تهران قدیم از دروازه غار شروع می‌شد

به گزارش خبرنگار سرویس مناطق پایگاه خبری تحلیلی «تهران پرس»؛ دروازه در حد فاصل بین خانی آباد و میدان شوش در حوالی مکانی که امروزه در آن میدان غار بنا شده، واقع شده است، اما محل دقیق این دروازه در حد فاصل میدان شوش و میدان راه آهن است که در شمالی‌ترین قسمت محله باغ آذری قرار گرفته است. در روزگاری نه چندان دور شنیدن نام ˈدروازه غارˈ از محله‌های قدیمی تهران، ذهن هر فردی را به سمت دوران کهن سوق می‌داد، آن روزگارانی که مردان و زنانی اصیل در کوچه پس کوچه‌های قدیمی این محله می‌زیستد و اکنون این محله قدیمی با آن سابقه و تاریخچه به سکونتگاه ساقیان و مصرف کنندگان موادمخدر تبدیل شده است.



دروازه غار زندگی‌هایی تودرتو دارد، کوچه‌های باریکِ شلوغ، حیاط‌هایی پر از بچه‌های قَد و نیم‌قَد، اتاق‌های به‌هم‌چسبیده و به‌گفته‌ی برخی از ساکنان‌اش حریم خصوصی در کار نیست، همه از زندگیِ همسایه خبر دارند، گویی غم و شادی مال همه است، همه در زندگیِ هم شریک‌اند. تهران قدیم چندین دروازه داشت که هر روز مسافران زیادی از این دروازه‌ها از شهر بیرون می‌رفتند یا وارد شهر می‌شدند. بروبیای مسافر‌ها از این دروازه‌ها محله‌هایی را ایجاد کرد که اسم این دروازه‌ها را به‌خود گرفتند.

دروازه غار یکی از دروازه‌های مهم تهران بود که محله‌ای درست کرد به همین نام و بعد‌ها به‌علت میدان معروف هرندی به‌نام محله هرندی معروف شد. محله دروازه غاز، از جنوب به خیابان شوش، از شرق به خیابان ری و از غرب به خیام شمالی و از شمال به خیابان مولوی می‌رسد. مرز جنوبی محله یعنی خیابان شوش در زمان ناصرالدین شاه دیوار خروجی شهر بود. در واقع تهران قدیم از این خیابان شروع می‌شد و محل دقیق دروازه غار در محدوده این دیوار بوده است.

دروازه غار زمان‌های قدیم از چند گود تشکیل می‌شد و هر گود اسمی داشت و داستانی که نام آن را سر زبان می‌انداخت؛ مثل گود عرب‌ها، گود رسولی، گود زنبورک‌خانه. در زمان فتحعلی‌شاه گود زنبورک‌خانه نزدیک سرقبر آقا بود و به‌دلیل اینکه، سربازان با زنبورک (سلاحی بزرگ‌تر از تفنگ و کوچک‌تر از توپ، چیزی شبیه خمپاره‌انداز کوچک) و قاطر‌ها و شتر‌ها در این گود مستقر بودند تا موقع نیاز، از همان جا به میدان جنگ فرستاده شوند به گود زنبورک‌خانه معروف شد. این گود‌ها هم محصول کوره‌های آجرپزی تهران بود که خاک آجر‌ها را از همین محله تأمین می‌کردند.



محمد نصرتی یکی از ساکنان محله دروازه غار در گفتگو با تهران پرس گفت:با احداث دروازه در جنوب این اراضی، غار بزرگی درست در وسط کوه‌های شمیران و زیر قلهٔ توچال نظر هر بیننده‌ای که قصد ورود به تهران را داشته، جلب می‌کرد و این دروازه به دروازه غار معروف شد. وی افزود: امروزه با نگاه کردن به این دروازه از سمت خیابان خزانه-شمال که در محل قدیم آن بازسازی شده، وجه تسمیه این بنا به زیبایی نمایان است.

انتهای خبر/