به گزارش گروه جامعه پایگاه خبری تحلیلی «تهران پرس»؛ فناوری دیجیتال از پخش هشدارهای اضطراری تا ساماندهی کمکهای مردمی، از تحلیل دادههای میدانی تا کنترل شایعات، توانسته است فرآیند تصمیمگیری را سریعتر و دقیقتر کند. کارشناسان ارتباطات و امنیت معتقدند که مدیریت بحران در قرن بیستویکم بدون پلتفرمهای دیجیتال عملاً غیرممکن است.
تحول مفهوم بحران در عصر دیجیتال
در گذشته، بحرانها ـ چه طبیعی و چه نظامی ـ با قطع ارتباطات گسترده منجر به سردرگمی و واکنشهای کند میشدند، اما با ظهور پلتفرمهای دیجیتال، ارتباطات لحظهای جایگزین فرمانهای دیرهنگام شدهاند. اکنون دولتها، سازمانهای امدادی و حتی مردم عادی از ابزارهایی، چون تلگرام، واتساپ، توییتر، نقشههای هوشمند و پلتفرمهای مدیریت داده برای اطلاعرسانی و هماهنگی بهره میبرند. در جنگهای اخیر، نقش این پلتفرمها بهقدری حیاتی بوده که تعبیر «نبرد شبکهها» به واژهای رایج در علوم نظامی بدل شده است.
بهگفتهٔ امیرحسین نیکپی، استاد مدیریت بحران و فناوری اطلاعات، «پلتفرمهای دیجیتال در شرایط جنگی همان نقش سیستم عصبی بدن را ایفا میکنند؛ هر پیام، هر داده و هر تصمیم باید در کسری از ثانیه منتقل شود تا جانها حفظ گردد.» او تأکید میکند که کشورهایی که در زیرساختهای داده و امنیت سایبری سرمایهگذاری میکنند، در لحظات بحرانی توانایی پیشبینی و واکنش به موقع دارند.
کاربردهای حیاتی پلتفرمها در مدیریت بحران نظامی
در زمان جنگ، پلتفرمهای دیجیتال سه نقش اصلی ایفا میکنند: اطلاعرسانی عمومی، فرماندهی هوشمند، و هماهنگی امداد انسانی. سامانههای موقعیتیابی و نقشههای زنده، مسیرهای امن برای تخلیه شهروندان را مشخص میکنند. شبکههای اجتماعی در انتشار سریع هشدارها یا اعلام وضعیت قرمز مؤثرند. پلتفرمهای دادهمحور مانند گوگل کریسزمپ یا اپلیکیشنهای محلی بحران، امکان دریافت و تحلیل هزاران گزارش مردمی را فراهم میسازند تا تصمیمگیران بهترین واکنش را تنظیم کنند.
در درگیریهایی مانند زلزلههای همزمان با عملیات نظامی یا حملات سایبری، تحلیل بلادرنگ دادهها مانع از فروپاشی سیستم امدادرسانی میشود. دکتر پریسا فرهمند، پژوهشگر علوم داده، میگوید: «در بحرانها تصمیم درست، تصمیم سریع است. دادههای آنلاین به فرماندهان اجازه میدهد روند تخریب، تلفات و مسیرهای امداد را لحظهبهلحظه ببینند. بدون آنها، هر واکنش دیرهنگام میتواند صدها قربانی دیگر ایجاد کند.»
نقش پلتفرمهای مردمی؛ از اطلاعرسانی تا همیاری دیجیتال
یک ویژگی برجستهٔ بحرانهای امروزی، مشارکت مستقیم مردم در کمکرسانی دیجیتال است. کاربران شبکههای اجتماعی با انتشار موقعیت پناهگاهها، لیست نیازهای فوری یا تصاویر مناطق آسیبدیده، بهصورت خودکار در فرآیند امداد مشارکت میکنند. این رفتار در شرایط جنگی نقش تعیینکننده دارد.
به باور فاطمه لطفیزاده، جامعهشناس رسانه، «پلتفرمهای دیجیتال نیرویی خودجوش در سازماندهی اجتماعیاند؛ آنها حس مسئولیت جمعی را تحریک میکنند و جامعه را از حالت انفعالی به کنشگر فعال تبدیل مینمایند.» او تأکید میکند که البته این توانایی نیازمند نظارت و آموزش است تا از بینظمی اطلاعات و انتشار اخبار نادرست جلوگیری شود.
چالشها و تهدیدها در مدیریت بحران دیجیتال
همانقدر که پلتفرمها فرصت میسازند، خطر نیز دارند. در شرایط جنگی، انتشار اطلاعات نادرست یا لو رفتن دادههای حیاتی میتواند خسارتآفرین باشد. حملات سایبری به سامانههای امدادی و بانکهای اطلاعاتی در سالهای اخیر، یکی از چالشهای بزرگ زیرساختهای دیجیتال بوده است.
مهدی فاضل، کارشناس امنیت سایبری دفاعی، هشدار میدهد: «پلتفرمهای دیجیتال باید در محیطهای کنترلشده عمل کنند. هر پیام اشتباهی یا نفوذ به سامانه فرماندهی میتواند فاجعهبار باشد. امنیت اطلاعات در بحرانها باید همسنگ امنیت مرزها باشد.» بههمین دلیل، بسیاری از کشورها شبکههای اختصاصی ایمن برای مواقع اضطراری طراحی کردهاند که مستقل از اینترنت جهانی عمل میکند.
نقش هوش مصنوعی در پیشگیری و پاسخ سریع
پلتفرمهای هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی در حال تبدیل شدن به ابزارهای اصلی مدیریت بحران هستند. آنها میتوانند از میان هزاران داده رسانهای، گزارشهای واقعی را جدا کنند، شایعات را شناسایی نمایند و مسیرهای امن را پیشبینی کنند.
استفاده از الگوریتمهای یادگیری ماشین در تحلیل تصاویر ماهوارهای و دادههای شبکههای اجتماعی، امکان واکنش سریع به تغییرات جبهه نبرد یا شرایط انسانی را فراهم میکند.
سجاد نوری، متخصص هوش مصنوعی، بر این باور است که «آینده مدیریت بحران نه در انسان، بلکه در همکاری انسان با هوش مصنوعی است. رباتها و پلتفرمها چشم و گوش دیجیتال ما در لحظات خطر خواهند بود.»
جهان دیجیتال در خدمت تابآوری ملی
پلتفرمهای دیجیتال امروزه دیگر ابزار ارتباطی صرف نیستند، بلکه زیربنای تابآوری ملی در شرایط بحرانیاند. از فرماندهی نظامی تا امدادرسانی مردمی، از انتشار هشدار تا تحلیل داده، این فناوریها ستون اصلی پدافند غیرعامل کشورها شدهاند.
مدیریت بحران در آینده مبتنی بر داده است؛ دادههایی که از دل تلفنها، شبکهها و هوش مصنوعی جمعآوری میشوند تا تصمیم درست در لحظه درست گرفته شود. در میدان جنگ یا بحران، هر ثانیه ارزشمند است، و فناوری دیجیتال همان چیزی است که میتواند میان فاجعه و نجات، تفاوتی بزرگ بیافریند.
انتهای خبر/