به گزارش گروه جامعه پایگاه خبری تحلیلی «تهران پرس»؛ تالابها از مهمترین و در عین حال آسیبپذیرترین اکوسیستمهای جهان به شمار میروند. این پهنههای آبی نهتنها زیستگاه هزاران گونه گیاهی و جانوری هستند، بلکه در تنظیم چرخه آب، کاهش گرد و غبار، تعدیل دما و حتی معیشت جوامع محلی نقشی تعیینکننده دارند. با این حال، توسعه ناپایدار، برداشت بیرویه از منابع آب، سدسازی، آلودگی و تغییرات اقلیمی، بسیاری از تالابهای کشور را به مرز بحران رسانده است.
در سالهای اخیر، خشک شدن یا کاهش شدید آب در تالابها، پیامدهای زیستمحیطی و اجتماعی گستردهای به همراه داشته؛ از افزایش ریزگردها گرفته تا مهاجرت اجباری جوامع محلی و از بین رفتن مشاغل سنتی مانند صیادی و دامداری.
تالابها؛ قربانیان مدیریت نادرست آب
یک کارشناس محیطزیست در گفتگو با ما معتقد است:«تالابها اولین قربانیان مدیریت نادرست آب هستند. وقتی حقآبه تالاب به رسمیت شناخته نمیشود، در واقع داریم زنجیرهای از بحرانها را فعال میکنیم که اثر آن فراتر از محیطزیست و مستقیماً بر سلامت و اقتصاد جامعه اثر میگذارد.»
نقش مردم محلی در حفاظت از تالابها
همچنین یک پژوهشگر حوزه منابع طبیعی با تأکید بر نقش مردم محلی میگوید:«حفاظت از تالابها بدون مشارکت جوامع بومی ممکن نیست. تجربه نشان داده هر جا مردم محلی در تصمیمگیری و بهرهبرداری پایدار نقش داشتهاند، شانس احیای تالاب بهمراتب بیشتر بوده است.»
تاکید براحیای تالابها
از نگاه کارشناسان، احیای تالابها نیازمند رویکردی فرابخشی است؛ رویکردی که در آن سیاستگذاریهای آبی، کشاورزی، صنعتی و محیطزیستی در تضاد با یکدیگر نباشند. آموزش عمومی، اصلاح الگوی مصرف آب و پایبندی به اصول توسعه پایدار از مهمترین راهکارهایی است که میتواند آینده تالابها را تغییر دهد.
روز جهانی تالابها تنها یک مناسبت تقویمی نیست؛ هشداری است برای بازنگری در نحوه تعامل انسان با طبیعت. اگر تالابها از نفس بیفتند، هزینه آن را نهفقط طبیعت، بلکه انسانها خواهند پرداخت.
انتهای خبر/