تهران پرس گزارش می‌دهد؛

معلم؛ چراغ همیشه روشن آموزش کشور

معلم؛ چراغ همیشه روشن آموزش کشور
روز معلم یادآور جایگاه بی‌بدیل معلمانی است که با وجود چالش‌های معیشتی، کمبود امکانات و فشارهای کاری، همچنان چراغ آموزش را روشن نگه می‌دارند و ستون اصلی توسعه انسانی کشور به شمار می‌روند.

به گزارش گروه جامعه پایگاه خبری تحلیلی «تهران پرس»؛ هر سال با فرارسیدن ۱۲ اردیبهشت، روز معلم در تقویم ایران با نام استاد شهید مرتضی مطهری گره خورده است؛ متفکری که بسیاری از کارشناسان آموزشی و فرهنگی، او را نماد معلم مسئول، پرسش‌گر و زمان‌شناس می‌دانند؛ معلمی که هم در حوزه اندیشه دینی و هم در عرصه اخلاق و تربیت، تأثیر عمیقی بر نسل‌های بعد گذاشت.

روز معلم، موجی از پیام‌های تبریک، مراسم‌های تقدیر و برنامه‌های رسمی در مدارس و دانشگاه‌ها برگزار می‌شود. اما در پشت این فضای احساسی و شعاری، واقعیتی وجود دارد که بسیاری از کارشناسان بر آن تأکید می‌کنند:تا زمانی که جایگاه حرفه‌ای، معیشتی و علمی معلمان به صورت جدی و ساختاری تقویت نشود، گرامی‌داشت روز معلم بیش از آن‌که به تغییر واقعی منجر شود، کارکردی نمادین و تشریفاتی خواهد داشت.

اهمیت روز معلم در تقویم آموزشی و اجتماعی

کارشناسان تعلیم و تربیت معتقدند که روز معلم تنها یک مناسبت تقویمی نیست، بلکه یادآور نقش اساسی نیروی انسانی در توسعه است.
در بسیاری از اسناد بالادستی آموزش، از جمله سند تحول بنیادین، بر این نکته تأکید شده که:«هیچ نظامی فراتر از سطح معلمان خود رشد نمی‌کند.»

به تعبیر ساده، کیفیت هر جامعه‌ای را می‌توان از کیفیت معلمان آن جامعه سنجید. به همین دلیل، روز معلم در نگاه متخصصان، باید روزی برای بازنگری در سیاست‌های آموزشی، وضعیت معلمان و آینده آموزش باشد، نه صرفاً برگزاری جشن و اهدای لوح تقدیر.

چالش‌های اصلی معلمان از نگاه کارشناسان

وضعیت معیشتی و منزلت اجتماعی

بسیاری از معلمان و کارشناسان، مهم‌ترین دغدغه امروز جامعه معلمان را ناهمخوانی سطح درآمد با هزینه‌های زندگی و مسئولیت‌های شغلی می‌دانند.

علی مرادی، کارشناس سیاست‌گذاری آموزشی در این باره می‌گوید: «وقتی معلم برای تأمین حداقل‌های زندگی ناچار به شغل دوم و سوم است، عملاً فرصتی برای به‌روز نگه داشتن دانش حرفه‌ای خود ندارد. این وضعیت نه‌تنها به معلم فشار می‌آورد، بلکه مستقیماً بر کیفیت یادگیری دانش‌آموزان اثر می‌گذارد.»

در عین حال، به گفته او، حس عدالت و احترام برای معلم به اندازه مسائل مالی اهمیت دارد: «اگر معلم احساس کند در تصمیم‌گیری‌های آموزشی دیده می‌شود و صدای او شنیده می‌شود، حتی با امکانات محدود، انگیزه بیشتری برای تلاش پیدا می‌کند.». فشار کاری و فرسودگی شغلی آموزش صرفاً انتقال اطلاعات نیست؛ بلکه ترکیبی از کار عاطفی، ذهنی و مدیریتی است. بسیاری از معلمان با کلاس‌های پرجمعیت، کمبود امکانات و انتظارات فزاینده خانواده‌ها مواجه‌اند.

زهرا رضایی، روان‌شناس و پژوهشگر حوزه فرسودگی شغلی می‌گوید: «فرسودگی معلمان تنها به تعداد ساعات تدریس مربوط نیست؛ عوامل متعددی مثل نبود حمایت روانی، نبود ساختار‌های تشویقی مؤثر، و نگاه اداری و بروکراتیک به مدرسه در این فرسودگی نقش دارد.»

به گفته او، غفلت از سلامت روان معلمان در نهایت به کاهش انگیزه، بی‌تفاوتی و افت کیفیت یاددهی در کلاس‌ها منجر می‌شود.

کمبود دوره‌های توانمندسازی مؤثر و به‌روز

تحولات سریع در دنیای فناوری، روش‌های یادگیری و نیاز‌های بازار کار، نقش معلم را نیز تغییر داده است. اما بسیاری از برنامه‌های ضمن خدمت معلمان، به گفته کارشناسان، کیفیت کافی و کارآمدی لازم را ندارند.

مریم احمدی، استاد دانشگاه و متخصص برنامه‌ریزی درسی تأکید می‌کند: «توانمندسازی حرفه‌ای معلمان باید فراتر از کلاس‌های تئوریک و امتیازمحور باشد. ما به دوره‌هایی نیاز داریم که واقعاً مهارت‌های کلاس‌داری، کار با فناوری، آموزش مبتنی بر پروژه و تفکر انتقادی را تقویت کند.»

او معتقد است که روز معلم فرصت خوبی است تا صدا و مطالبه معلمان برای «آموزش‌های کاربردی و به‌روز» بیش از پیش شنیده شود.. 

جایگاه معلم در سیاست‌گذاری آموزشی

بسیاری از تصمیم‌های مهم آموزشی، بدون مشارکت واقعی معلمان و تشکل‌های حرفه‌ای آنها گرفته می‌شود. این فاصله میان سطح مدرسه و سطح تصمیم‌گیری، یکی از گله‌های جدی معلمان است.

حسین شریفی، پژوهشگر حوزه مدیریت آموزشی می‌گوید: «اگر معلم صرفاً مجری برنامه‌هایی باشد که جای دیگری نوشته شده و تجربه کلاس درس در آن لحاظ نشده، نه انگیزه‌ای برای خلاقیت می‌ماند و نه احساس تعلق به تغییرات آموزشی.»

او تأکید می‌کند: «روز معلم باید یادآور این نکته باشد که معلم، نه تنها مجری، بلکه باید طراح و شریک اصلی در فرآیند اصلاحات آموزشی باشد.»
روز معلم؛ فرصت گفت‌و‌گو، نه فقط تقدیر.

کارشناسان پیشنهاد می‌کنند که روز معلم به جای تمرکز یک‌سویه بر مراسم و تبریک، به فرصتی برای گفت‌و‌گو‌های حرفه‌ای و شفاف میان معلمان، مدیران، خانواده‌ها و مسئولان تبدیل شود. برخی پیشنهاد‌های مطرح‌شده عبارت‌اند از:

برگزاری نشست‌های تخصصی با حضور معلمان خط مقدم کلاس برای طرح مسائل اصلی
تدوین بیانیه‌های حرفه‌ای معلمان و ارائه آنها به مسئولان آموزشی
طراحی نظام‌های تشویق و قدردانی مبتنی بر کیفیت کار آموزشی، نه صرفاً سنوات و آمار
اختصاص بخش ویژه‌ای در رسانه‌ها برای بازتاب دیدگاه‌های معلمان در این روز

نگاه کارشناسان به آینده؛ معلم به عنوان «طراح یادگیری»

اگرچه چالش‌های زیادی وجود دارد، اما اغلب متخصصان معتقدند که آینده آموزش بدون تقویت نقش معلم به عنوان طراح یادگیری قابل تصور نیست.

به گفته احمدی: «در دنیایی که اطلاعات با چند کلیک در دسترس است، نقش معلم از منبع دانش، به راهنما و طراح مسیر یادگیری تغییر کرده است. ما باید نظام آموزشی را طوری بازطراحی کنیم که این نقش جدید معلم به رسمیت شناخته شود.»

به باور او، سرمایه‌گذاری روی معلمان، سرمایه‌گذاری مستقیم روی سرمایه انسانی کشور است و نباید به سطح شعار و مناسبت محدود بماند.
روز معلم، اگرچه با مراسم و تبریک همراه است، اما در عمق خود یادآور مسئولیتی جدی است:

مسئولیت سیاست‌گذاران برای اصلاح ساختاری وضعیت معلمان
مسئولیت جامعه برای بازتعریف احترام واقعی به معلم، فراتر از کلمات
و مسئولیت خود معلمان برای حفظ و ارتقای دانش و مهارت حرفه‌ای در شرایط دشوار.

از نگاه کارشناسان، بهترین هدیه به معلم نه یک دسته گل و لوح تقدیر، بلکه ایجاد شرایطی است که بتواند با انگیزه، امنیت و شأن حرفه‌ای بالا، نسل آینده را تربیت کند.

انتهای خبر/

کد خبر: ۸۹۴۰۳
۱۲ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۰۰:۰۱
save
email
اشتراک گذاری :
ارسال نظر
captcha