به گزارش تهران پرس؛ اول فروردین ۱۳۶۱ در سپاه پاسداران نام نویسی کرد و در امتحانات آن موفق شد. پس از آن به جبهه هویزه، خونین و خرمشهر اعزام شد. بعد از چند ماه به تهران بازگشت. ولی هنوز عشق به شهادت در او شعله ور بود.
وصیتنامه «شهید علی اتابکی»:
به نام خداوند بخشنده مهربان و با درود به رهبر کبیر انقلاب اسلامی ایران، امام خمینی
و با سلام به تمامی شهیدان مکتب شهید پرور، مکتب تشیع؛ سلام بر مادر مهربانم که عمری در بزرگ کردن من زحمت کشید و هنگام بهار عمرم مرا فدای اسلام کرد.
عزیزان اگر مرا دوست دارید، در روز شهادت من جشن بگیرید. شاد باشید که از خانواده شما چنین فرزندی به لقاء الله پیوست.
توای مادر، سربلند باش و افتخار کن که پسرت به یاری حسین زمان خمینی شتافت، به دعوت هل من ناصر ینصرنی لبیک گفت، به میدان نبرد شتافت و شهید شد. انتظار دارم که وصیت نامه ام را با خط درشت در تشیع جنازه ام بر روی تابوت بگذارید که منافقین بدانند من راه خدا را با چشم باز انتخاب کرده ام و با خون خود سیل ساختم که همه دژخیمان روی زمین را غرق نماید. باشد که دست از فساد بکشند و به دامن اسلام پناهنده شوند.
انتهای پیام/