تأثیر ادبیات در دوران جنگ
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «تهران پرس»؛ علیرضا محمودی ایرانمهر در گفتگویی، درباره تأثیر ادبیات بر تاب‌آوری اجتماعی در هنگامه جنگ بیان کرد: موضوع مهم و جالب این است که معمولاً جنگ‌های بزرگ و جنگ‌هایی که جنبه دگرگون‌کننده دارند بر ادبیات تأثیر بسیار زیادی می‌گذارند. بسیاری از شاهکار‌های بزرگ ادبی بعد از یک جنگ یا یک تحول بزرگ اجتماعی خلق شده‌اند که نشان‌دهنده حساسیت و وابستگی ادبیات به جامعه است.
محمودی ایرانمهر با بیان اینکه ادبیات به‌خصوص رمان نشان‌دهنده دنیای درونی یک جامعه هستند، ادامه داد: زمانی که جامعه تحت تأثیر یک اتفاق بزرگ قرار می‌گیرد، ادبیات به خوبی می‌تواند آن را نشان دهد و در عین حال زمانی که آدم‌ها با ادبیات سروکار پیدا می‌کنند با واقعیت‌ها به صورت عمیق‌تری روبه‌رو می‌شوند و زمانی که آدم‌ها چیزی را عمیق درک کنند میزان تاب‌آوری‌شان بیشتر می‌شود، زیرا ماهیت و دلیل خیلی از مسائل و آنچه را که دارد رخ می‌دهد می‌فهمند و این موضوع می‌تواند به آنها کمک کند.
نویسنده آثاری همچون «بی‌چهرگان»، «حافظ‌خوانی خصوصی»، «اسم تمام مرد‌های تهران علیرضا است» و «برف تابستانی» خاطرنشان کرد: ادبیات چنین کارکردی دارد و کمک می‌کند تا به درک عمیق‌تری از مسائل برسیم و این درک عمیق کمک می‌کند تاب‌آوری‌مان بالا برود. کسانی که رمان‌های جنگی می‌خوانند می‌توانند ماهیت جنگ، تحولات و دلایل آن، زشتی‌ها و زیبایی‌هایی را که گاه در روابط انسانی در شرایط هولناک جنگ شکل می‌گیرند، بهتر درک کنند.
محمودی ایرانمهر در پایان درباره تهدیداتی که درباره تجزیه ایران مطرح می‌شود، گفت: این مسئله موضوع تازه‌ای نیست و نزدیک به یک قرن است که نقشه‌ها و ایده‌هایی برای اینکه ایران به چند کشور کوچکِ قابل کنترل تبدیل شود، وجود داشته است، اما فکر نمی‌کنم با توجه به شرایط، بشود این نقشه شوم را درباره ایران اجرا کرد. از این جهت خوش‌بین هستم، حتی موارد تلخ و نگران‌کننده‌ای درباره برخی از گروه‌های تجزیه‌طلب مطرح می‌شود که در برابر عظمت ایران امروز ناچیز است.
انتهای خبر/
منبع: ایسنا