به گزارش گروه جامعه پایگاه خبری تحلیلی «تهران پرس»؛ سازمان ملل متحد، اول اکتبر را به عنوان روز جهانی سالمند نامگذاری کرده است تا توجه جهانیان را به مسائل، حقوق و نیازهای این قشر مهم جلب کند. سالمندان بخش بزرگی از سرمایه اجتماعی هر جامعهاند و تجربههای آنان میتواند چراغ راه نسلهای جوان باشد، اما در عین حال، مشکلاتی، چون بیماریهای مزمن، کاهش درآمد، تنهایی و نبود خدمات کافی، کیفیت زندگی بسیاری از آنان را تهدید میکند.
در ایران، طبق آمارهای رسمی، جمعیت سالمندان رو به افزایش است و پیشبینی میشود در دو دهه آینده بخش قابل توجهی از جامعه را تشکیل دهند. این روند «سالمند شدن جمعیت» هم فرصتی برای بهرهمندی از تجربهها و دانش نسلهای گذشته است و هم هشداری برای برنامهریزان که باید زیرساختهای رفاهی، درمانی و اجتماعی لازم را توسعه دهند.
یکی از چالشهای جدی در زندگی سالمندان، مسئله مراقبت و نگهداری است. در گذشته، حضور چند نسل در یک خانه باعث میشد سالمندان کمتر احساس تنهایی کنند، اما تغییر سبک زندگی و افزایش مشغلهها سبب شده است برخی از آنان در انزوا بمانند یا نیازمند خدمات مراکز نگهداری شوند. از سوی دیگر، بسیاری از سالمندان به دلیل مشکلات مالی و نبود بیمههای حمایتی مناسب، دسترسی کافی به خدمات درمانی ندارند.
با این حال، نگاه جامعه به سالمندان تنها نباید محدود به مشکلاتشان باشد. آنها حامل فرهنگ، خاطره و هویت جمعیاند. خاطرات و روایتهایشان از دوران گذشته، نقشی مهم در انتقال تاریخ شفاهی دارد. همچنین مشارکت فعال سالمندان در فعالیتهای اجتماعی و فرهنگی میتواند همچنان منبع الهام و انگیزه برای نسل جوان باشد.
لزوم توجه به سالمندان برای آیندهای سالمتر
الهام کریمی، یک شهروند تهرانی، در گفتگو با خبرنگار ما گفت:«من مادربزرگی دارم که بالای هفتاد سال سن دارد. هر وقت کنار او مینشینیم، از تجربههایش چیزهایی یاد میگیریم که هیچ کتابی به ما یاد نمیدهد. به نظرم روز جهانی سالمند فقط برای یادآوری مشکلات آنها نیست، بلکه فرصتی است که ما ارزش و احترامشان را دوباره ببینیم. اگر به سالمندان توجه نکنیم، در واقع به آینده خودمان بیاعتنا بودهایم.»
وی افزود: امروز یکی از نگرانیهای من این است که سبک زندگی جدید باعث شده خانوادهها کمتر با پدربزرگها و مادربزرگها وقت بگذرانند. سالمندان نیاز دارند حس کنند هنوز مفیدند، هنوز شنیده میشوند و هنوز بخشی از زندگی خانواده هستند. احترام گذاشتن به آنها فقط در حد یک مراسم یا روز خاص کافی نیست؛ باید در طول سال به یادشان باشیم و آنها را در تصمیمها و جمعهای خانوادگی دخالت بدهیم. به نظر من، اگر جامعهای میخواهد آیندهای سالم داشته باشد، باید از همین امروز به سالمندانش بیشتر اهمیت دهد.»
امسال همزمان با این روز، در تهران برنامههایی از جمله همایشهای آموزشی درباره سلامت سالمندان، مشاورههای رایگان پزشکی و نمایشگاههای فرهنگی برگزار شد تا علاوه بر توجه به نیازهای این قشر، فرصتی برای قدردانی از نقش آنان در جامعه فراهم شود. چنین اقداماتی اگر به طور مداوم ادامه پیدا کند، میتواند هم سطح رفاه سالمندان را ارتقا دهد و هم فرهنگ احترام و همدلی میان نسلها را تقویت کند.
انتهای خبر/