به گزارش گروه جامعه پایگاه خبری تحلیلی «تهران پرس»؛ در حالی که تغییرات اقلیمی، آلودگی هوا، کاهش تنوع زیستی و بحران آب به چالشهای جدی جهان تبدیل شدهاند، کارشناسان هشدار میدهند که بدون اقدام هماهنگ دولتها، بخش خصوصی و شهروندان، هزینههای زیستمحیطی در سالهای آینده بسیار سنگینتر خواهد شد. این مناسبت، تنها یک رویداد نمادین نیست؛ بلکه دعوتی جهانی برای بازنگری در شیوه تولید، مصرف و زیست انسان معاصر است.
روز جهانی محیطزیست از سال ۱۹۷۲ و همزمان با برگزاری کنفرانس استکهلم پایهگذاری شد؛ کنفرانسی که نقطه عطفی در تاریخ سیاستگذاری محیط زیستی جهان به شمار میآید. از آن زمان تاکنون، این روز به بستری برای جلب توجه افکار عمومی و نهادهای تصمیمگیر به مهمترین مسائل زیستمحیطی تبدیل شده است. هر سال برنامهها، کمپینها و نشستهای گوناگونی در کشورهای مختلف برگزار میشود و یک موضوع محوری برای آن در نظر گرفته میشود؛ موضوعی که بازتابی از بحرانهای روز جهان است.
نقش مصرفگرایی در تشدید بحرانهای محیطزیستی
کارشناسان محیط زیست بر این باورند که جهان امروز در مرحلهای حساس قرار دارد. افزایش دمای زمین، خشکسالیهای پیاپی، سیلابهای ویرانگر، فرسایش خاک و کاهش منابع طبیعی، تنها بخشی از پیامدهای بیتوجهی به محیط زیست است. به گفته متخصصان، این بحرانها دیگر پدیدههایی دور از ذهن یا مربوط به آینده نیستند، بلکه هماکنون زندگی میلیونها نفر را تحت تأثیر قرار دادهاند. از نگاه آنان، اگر اقدام جدی صورت نگیرد، امنیت غذایی، سلامت عمومی و حتی ثبات اقتصادی کشورها نیز با تهدیدهای بزرگتری روبهرو خواهد شد.
یکی از مهمترین محورهای مورد تأکید کارشناسان، نقش مصرفگرایی در تشدید بحرانهای محیط زیستی است. افزایش تولید زباله، مصرف بیرویه انرژی، استفاده گسترده از سوختهای فسیلی و تخریب زیستگاههای طبیعی، چرخهای ایجاد کرده که به سختی قابل بازگشت است.
تأثیرالگوی رفتاری شهروندان بر کاهش فشار بر طبیعت
برخی پژوهشگران محیط زیست معتقدند که راهحل صرفاً در سیاستهای کلان خلاصه نمیشود، بلکه تغییر الگوی رفتاری شهروندان نیز اهمیت بالایی دارد. بهعنوان مثال، کاهش مصرف پلاستیکهای یکبارمصرف، صرفهجویی در آب و برق، استفاده از حملونقل عمومی و تفکیک زباله از مبدأ، از جمله اقداماتی است که میتواند تأثیر ملموسی در کاهش فشار بر طبیعت داشته باشد.
در همین حال، کارشناسان توسعه پایدار تأکید میکنند که حفاظت از محیط زیست نباید بهعنوان یک مانع برای رشد اقتصادی دیده شود. آنان میگویند اقتصاد سبز میتواند همزمان با حفظ منابع طبیعی، فرصتهای شغلی جدیدی نیز ایجاد کند. سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، حملونقل پاک، کشاورزی پایدار و فناوریهای کمکربن، از جمله مسیرهایی است که بسیاری از کشورها برای آینده انتخاب کردهاند. از این منظر، روز جهانی محیط زیست تنها روز هشدار نیست، بلکه روزی برای بازتعریف مسیر توسعه نیز به حساب میآید.
اهمیت عدالت محیطزیستی
یکی دیگر از موضوعات مهمی که در این روز برجسته میشود، عدالت زیستمحیطی است. کارشناسان میگویند آسیبهای محیط زیستی بهطور برابر میان جوامع توزیع نمیشود و معمولاً اقشار کمدرآمد، ساکنان مناطق محروم و کشورهای در حال توسعه بیشترین فشار را تحمل میکنند. در بسیاری از نقاط جهان، افرادی که کمترین نقش را در ایجاد بحران اقلیمی داشتهاند، بیشترین آسیب را از آن میبینند. از این رو، حل مسئله محیط زیست نیازمند نگاهی عادلانه و جهانی است.
در سطح بینالمللی نیز روز جهانی محیط زیست یادآور این نکته است که هیچ کشوری بهتنهایی نمیتواند با بحرانهای زیستمحیطی مقابله کند. آلودگی هوا، تغییرات اقلیمی و نابودی منابع طبیعی مرز نمیشناسند.
ضرورت همکاری دولتها برای حفاظت از زمین
بنابراین همکاری میان دولتها، سازمانهای بینالمللی، دانشگاهها و نهادهای مدنی، شرط اصلی موفقیت در حفاظت از زمین است. کارشناسان سازمان ملل بارها تأکید کردهاند که فرصت برای اقدام مؤثر محدود است و تأخیر بیشتر، خسارتها را غیرقابل جبران خواهد کرد.
در نهایت، روز جهانی محیطزیست فرصتی است برای بازاندیشی در رابطه انسان و طبیعت. اگرچه چالشها بزرگ و پیچیدهاند، اما هنوز امکان تغییر وجود دارد. به باور کارشناسان، آینده محیط زیست نه فقط به تصمیمگیریهای کلان، بلکه به انتخابهای روزمره همه ما وابسته است.
این روز یادآوری میکند که حفاظت از زمین، مسئولیتی مشترک و همیشگی است؛ مسئولیتی که اگر امروز جدی گرفته شود، میتواند آیندهای سالمتر، ایمنتر و پایدارتر برای نسلهای بعدی رقم بزند.
انتهای خبر/