامهای کمبهره یا طرحهای جایگزینی مانند موتورهای برقی ارزانقیمت، انگیزهای برای مالکان ایجاد کنند. تا زمانی که هزینه تعویض موتورسیکلت از توان مالی قشر ضعیف خارج باشد، همچنان شاهد تردد این دودکشهای متحرک در خیابانهای پایتخت خواهیم بود.
تهرانِ امروز، بیش از آنکه به وعدههای بیعمل نیاز داشته باشد، نیازمند اقداماتی است که پاکسازی هوا را با معیشت مردم گره بزند. بدون حل این پارادوکس اقتصادی، آسمان پایتخت همچنان خاکستری باقی خواهد ماند.
انتهای گزارش//ح. ع