وحدت حوزه و دانشگاه؛ پیوند علم و دین
به گزارش گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «تهران پرس»؛ وحدت حوزه و دانشگاه، صرفاً یک شعار نمادین یا مناسبت تقویمی نیست، بلکه راهبردی بنیادین برای تولید علم نافع، تربیت نیروی انسانی متعهد و حل مسائل پیچیده اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و تمدنی کشور به شمار می‌رود. تجربه دهه‌های گذشته نشان داده است هرجا این پیوند به‌درستی شکل گرفته، دستاورد‌های علمی و اجتماعی قابل‌توجهی حاصل شده است.
عبور از دوگانگی علم و دین
محمدرضا غلامی، استاد دانشگاه و پژوهشگر علوم اجتماعی، با تأکید بر اهمیت این وحدت می‌گوید:«یکی از آسیب‌های تاریخی آموزش عالی در ایران، شکل‌گیری دوگانه کاذب میان علم و دین بوده است. وحدت حوزه و دانشگاه به معنای حذف مرز‌های معرفتی نیست، بلکه به معنای گفت‌وگوی عالمانه و هم‌افزایی برای حل مسائل واقعی جامعه است.»
به گفته وی، جامعه امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند علمی است که در کنار تخصص، دارای جهت‌گیری اخلاقی و مسئولیت اجتماعی باشد؛ موضوعی که بدون تعامل حوزه و دانشگاه محقق نخواهد شد.
نقش وحدت در رفع مسائل اجتماعی
حجت‌الاسلام والمسلمین سیدمهدی حسینی، استاد حوزه علمیه قم و عضو هیئت علمی دانشگاه، نیز با اشاره به کارکرد اجتماعی این وحدت اظهار می‌کند:«حوزه علمیه دارای ظرفیت عظیم فقهی، اخلاقی و فرهنگی است و دانشگاه نیز ابزار تحلیل علمی و فناوری را در اختیار دارد. اگر این دو نهاد در کنار هم قرار گیرند، می‌توانند در حوزه‌هایی مانند خانواده، سبک زندگی، آسیب‌های اجتماعی، اقتصاد و حتی حکمرانی شهری نقش‌آفرینی مؤثری داشته باشند.»
وی تأکید می‌کند که وحدت حوزه و دانشگاه باید از سطح همایش‌ها و نشست‌های تشریفاتی فراتر رود و به پروژه‌های مشترک پژوهشی و اجرایی منتهی شود.
از وحدت نمادین تا همکاری مسئله‌محور
کارشناسان معتقدند تحقق واقعی وحدت حوزه و دانشگاه مستلزم تغییر نگاه در ساختار‌های آموزشی و پژوهشی است.نرگس سادات موسوی، پژوهشگر سیاست‌گذاری علم، در این‌باره می‌گوید:«وحدت زمانی معنا پیدا می‌کند که استاد دانشگاه و استاد حوزه در یک مسئله مشترک، مانند عدالت اجتماعی، محیط زیست یا حکمرانی فرهنگی، کنار هم بنشینند و راه‌حل ارائه دهند. همکاری مسئله‌محور، مهم‌ترین شاخص تحقق این وحدت است.»
به گفته او، تجربه موفق برخی مراکز میان‌رشته‌ای و پژوهشگاه‌های مشترک نشان می‌دهد که این مسیر، عملی و ثمربخش است.
میراث فکری شهید مفتح
نام‌گذاری این روز به مناسبت شهادت آیت‌الله دکتر محمد مفتح، یادآور نقش پیشگامانه او در پیوند حوزه و دانشگاه است. شهید مفتح با حضور فعال در هر دو عرصه، نشان داد که عالم دینی می‌تواند در متن دانشگاه و استاد دانشگاه می‌تواند متعهد به ارزش‌های دینی باشد.
امروز نیز ادامه راه او، نیازمند عزم جدی مدیران علمی، استادان، طلاب و دانشجویان برای عبور از نگاه‌های جزیره‌ای و حرکت به سمت تولید علم تمدن‌ساز است.
روز وحدت حوزه و دانشگاه فرصتی است برای بازخوانی یک راهبرد اساسی در مسیر پیشرفت کشور. وحدتی که اگر به‌درستی فهم و اجرا شود، می‌تواند زمینه‌ساز حل مسائل پیچیده جامعه، تقویت سرمایه اجتماعی و شکل‌گیری الگویی بومی از علم، دین و پیشرفت باشد.
انتهای خبر/