به گزارش گروه جامعه پایگاه خبری تحلیلی «تهران پرس»؛ حرفه پرستاری در ایران، بیش از آنکه صرفاً شغلی در نظام درمان باشد، جلوهای از مسئولیت اجتماعی و باور انسانی است. آنان در بحرانهای بهداشتی، حوادث طبیعی و همهگیریها در خط مقدم حضور دارند، بیآنکه از فشارهای روانی و جسمی خود سخن بگویند. با وجود تصویب قانون تعرفهگذاری خدمات از سالها پیش، هنوز بسیاری از مطالبات صنفی آنان تحقق نیافته و وعدههای مکرر مسئولان به اجرا نرسیدهاند. این وضعیت نشان میدهد که برای حفظ کرامت پرستاران و پایداری نظام سلامت، اجرای کامل قوانین حمایتی و نگاه فرهنگی به جای نگاه صرفاً اداری، ضرورتی فوری است.
پرستاران خواستار اجرای قانون تعرفهگذاری خدمات
پوریا مرادی، پرستار و فعال رسانهای حوزه پرستاری، در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «تهران پرس»، با اشاره به وضعیت نابسامان این قشر گفت: متأسفانه مشکلات و دغدغههای پرستاران از بیش از ۲۰ سال پیش تا امروز تکراری و حلنشده باقی مانده و بسیاری از وعدهها فقط در حد شعار ماندهاند.
وی افزود: «قانون تعرفهگذاری خدمات پرستاری که بیش از ۱۶ سال از تصویب آن در مجلس میگذرد، هنوز بهصورت اصولی اجرا نمیشود. خدماتی که پرستاران در طول شبانهروز برای بیماران ارائه میدهند، متأسفانه به نام پزشک معالج ثبت و هزینه آن به حساب پزشکان واریز میشود.»
مرادی ادامه داد: «پرداخت معوقات همچون اضافهکاری، تعرفهها و کارانهها نیز در بسیاری از استانها با تأخیرهای طولانی مواجه است؛ بهطوری که برخی همکاران ما بیش از ۶ تا ۱۰ ماه مطالبات عقبافتاده دارند.
وی افزود: در بخش خصوصی نیز پرستاران از هیچ مزیتی مانند بهرهوری یا تعرفه برخوردار نیستند و قراردادهای ۸۹روزه یا ششماهه کوچکترین امنیت شغلی ایجاد نمیکند.»
این فعال حوزه سلامت با اشاره به فشارهای روحی و جسمی پرستاران گفت: «بارها شاهد توهین، ضربوشتم و حتی مرگ نیروهای درمانی، بهویژه همکاران فوریتهای پزشکی در حین مأموریتها بودهایم، اما برنامه جدی برای پیشگیری از این اتفاقات وجود ندارد.»
مرادی در پایان تأکید کرد: «ما پرستاران فقط خواستار اجرای قوانین مصوب و دریافت حقوق طبیعی خود هستیم. سالهاست که در روز پرستار و دیگر مناسبتها، وعدههای زیبا داده میشود، اما هیچکدام به مرحله عمل نمیرسد. رفاهیات پایه مانند حق حیات، مهدکودک، محاسبه روزهای تعطیل و مزایای ویژه شغلی از ما دریغ شده و صدایمان شنیده نمیشود.»
پرستاران زینبواران عصر حاضرند
فهیمه هاشمی پرستار در گفتگو با خبرنگار حوزه سلامت پایگاه خبری- تحلیلی تهران پرس درباره جایگاه پرستاران در جامعه امروز و پیوند معنوی آنان با سیره حضرت زینب (س)، گفت:حضرت زینب (س) نهتنها پرستار جسم مجروحان کربلا بود، بلکه پرستار روحهای شکسته، حافظ پیام عاشورا و نماد صبر و بصیرت در سختترین شرایط بود.
او اظهارداشت: پرستاران امروز نیز در میدانهای بحران با همان روحیه ایثار و بیادعایی خدمت میکنند. بهحق، آنان زینبواران عصر حاضرند.
وی در سوالی مبنی بر اینکه در سالهای اخیر، پرستاران با چه چالشهایی روبهرو بودهاند، افزود: از دوران کرونا تا حوادث طبیعی و بحرانهای انسانی، پرستاران در خط مقدم بودند. بسیاری از آنان شبانهروز در کنار بیماران ماندند، از خانواده دور شدند، و حتی جان خود را فدای سلامت دیگران کردند. این ایثار، نه فقط وظیفه شغلی، بلکه رسالتی انسانی و الهی است.
هاشمی در سوال دیگر مبنی بر اینکه جامعه چگونه میتواند قدردان این زحمات باشد، گفت: قدردانی فقط با گل و پیام تبریک نیست. باید شأن پرستار را در سیاستگذاریها، حقوق حرفهای و نگاه فرهنگی ارتقاء یابد.
وی تصریح کرد: پرستار نباید فقط در بحرانها دیده شود؛ بلکه باید همیشه به عنوان ستون سلامت جامعه مورد احترام باشد.
او افزود: پرستاری فقط یک شغل نیست؛ یک مسیر است برای خدمت به انسان، برای صیانت از کرامت و برای ادامه راه زینب کبری (س)؛ معتقدم اگر جوانی به دنبال معنای واقعی مسئولیت اجتماعی و عشق بیقید و شرط به انسانهاست، پرستاری یکی از شریفترین راههاست.
هاشمی در پایان سخنانش با اشاره به اینکه پرستاران امروز با مشکلات عدیده مالی مواجه هستند، اما در کار خود یعنی خدمت کوتاهی نمیکنند، افزود: به نظرم لازم است مسئولان در این زمینه تدبیر کنند.
توجه به عدالت شغلی و احترام اجتماعی به پرستاران
عباس میرزایی پرستار در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «تهران پرس»؛ درباره دلایل اصلی نارضایتی میان پرستاران اظهار داشت: بزرگترین مشکل ما اجرا نشدن قانون تعرفهگذاری است. خدمات ما ثبت میشود، اما بسیاری از دستمزدها به نام پزشک محاسبه میگردد. علاوه بر آن، اضافهکار و کارانهها ماهها به تعویق میافتد و در شرایط تورمی فعلی، این یعنی فشار شدید معیشتی.
وی در ادامه در خصوص امنیت شغلی و رفاهیات حرفه پرستاری عنوان کرد: قراردادهای کوتاهمدت و نبود مزایایی مانند مهدکودک یا مرخصی مناسب باعث شده همکاران بخش خصوصی بیش از همه آسیب ببینند. در واقع، بسیاری مجبورند برای حفظ شغل، حتی در شرایط سخت کاری، سکوت کنند.
این پرستار افزود: انگیزه ما از جنس عشق است، نه مزایا. از روزهای سخت کرونا تا امدادرسانیها در بحرانها، همیشه حس کردهایم که وظیفهمان خدمت به انسان است. پرستاری ایمان و مسئولیت است؛ اما همین ایمان نیاز به حمایت واقعی دارد، نه شعار.
میرزایی درباره درخواست همکاران خود از مسئولان گفت: درخواست پرستاران فقط اجرای دقیق قوانین و پرداخت منصفانه حقوقهاست. ما چیزی فراتر از حق قانونی خود نمیخواهیم، بلکه عدالت شغلی و احترام اجتماعی را مطالبه میکنیم.
این گزارش، تصویری روشن از وضعیت جامعه پرستاری ارائه میدهد؛ قشری پرتلاش و بیادعا که در سکوت، سلامت جامعه را پاس میدارد و خواستار تحقق وعدههایی است که سالها خاک انتظار بر آن نشسته است.
انتهای خبر/