به گزارش تهران پرس، محمد عطریانفر جنگ و مذاکره را ابزارهای تحقق اهداف و منافع ملی دانست و گفت: تقویت بازدارندگی، احتمال وقوع جنگ را کاهش میدهد و بکارگیری بهموقع دیپلماسی، تهدیدها را به فرصت بدل میسازد.
وی در ارزیابی دلایل برخی فعالان سیاسی بر تداوم جنگ افزود: روابط جمهوری اسلامی ایران و آمریکا در یکی از پیچیدهترین دورههای خود قرار دارد. اگرچه دو کشور درگیر جنگی طولانیمدت و فراگیر نیستند، اما سالهاست که رویارویی مستمری در حوزههای سیاسی، اقتصادی، امنیتی، اطلاعاتی و منطقهای میان آنها برقرار است؛ وضعی که میتوان آن را نه «صلح کامل» و نه «جنگ تمامعیار» دانست.
او با اشاره به وجود دو رویکرد متفاوت در فضای سیاسی کشور ادامه داد: برخی جریانهای سیاسی معتقدند هرگونه عقبنشینی یا انعطاف بدون دریافت تضمینهای معتبر، طرف مقابل را به افزایش فشار ترغیب خواهد کرد.
فعال اصلاحطلب اعلام کرد: در مقابل، بخش بزرگی از مردم و دیگر گروههای سیاسی بر این باورند که دیپلماسی فعال، در کنار حفظ قدرت بازدارندگی، میتواند هزینههای کشور را کاهش داده و فرصتهای بیشتری برای تأمین منافع ملی فراهم کند.
عطریانفر با تأکید بر اینکه هر دو دیدگاه از وزن سیاسی برخوردارند، تصریح کرد: نمیتوان بهسادگی نتیجه گرفت که هر مخالف مذاکره، لزوما خواهان تداوم جنگ است یا هر حامی مذاکره، به دنبال مصالحه یکجانبه است. تفاوت اصلی این دیدگاهها در نوع ارزیابی از «میزان اعتماد به طرف مقابل» و «شیوه صیانت از منافع کشور» نهفته است.
وی ادامه داد: در نهایت، هرگونه تصمیمگیری باید بر پایه منافع ملی، امنیت پایدار و کاهش هزینههای کشور صورت گیرد؛ چرا که جنگ و مذاکره، هر دو ابزارهایی برای تحقق اهداف و منافع ملی هستند.
عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی با اشاره به تمایل برخی برای تداوم جنگ گفت: اختلافنظر در سیاست خارجی معمولا ناشی از تفاوت در تحلیل رفتار طرف مقابل و ارزیابی هزینهها و فرصتها است.
عطریانفر اعلام کرد: منتقدان مذاکره معتقدند توافقهای سیاسی بدون داشتن ضمانتهای اجرایی، پایدار نمیمانند و هرگونه امتیازدهی بدون دریافت منافع متقابل، طرف مقابل را به افزایش فشار ترغیب میکند. از نگاه آنان، تقویت توان دفاعی و حفظ مواضع بازدارنده، ابزارهای موثرتری برای صیانت از منافع ملی است.
وی خاطرنشان کرد: حامیان مذاکره نیز استدلال میکنند که گفتوگو، اگر از موضع اقتدار و با رعایت دقیق خطوط قرمز انجام شود، مانع از تشدید بحران شده، فشارهای اقتصادی و امنیتی را کاهش میدهد و فرصتهای مناسبتری برای توسعه کشور فراهم میآورد.
فعال اصلاحطلب تاکید کرد: سیاست خارجی موفق، حاصل تلفیق هوشمندانه قدرت سخت و قدرت نرم است. کشوری که همزمان از توان دفاعی بازدارنده و دیپلماسی فعال برخوردار باشد، در مذاکرات نیز دست برتر را خواهد داشت. مسئولان ارشد نظام باید تلاش کنند با کمترین هزینه و بیشترین کارآمدی، امنیت، استقلال، رفاه و منافع بلندمدت کشور را تأمین کنند.
عطریانفر در پاسخ به این پرسش که آیا مخالفان مذاکره راهکار جایگزینی دارند، گفت: انتظار طبیعی از این گروه، ارائه شفاف راهکارهای جایگزین است. مخالفان مذاکره معمولا بر راهبرد «مقاومت فعال» تأکید دارند که شامل محورهایی نظیر بیاعتمادی به غرب، تقویت اقتصاد داخلی، کاهش وابستگی به خارج و بیاثرسازی تحریمها از طریق اصلاحات ساختاری و افزایش تولید است.
وی، پیروزی راهبردی کشور را در گرو حفظ استقلال، تأمین امنیت، جلوگیری از تحمیل اراده خارجی، ارتقای جایگاه منطقهای و بینالمللی و فراهم شدن زمینه رشد و رفاه مردم دانست و افزود: سیاست خارجی موفق، ترکیبی از اقتدار، عقلانیت و دیپلماسی بهموقع است؛ هرچه این عناصر هماهنگتر در کنار یکدیگر قرار گیرند، بحرانها بهتر مدیریت و منافع ملی بیشتر تأمین میشود.
انتهای خبر//ح. ع
منبع: ایرنا