به گزارش خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «تهران پرس»؛ در دوران باستان، جنگهایی مانند نبرد با اسکندر مقدونی، حملات ساسانیان به روم، یا مقاومت در برابر هجوم اقوام مختلف، بخشی از تاریخ ایران را تشکیل میدادند. پیروزیها و شکستها در این دوران، روایتی از قدرت، شکوه، و گاهی ضعف ایران را بازگو میکردند و در اساطیر و حماسههای ملی مانند شاهنامه بازتاب یافتند. این حماسهها، قهرمانان و داستانهای جنگی، در طول قرنها به بخشی جداییناپذیر از هویت ایرانی تبدیل شدند و مفاهیمی، چون وطنپرستی، شجاعت و ایثار را در خود داشتند.
با ورود اسلام به ایران و متعاقب آن، حملات اعراب، دورانی جدید آغاز شد. مقاومت اولیه ایرانیان در برابر اعراب و سپس ورود تدریجی فرهنگ اسلامی به ایران، منجر به شکلگیری هویتی جدید شد که در آن عناصر ایرانی و اسلامی در هم آمیختند.
جنگها و درگیریهای این دوران، مانند نبردهای متعدد با امویان و عباسیان، و بعدها یورش مغولان و تیمور، ضربات سنگینی به ایران وارد کرد، اما فرهنگ و تمدن ایران توانست از این چالشها عبور کرده و حتی بر فاتحان خود تاثیر بگذارد. حمله مغول و ویرانیهای گسترده آن، هرچند فاجعهبار بود، اما در نهایت به تأسیس سلسلههایی مانند ایلخانان انجامید که خود تحت تاثیر فرهنگ ایرانی قرار گرفتند.
در دوران صفویه، جنگ با قدرتهای همسایه مانند امپراتوری عثمانی، که عمدتاً ریشه در اختلافات مذهبی و سیاسی داشت، به تقویت هویت شیعی در ایران کمک کرد و مفهوم “ایران به عنوان پایگاه تشیع” را تثبیت نمود. این جنگها، علاوه بر تحکیم مرزها، به شکلگیری احساسات ملیگرایانه بر پایه مذهب نیز دامن زد.
در دوران قاجار، ایران با قدرتهای اروپایی، بهویژه روسیه و بریتانیا، درگیر جنگهای متعددی شد که غالباً با شکست و از دست دادن بخشهایی از خاک ایران همراه بود. این شکستها، احساس ضعف و عقبماندگی را در میان نخبگان ایرانی تقویت کرد و زمینهساز جنبشهای اصلاحی و تلاش برای مدرنیزاسیون شد. جنگهای قاجاریه، بهویژه جنگ ایران و روسیه که منجر به جدایی بخشهایی از قفقاز شد، تاثیری عمیق بر خاطره جمعی و حسرت از دست دادن سرزمین داشت.
در دوران پهلوی، ایران شاهد جنگ جهانی دوم و اشغال کشور توسط متفقین بود. این رویداد، هرچند به ظاهر بدون درگیری مستقیم گسترده برای ایران بود، اما تاثیرات عمیقی بر اوضاع سیاسی و اجتماعی کشور گذاشت و خاطره اشغال را در اذهان باقی گذاشت.
اما دوران معاصر، بهویژه جنگ ایران و عراق (۱۳۵۹-۱۳۶۷)، یکی از مهمترین و تاثیرگذارترین جنگها در تاریخ معاصر ایران بود. این جنگ هشت ساله، که با تهاجم رژیم بعث عراق آغاز شد، نه تنها ویرانیهای بسیاری به بار آورد، بلکه موجب بسیج عمومی و شکلگیری حماسههایی از مقاومت و ایثار شد.
مفاهیم شهادت، جانبازی، و دفاع از میهن در این دوران به اوج خود رسید و تأثیر عمیقی بر فرهنگ عمومی، هنر و ادبیات ایران گذاشت. این جنگ، حس ملیگرایی را با ایدئولوژی انقلاب اسلامی در هم آمیخت و هویت ایرانی را در بستری جدید بازتعریف کرد. بسیاری از ارزشها و نمادهای ملی در این دوره، بیش از پیش مورد تاکید قرار گرفتند.
به طور کلی، میتوان گفت که جنگها در ایران همواره موتور محرکه تحولات بودهاند. آنها نه تنها مرزهای جغرافیایی را تعیین کردهاند، بلکه خاطرات مشترک، قهرمانان ملی، و حتی شیوه نگرش ایرانیان به خود و جهان را شکل دادهاند. از حماسههای باستانی که بر پایه اساطیر بنا شدهاند تا تجربیات تلخ و شیرین دوران معاصر، جنگها به تار و پود هویت ملی ایران تنیده شدهاند و درک این تاریخ پرفراز و نشیب برای فهم جایگاه کنونی ایران ضروری است.
سنگی بنام ایران

علیرضا مهدیه کارشناس مسائل سیاسی در گفتگو با خبرنگار سیاسی تهران پرس گفت: شاید ایران سنگ باشد، سنگی خارا ولی خراشیده و زخمخورده از خیانتها و دردمند دردهایی که کشیده و میکشد.
سنگی مهربان و صبور که خیر و مهر را به همه بخشیده، جنگها و دورانها را درنوردیده و محکم و مستحکم، نظارهگر امیدیست که یقینا باقی خواهد ماند.
شاید نه یک سنگ، بلکه دریایی از سنگها باشد که در خود میپرورد که، چون خودش سخت باشند و ماندگار بمانند و بسازند.
شاید باغی باشد، باغی سنگی که با تمام بیآبی و خشکسالیهای درونی و بیرونی، هنوز استوار است و برقرار.
شاید نه فقط سنگ، بلکه ایران کوهی باشد از سنگهایی که خارایی دارند و تپه و تپهها، یارایی ندارند که در مقابلش نریزند؛ و شاید همین سنگینی بوده که توانش داده و طی تاریخ هیچ نیرویی نتوانسته بر جرمش چیره شود و اگر سطحش کوچکتر شده، عمیقتر گشته و در اعماق، مانده است.
امید است که سنگ میهن جلا یابد و همه خش و خبطهای روزگارو جنگهایی که تا بهحال ایران انجام داده، به جلای وطن بیانجامند و ایران و ایرانی جدا نشوند.
باشد که ایران بماند و ایرانی بیشتر بداند که باید ساخت و در کنارش سوخت، تا ایران در جای خودش بند باشد و سنگ بنای ساختنی پایدار، توسعه یابد.
جنگ، عنصری کلیدی در هویت ملی ایران
سعیده زنگنه شهروندی تهرانی در گفتگو با خبرنگار ما میگوید: جنگها نقشی اساسی در تاریخ و هویت ایران ایفا کردهاند. از دوران باستان و حماسهها تا دوره اسلامی و مقاومت در برابر حملات خارجی، جنگها همواره بر فرهنگ و ارزشهای ایرانی تاثیرگذار بودهاند. جنگ ایران و عراق نیز با بسیج عمومی، ارزشهای ایثار و همبستگی را تقویت کرد و به شکلگیری هویت ملی معاصر کمک شایانی نمود.
انتهای خبر/