نابودکننده رژیم صهیونیستی باش!
به گزارش تهران پرس، سردار شهید مدافع حرم «مهدی قره محمدی» متولد سال ۱۳۵۸ و از تکاوران یگان صابرین نیروی زمینی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود که چند سال گذشته، داوطلبانه عازم سوریه شد. او درحالی که فرماندهی یکی از محور‌های عملیاتی را برعهده داشت، ۲۲ آذر ۹۶ در حین پاکسازی مناطق از لوث تروریست‌های تکفیری در شهر دیرالزور بر اثر اصابت تیر به گردن، پهلو و پا به فیض شهادت نائل شد. وصیت نامه این شهید برای اولین بار منتشر می‌شود. در ادامه متن این وصیت‌نامه را می‌خوانید:
«بسم رب شهداء و الصدیقین
السلام علیک یا اباعبدالله الحسین و علی الرواح التی حلت بفنائک
با سلام به ارواح پرفتوح امام و شهدا به خصوص شهدای غریب مدافع حرم «انا لله و انا الیه الراجعون» بله همانا این وعده الهی است که بازگشت همه به سوی اوست و چه نیکوست این بازگشت با شهادت در راه خداوند تبارک و تعالی باشد. خوشا به حال شهدا که عند ربهم یرزقون هستند.
چه زیبا گفت سید اهل قلم شهید مرتضی آوینی: «چگونه از جان نگذرد آنکه می‌داند جان بهای دیدار است» حال که توفیقی دست داد و بی بی جان ما را به عنوان سربازان مدافع حرمش طلبیده و پذیرفته است؛ به درگاه خداوند تبارک و تعالی توکل می‌کنم و از ائمه اطهار و معصومین توسل می‌جویم که در این راه بتوانم به خوبی به تکلیف و وظیفه‌ام به عنوان یک سرباز کوچک عمل کنم و در راه دفاع از حریم امامت و ولایت، پاسداری از انقلاب اسلامی و سربازی، ولی امر مسلمین امام خامنه‌ای، عاقبت کارم ان‌شاءالله ختم به شهادت شود و به آرزوی دلم دست پیدا کنم. در این راستا از همه برادران و خواهران دینی خواستارم که حلام کنند و برای مغفرت این حقیر به درگاه حضرت حق دعا نمایند تا ان شاءالله مورد رحمت واسعه خداوند قرار گیرم.
پدر و مادر گرامی‌ام:
در ابتدا از شما می‌خواهم که این فرزند کوچکتان را حلال کنید و برایم دعا نمایید اگر ان شاءالله به توفیق شهادت در راه جهاد فی سبیل‌الله رسیدم، هر چند در ظاهر دنیایی شما را تنها گذاشته‌ام، ولی در واقع شهدا زنده‌اند و در کنارتان خواهم بود و ان شاءالله در آن دنیا شفیعتان هستم. البته همه واقفیم که این محقق نمی‌شود جز به دعای خیر پدر و مادر و رضایت قلبی آن‌ها از فرزند. از شما خواهش می‌کنم در صورت شهادت بنده حقیر، برای من بی‌تابی و گریه نکنید بلکه بر مصائب وارده به آقا اباعبدالله‌الحسین(ع) و بی‌بی جان زینب کبری فکر کنید و گریه نمایید. سرتان را بالا بگیرید و با افتخار بگویید که فرزندمان به فدای حضرت علی اکبر حسین، فرزندمان در راه سربازی امام زمانش و برای لبیک گفتن به ندای رهبرش، فدای عمه سادات شده است.
انتهای پیام/