به گزارش خبرنگار پایگاه خبری - تحلیلی «تهران پرس»، این روزها شاهد پروژهای عمرانی بسیاری مانند جدول کشی و کفسازی معابر و خیابانهای شهر تهران هستیم که توسط اتباع انجام میشود بحث اینجاست که چقدر از این پروژهها به سرانجام میرسد.
بسیاری از این پروژهها به صورت نیمه کاره و نخالههای باقیمانده رها و عبور و مرور مردم را با سختی مواجه کرده و گلایه و نارضایتی مردم را به همراه دارد.
جدول گذاری یکی از پرکاربردترین عملیات عمرانی است که وظیفه محدودسازی فضاها، زیباسازی شهرها و هدایت آبهای سطحی و جداسازی معابر را به عهده دارند. در صورتی که این عملیات به خوبی انجام نشود؛ تعمیر، مرمت و تعویض آنها هزینههای زیادی را در پی خواهد داشت.
از این رو توجه و دقت و ساخت مهندسی این جداول میتواند عمر مفید آنها را افزایش داده و از مشکلات بعدی تا حد زیادی بکاهد.

چالشهای زیرپوستی شهر
علی رابع از شهروندان منطقه ۶ تهران در گفتگو با خبرنگار تهران پرس، اجرای پروژه ناقص شهری را از چالشهای زیرپوستی دانست و گفت: کفسازی ناقص معابر و رهاسازی نخالههای ساختمانی به یکی از مشکلات مزمن و آزاردهنده شهروندان تبدیل شده است. این دو عامل نهتنها چهره شهر را مخدوش میکند، بلکه پیامدهای جدی در حوزه ایمنی، سلامت، محیطزیست و کیفیت زندگی شهری دارند.
او اظهارداشت: کفسازی معابر باید بر اساس اصول مهندسی، نیازهای ترافیکی و شرایط اقلیمی انجام شود. اما در بسیاری از موارد، کفسازی بهصورت ناقص، غیراستاندارد یا بدون زیرسازی مناسب اجرا میشود. این موضوع باعث بروزمشکلاتی چون؛ ایجاد چالهها و ناهمواریها در مسیرهای پیاده و سواره، افزایش خطر تصادف و آسیبدیدگی عابران، بهویژه سالمندان و کودکان، نفوذ آب و تخریب تدریجی زیرساختها، کاهش زیبایی بصری و حس رضایت شهروندان از محیط زندگی باشد.
وی یادآور شد: در برخی مناطق، پروژههای کفسازی نیمهکاره رها میشوند یا با تأخیرهای طولانی مواجهاند که نشاندهنده ضعف در برنامهریزی، نظارت و تخصیص منابع است.
نخالههای ساختمانی؛ زخمهای باز در چهره شهر

طناز باقرینژاد یکی از شهروندان ساکن خیابان خردمند شمالی درباره بیتدبیری در اجرای پروژه شهری مانند جدولکشی و کف سازی معابر گفت: رهاسازی نخالههای ساختمانی در حاشیه معابر، زمینهای خالی یا حتی فضاهای سبز، یکی از جلوههای آشکار بینظمی شهری است.
او یادآور شد: این نخالهها شامل آجر، بتن، خاک، فلزات و مصالح دورریختنی هستند که در صورت عدم مدیریت صحیح، پیامدهایی مانند انسداد مسیرهای عبور و مرور، افزایش خطرات زیستمحیطی و آلودگی خاک و آب، جذب حشرات و جانوران موذی، کاهش امنیت و آسایش شهروندان را به همراه دارد.
وی گفت: رهاسازی نخالهها معمولاً ناشی از نبود سیستم جمعآوری منظم، ضعف در نظارت شهرداریها و بیتوجهی برخی پیمانکاران است.

او یادآور شد: درست است که من مهندس نیستم، اما تدوین و اجرای استانداردهای دقیق کفسازی با نظارت مستمر، الزام پیمانکاران به تکمیل پروژهها در زمان مقرر و با کیفیت مطلوب، ایجاد سامانههای گزارش مردمی برای شناسایی نقاط آسیبدیده، ساماندهی سیستم جمعآوری نخالهها با مشارکت بخش خصوصی، اعمال جریمههای بازدارنده برای رهاسازی نخاله در فضای عمومی، آموزش و فرهنگسازی در میان شهروندان و فعالان ساختمانی لازم است.
به گفته وی، کفسازی ناقص و رهاسازی نخالهها، اگرچه در ظاهر جزئی و پراکنده به نظر میرسند، اما در مجموع تأثیرات عمیقی بر کیفیت زندگی شهری دارند. مدیریت شهری باید با نگاه جامع، مشارکتمحور و مبتنی بر اصول پایداری، این چالشها را به فرصتهایی برای ارتقاء فضاهای عمومی تبدیل کند.
انتهای خبر//حسین عبداللهی