نائب رئیس مجلس:

اجازه بی‌ثباتی در کشور نمی‌دهیم

نیک
نایب رئیس مجلس شورای اسلامی گفت: با اینکه دشمن تلاش کرد با فشار اقتصادی و ایجاد اختلال در زنجیره تأمین، زندگی مردم را تحت تأثیر قراردهد، اما با تدابیر انجام‌شده، اجازه داده نشد کشور در حوزه‌های حیاتی دچار خلأ و بی‌ثباتی شود.

به گزارش تهران پرس، علی نیکزاد درباره محاصره اقتصادی ایران به‌رغم همسایگی ایران با ۱۵ کشور گفت: ادعای بی‌سابقه بودن تحریم‌ها بیش از آنکه واقعیت میدانی را توصیف کند، بخشی از عملیات روانی دشمن علیه ایران است. 

او یادآور شد: کشوری با ۱۵ همسایه، دسترسی به آب‌های آزاد، موقعیت راهبردی در خلیج فارس و دریای عمان و ارتباط با شرق و غرب آسیا را نمی‌توان به‌سادگی منزوی کرد.

وی ادامه داد: ایران در چهار دهه گذشته نیز شدیدترین تحریم‌ها را تجربه کرده و هر بار مسیر‌های جدیدی برای تجارت و همکاری پیدا کرده است. البته ما می‌دانیم تحریم‌ها فشار اقتصادی هم ایجاد می‌کند و ما منکر دشواری‌های آن نیستیم؛ اما تفاوت بزرگی میان فشار و فلج‌کردن وجود دارد.

نیکزاد یادآور شد: دشمن می‌خواهد با بزرگ‌نمایی دامنه تحریم‌ها، این تصور را ایجاد کند که ایران هیچ راهی جز تسلیم ندارد؛ در حالی که ظرفیت‌های منطقه‌ای، اقتصادی و ژئوپلیتیکی کشور و روابط آن با همسایگان و قدرت‌های آسیایی، امکان خنثی‌سازی بخش قابل توجهی از این فشار را فراهم می‌کند. بنابراین، این ادعا را باید همزمان فشار اقتصادی و جنگ روانی برای بزرگ‌نمایی قدرت تحریم‌کننده دانست.

نایب رئیس مجلس شورای اسلامی درباره نقش رویکرد وفاق دولت پزشکیان در مدیریت دو سال پرچالش گذشته هم گفت: قطعا رویکرد دولت تلاش برای مدیریت کشور بوده است. ایران در شرایطی با فشار‌های اقتصادی، دو جنگ و مجموعه‌ای از تهدید‌های امنیتی مواجه شد که هر شکاف داخلی می‌توانست هزینه‌های خارجی بحران را چند برابر کند. وفاق به این معنا بود که در مسائل اساسی کشور، اختلافات سیاسی به تقابل فرسایشی تبدیل نشود و همه جریان‌ها اصل حفظ منافع ملی، تمامیت ارضی و اقتدار ایران را بر رقابت‌های جناحی مقدم بدانند.

وی افزود: به اعتقاد من، مهمترین دستاورد این دوره این بود که دشمن نتوانست فشار خارجی را به فروپاشی مدیریت داخلی یا اختلال در ارکان حیاتی کشور تبدیل کند.

نائب رئیس اول مجلس اضافه کرد: ملاک صلح، خستگی از جنگ یا فشار اقتصادی نیست؛ دستاوردی است که از پایان آن به دست می‌آوریم. اگر پایان جنگ به تثبیت امنیت، رفع فشار‌های اقتصادی، حفظ منافع ملی و ثبت یک نتیجه روشن از مقاومت منجر شود، باید از آن استقبال کرد؛ اما اگر دشمن بخواهد از مذاکره برای بازسازی توان خود و تحمیل شروط جدید استفاده کند، طبیعتاً نباید ساده‌اندیش بود. همان‌طور که در ادبیات رسمی اخیر نیز تأکید شده، مذاکره و پایان جنگ با تسلیم تفاوت دارد و در عین حرکت به سمت توافق، آمادگی برای مقابله با هرگونه تعرض باید حفظ شود.

انتهای خبر//ح. ع

منبع: ایرنا

کد خبر: ۹۳۷۲۶
۰۶ شهريور ۱۴۰۵ - ۰۸:۴۹
save
email
اشتراک گذاری :
ارسال نظر
captcha