چرا هفته دولت برای تهران حیاتی است؟
به گزارش گروه جامعه پایگاه خبری تحلیلی «تهران پرس»؛ در حالی که دوم شهریورماه، آغازگر هفته‌ای است که به نام دولت مزین شده، تهران به عنوان پیشانیِ تحولات کشور، در دوراهی «توسعه سخت‌افزاری» و «پایداری اجتماعی» ایستاده است. در شرایطی که سایه بی‌ثباتی‌های اقتصادی بر پیکره مدیریت شهری سنگینی می‌کند، کارشناسان معتقدند این هفته نباید تنها در آمار افتتاح پروژه‌ها خلاصه شود، بلکه فرصتی است تا با واکاوی چالش‌های عمیق اجتماعی پایتخت، طرحی نو در تعامل دولت و شهر درانداخته شود.
هفته‌ای که در تقویم رسمی کشور به یاد دولتمردان شهید (رجایی و باهنر)، «هفته دولت» نامیده می‌شود، امسال برای پایتخت‌نشینان رنگ و بویی متفاوت دارد؛ فراتر از افتتاح پروژه‌های روتین، شهروندان در انتظار نسخه‌ای برای درمان درد‌های مزمن این زیست‌بوم هستند.
زیرساخت‌هایی که نفس کم آورده‌اند
شهر تهران در آستانه هفته دولت، بیش از هر زمان دیگری با بحران‌های زیرساختی دست‌وپنج نرم می‌کند. از ترافیک‌های کلافه‌کننده که گویی به بخشی از هویت شهری بدل شده تا مسئله نوسازی بافت‌های فرسوده که در مناطق جنوبی تهران، به کابوسی برای مدیریت بحران تبدیل شده است.
احمدرضا سهرابی، کارشناس توسعه شهری، در گفت‌و‌گو با «تهران پرس» با اشاره به اهمیت این ایام می‌گوید: «ما نباید هفته دولت را به آیین‌های تشریفاتی تقلیل دهیم. تهران امروز نیازمند بازنگری در مدل حکمرانی محلی است. پروژه‌های عمرانی بدون پیوست اجتماعی، تنها مسکن‌هایی موقت هستند که دردی از ترافیک یا آلودگی هوا دوا نمی‌کنند.»
وی افزود: «دولت در این هفته باید فراتر از ویترین‌سازی، به سراغ گره‌های کور برود. تفاهم دولت و شهرداری تهران در تکمیل خطوط مترو و نوسازی ناوگان فرسوده اتوبوس‌رانی، آزمونی است که نتایج آن مستقیماً بر کیفیت زندگی میلیون‌ها نفر تأثیر می‌گذارد.»
حکمرانی در «جنگ ۴۰روزه رمضان» و درس‌های ماندگار
در حالی که درباره تاریخ معاصر ایران روایت‌های متعددی وجود دارد، بسیاری از پژوهشگران اجتماعی بر این باورند که روحیه «جنگ ۴۰روزه رمضان» در دوران دشوار، الگویی از ایثار و تداوم کار در شرایط سخت بود. امروز نیز اگر به بدنه اجرایی کشور نگاه کنیم، خستگی مفرط ناشی از فشار کاری و فشار‌های اقتصادی، به یکی از چالش‌های اصلی تبدیل شده است.
سارا مرادی، جامعه‌شناس شهری، در گفتکو با «تهران پرس» با تأکید بر فضای محیط کار در بدنه اجرایی می‌گوید: «وقتی از کارشناسان و کارمندان دولت صحبت می‌کنیم، نباید از فرسودگی شغلی غافل شویم. در محیط‌هایی که گاهی با سیاست‌زدگی و بی‌ثباتی همراه است، انگیزه خدمت به شدت افت می‌کند. برای اینکه هفته دولت واقعاً تأثیرگذار باشد، باید ساختار محیط کار به گونه‌ای اصلاح شود که خلاقیت و آرامشِ روانیِ کارکنان، پیش‌نیاز هر توسعه‌ای قرار گیرد.»
او افزود: «در این هفته، مسئولان باید به جای برگزاری همایش‌های طولانی، پای حرف‌های کارشناسانی بنشینند که فارغ از نگاه‌های جناحی، دل در گروی آبادی شهر دارند.»
تهران؛ شهری برای سکونت یا صرفاً گذران؟
از نگاه تاریخی، تهران همیشه شهری بوده که در آن، شکاف میان آرزو‌های دولتی و واقعیت‌های اجتماعی وجود داشته است.
علی طهماسبی، از همکاران فعال در حوزه تاریخ شفاهی تهران، معتقد است: «تهران شهری است که در بطن خود لایه‌های متعددی دارد. هفته دولت فرصتی است تا مسئولان در میانِ آمارها، صدای محله‌ها را بشنوند. پروژه‌ای که در یک منطقه افتتاح می‌شود، اگر با نیاز بومی آن محله همخوانی نداشته باشد، دیر یا زود به فراموشی سپرده می‌شود.»
وی در ادامه با تاکید بر نقش رسانه‌ها تصریح کرد: «رسانه‌های شهری باید با رصدِ دقیقِ وعده‌های این هفته، از شعارزدگی جلوگیری کنند. مطالبه‌گریِ مشفقانه، همان حلقه مفقوده‌ای است که می‌تواند هفته دولت را از یک گزارش کارِ صرف، به یک نقطه عطف برای بهبود وضعیت شهر تبدیل کند.»
چشم‌انداز پیش رو
با پایان یافتن هفته دولت، آنچه باقی می‌ماند نه تندیس‌های رونمایی شده، بلکه تاثیری است که این اقدامات بر سفره و آرامش ذهنی شهروندان تهرانی می‌گذارد. کارشناسان هم‌صدا هستند که پایتخت در شرایط فعلی، بیش از هر چیز به ثبات، برنامه‌ریزیِ بلندمدت و فضایی نیاز دارد که در آن «توسعه» نه یک کلمه در سخنرانی‌ها، بلکه تجربه‌ای ملموس در زندگی روزمره باشد.
شاید دوم شهریور امسال، آغازگر یک سنتِ نو در مدیریت اجرایی باشد؛ سنتی که در آن، دولت به‌جای پرشتاب‌تر کردنِ چرخ‌هایِ بدونِ هدف، زمانی را برای شنیدنِ صدای شهر اختصاص دهد. تهرانی که ما می‌شناسیم، با تمام زخم‌های تاریخی‌اش، پتانسیل جهش را دارد؛ مشروط بر اینکه سکان‌دارانِ دولت، از تجربه‌های تلخ گذشته درس بگیرند و به جای تسکینِ موقت، به درمانِ ریشه‌ایِ درد‌های شهر روی بیاورند.
انتهای خبر/