به گزارش خبرنگار تهران پرس، شهر تهران از صبح حالوهوای دیگری دارد؛ نیمهشعبان، روز میلاد منجی عالم بشریت، امام زمان (عج)، نه تنها یک جشن مذهبی بلکه یادآور امیدی است که نسلها را زنده نگه داشته؛ امید به عدالت، آرامش و ظهور نجاتبخش.
مریم محمدی، دانشجوی ۲۱ ساله در گفتگو با خبرنگار ما گفت: برای من نیمهشعبان فقط یه جشن نیست، یه یادآوریه که هنوز امید زندهست. ما خیلی وقتا فکر میکنیم دنیا پر از ظلم شده، اما وقتی اسم امام زمان (عج میاد) یادمون میافته که عدالت قراره برگرده. به نظرم نسل ما باید با کار درست، با اخلاق، خودش رو برای اون روز آماده کنه.
وی ادامه داد: انتظار یعنی سکوت نیست، یعنی عمل. هرکسی باید سهم خودش رو در ساختن یه جامعه بهتر ادا کنه.
احمد قاسمی از دیگر شرکت کنندگان در عید نیمه شعبان در گفتوگو با خبرنگار ما گفت: من از بچگی یاد گرفتم نیمهشعبان یعنی روشنایی. مادر مرحومم همیشه شمع روشن میکرد و دعا میخوند. حالا که سنم بالاتر رفته بیشتر میفهمم انتظار فقط دعا نیست؛ انصاف داشتن، حق مردم رو نخوردن، یه جور آمادهسازیه برای اون روز بزرگ.»
او افزود: وقتی مردم اینطور خوشحال میشوند، احساس میکنم اون عدالت و مهربونی که اماممون میخواد، همینجا تو دل مردم شروع شده است.
سمیه علیرضاپور مادر دو کودک مدرسهای نیز گفت: برای من نیمهشعبان یعنی آینده بچههام. دوست دارم بزرگ بشن و عالمی رو ببینن که در آن ظلم و ناراحتی کمتره. وقتی شب دعا میکنم، بیشتر از هرچیزی از خدا میخوام اماممون زودتر بیاد و جهان رو پر از آرامش کنه.
او درحالیکه دست دختر کوچکش را گرفته افزود: اگر میخوایم جامعه مهدوی داشته باشیم، باید از خونههامون شروع کنیم. در گوشه و کنار شهر، گروههای مردمی مشغول توزیع شیرینی و پخش سرودهای مذهبی هستند. بسیاری از جوانان داوطلبانه در تزیین امامزادهها و میدانها کمک میکنند. صدای خنده و شوق در هوای نیمهشعبان پیچیده است، گویی دلها همه به ضیافت نور دعوت شدهاند.
وی گفت: نیمهشعبان امسال فراتر از یک مناسبت مذهبی، یادآور زنده امید مردمی است که منتظر روزی روشنترند. روزی که زمین از عدل و عشق پر شود و نام «منجی» نه فقط در دعا، که در عمل مردم جلوه کند.
او یادآور شد: در این روز بزرگ، مردم از هر نسل و قشر، با امید و ایمان، جشن میگیرند و باور دارند که انتظار تنها یک آرزو نیست؛ بلکه مسیری است برای ساختن جامعهای عادلانهتر و انسانیتر. نیمهشعبان، روزی است که شهر لبخند میزند و دلها روشن میشود روزی که همه یادشان میافتد آینده هنوز روشن است.
وی گفت: ولایت، حضرت مهدی موعود (عج) را نوید میدهد، بلکه بهانهای است برای تجدید میثاق جامعهای بزرگ با آرمانهای عدالتمحور و جهانی شدن معنویت. نیمهشعبان، فراتر از یک رویداد تقویمی، چکیده بزرگترین امید بشریت است؛ همان انتظار دیرین برای طلوع خورشیدی که تاریکی ظلم و تبعیض را برای همیشه برچیند و زمین را به معنای واقعی کلمه، مأمن عدالت حقیقی سازد.
وی ادامه داد: اهمیت این روز در این است که جشن نیمهشعبان، جشنِ «عمل کردن» به آموزههای امام زمان (عج) است؛ جشنِ تلاشی جمعی برای فراهم آوردن بستر ظهور. این انتظار، یک حالت انفعالی و منفعلانه نیست؛ بلکه یک «آمادگی فعال» است که در قامت تلاش برای بهبود اخلاق فردی، افزایش انصاف اجتماعی و اصلاح ساختارهای ناعادلانه معنا مییابد. در چنین بستری، هر فرد مسلمان خود را نه تنها منتظر، بلکه زمینهساز میداند.
گزارش امروز ما در پی شنیدن صدای همین انتظارهای فعالانه است. تلاش کردیم تا از میان سیل جمعیت حاضر در جشنها، چند نفر با پیشینههای فکری و سنی متفاوت را انتخاب کنیم و بپرسیم که در پیچوخمهای زندگی امروز، این مفهوم والا تا چه اندازه در زندگی روزمره آنان جاری است. پرسش این است؛ در جهانی که اخبار جنگ، بحرانهای اقتصادی و اختلافات سیاسی تیتر اصلی روزنامهها را تشکیل میدهد، امید به آینده مهدوی چگونه این غبار یأس را از دلها میزداید؟ آیا مردم جامعه، معیارها و شاخصهای لازم برای استقبال از یک رهبری جهانی را در خود و محیط اطرافشان یافتهاند؟
گزارش از حسین عبداللهی