به گزارش خبرنگار گروه جامعه پایگاه خبری تحلیلی «تهران پرس»؛ تهران، کلانشهری که قلب تپنده اقتصاد، فرهنگ و سیاست ایران است، سالهاست با مشکلی قدیمی و آزاردهنده دستوپنجه نرم میکند؛ چالهها و دستاندازهای خیابانها. این معضل نهتنها رانندگان را با هزینههای تعمیر خودرو مواجه کرده، بلکه ایمنی عابران پیاده و کیفیت زندگی شهری را نیز تحت تأثیر قرار داده است. با وجود تلاشهای مدیریت شهری در سالهای اخیر، از جمله افزایش حجم آسفالتریزی و اجرای طرحهای بهاصطلاح «جهادی»، هنوز هم صدای گلایه شهروندان از چالههای پایتخت به گوش میرسد. کافی است سری به بزرگراههای پرتردد مانند همت، امام علی(ع) یا آزادگان بزنید تا عمق این مشکل را درک کنید. خرابی آسفالت و زیرسازی نامناسب خیابانها، نهتنها به خودروها آسیب میرساند، بلکه به اعتقاد کارشناسان، نبود نظارت کافی بر پیمانکاران و بیتوجهی به زیرساختهای شهری، این معضل را لاینحل نگه داشته است. شهروندان انتظار دارند مدیریت شهری با برنامهریزی دقیق و راهکارهای علمی، این مشکل قدیمی را ریشهکن کند. این گزارش، با نگاهی مطالبهگرانه و بهدور از جهتگیریهای سیاسی، به بررسی وضعیت چالههای تهران، اقدامات انجامشده و انتظارات مردم میپردازد.

چالههایی که نفس شهر را تنگ کردهاند
سالهاست که چالهها و دستاندازهای خیابانهای تهران به یکی از اصلیترین دغدغههای شهروندان تبدیل شده است. از بزرگراههای پرتردد گرفته تا کوچههای فرعی، کمتر خیابانی در پایتخت یافت میشود که از این معضل در امان باشد. به گفته کارشناسان، زیرسازی نامناسب خیابانها، استفاده از مواد بیکیفیت در آسفالت و نبود نظارت کافی بر عملکرد پیمانکاران، از دلایل اصلی این مشکل است. رانندگان تهرانی بارها تجربه کردهاند که یک لحظه غفلت در رانندگی، میتواند به آسیب جدی به جلوبندی خودرو یا حتی حوادث خطرناک منجر شود.
مهدی چمران، رئیس شورای شهر تهران در گفتگو با «تهران پرس» درباره وضعیت معابر پایتخت میگوید: «تهران به دلیل جمعیت بالا و تمرکز فعالیتهای اقتصادی و اداری، فشار زیادی روی معابر خود تحمل میکند. در مناطقی مثل داوودیه، میرداماد و ظفر، ترافیک سنگین و کمبود پارکینگ، مشکلات را دوچندان کرده است.»
وی با اشاره به تلاشهای شورای شهر برای بهبود وضعیت، از برنامههای ساماندهی معابر و توسعه حملونقل عمومی سخن گفت، اما تأکید کرد که حل این مشکلات نیازمند همکاری همهجانبه است.
رئیس شورای شهر تهران درباره برنامههای شورای شهر برای وضعیت پیادهروها و زیرساختهای عابر پیاده در تهران بیان کرد: برخی پیادهروهای تهران به دلیل تردد بالا و گاه اشغال توسط مغازهداران یا دستفروشان، وضعیت مطلوبی ندارند. در برخی نقاط، مثل خیابان کازرون، حتی عبور از پیادهرو دشوار است. ما طرحی برای بازسازی و استانداردسازی پیادهروها داریم که شامل همسطحسازی، نصب موزاییکهای مناسب و ایجاد مسیرهای ویژه برای معلولان است. این طرح در مناطق دیگر با موفقیت اجرا شده و بهزودی در باقی مناطق هم عملیاتی خواهد شد.

وی در پایان یادآور شد: حل مشکلات معابر تهران زمانبر است. ما با چالشهای مالی و زیرساختی مواجهیم، اما برنامههای کوتاهمدت و بلندمدت در دست اجراست. در کوتاهمدت، ساماندهی دستفروشان و افزایش ناوگان حملونقل عمومی ادامه دارد. در بلندمدت، طرحهای توسعه مترو و هوشمندسازی ترافیک میتواند بار معابر را کاهش دهد. همکاری شهروندان هم ضروری است؛ مثلاً کاهش استفاده از خودروهای شخصی میتواند تأثیر زیادی داشته باشد.
اقدامات شهرداری؛ کافی اما ناکافی
مدیریت شهری تهران در یکی دو سال اخیر، گامهایی برای رفع مشکل چالهها برداشته است. به گفته علیرضا زاکانی، شهردار تهران، حجم آسفالتریزی در پایتخت از ۶۰۰ هزار تن در سالهای گذشته به بیش از یک میلیون و ۴۵۰ هزار تن افزایش یافته است. هادی حقبین، معاون عمرانی شهرداری تهران نیز این آمار را تأیید کرده و میافزاید: «تاکنون بیش از یک میلیون و ۵۵۰ هزار تن آسفالتریزی انجام شده که رکوردی تاریخی است.»
سیدمحمد آقامیری، رئیس کمیته عمران شورای شهر، نیز معتقد است که آسفالتریزی معابر پس از ۲۰ سال در برخی مناطق، اقدامی ارزشمند است. وی میگوید: «نهضت آسفالتریزی با نگاه عدالتمحور، بهویژه در مناطق جنوبی شهر، تأثیر مثبتی بر کیفیت زندگی شهروندان داشته است.» با این حال، علیاصغر قائمی، عضو کمیسیون حملونقل شورای شهر، تأکید میکند که جبران عقبماندگیهای گذشته همچنان نیاز به تلاش بیشتری دارد.

با وجود این اقدامات، شهروندان معتقدند که این تلاشها کافی نیست. حمیدرضا، یکی از ساکنان منطقه ۸ تهران، در گفتگو با تهران پرس میگوید: «چالههای خیابانهای محل ما، دیگر خط قرمز را رد کردهاند. در این شرایط اقتصادی، خرابی خودرو به دلیل این چالهها، هزینههای سنگینی روی دستمان میگذارد.» او از بیتوجهی سامانههای ۱۳۷ و ۱۸۸۸ به شکایات مردمی نیز گلایه دارد و میافزاید: «وقتی تماس میگیریم، یا پاسخ درستی نمیدهند یا ما را به بخشهای دیگر ارجاع میدهند.»
زیرسازی؛ حلقه مفقوده معابر تهران
کارشناسان راهسازی تأکید دارند که زیرسازی، مهمترین بخش در ساخت و نگهداری خیابانهاست. بدون زیرسازی مناسب، آسفالتریزی تنها نقش یک مُسکن موقتی را بازی میکند. به گفته مهندسان، بیتوجهی به دفع آبهای زیرزمینی، نشتی لولهها و زهکشی نامناسب، باعث سست شدن روکش آسفالت و ایجاد چالههای مداوم میشود.
شهروندان تهرانی از مدیریت شهری انتظار دارند که بهجای اقدامات مقطعی، به دنبال راهکارهای ریشهای باشند. نظارت دقیق بر پیمانکاران، استفاده از مواد باکیفیت در آسفالتریزی و توجه به زیرسازی خیابانها، از مهمترین مطالبات مردم است. چمران در این باره میگوید: «ما طرحهایی برای بازسازی پیادهروها و استانداردسازی معابر داریم که بهزودی در مناطق مختلف اجرا میشود. اما حل این مشکلات، زمانبر است و به همکاری شهروندان نیاز دارد.»

معاون عمرانی شهردار نیز از شهروندان خواسته است که چالههای معابر را گزارش دهند تا رفع شوند. با این حال، نبود آمار دقیق از تعداد چالههای تهران، نشاندهنده کمتوجهی به این معضل است. شهروندان انتظار دارند که مدیریت شهری، با برنامهریزی دقیق و تخصیص بودجه مناسب، این مشکل را برای همیشه حل کند.
چالهها و دستاندازهای خیابانهای تهران، سالهاست که به یکی از اصلیترین دغدغههای شهروندان تبدیل شده است. اگرچه مدیریت شهری در سالهای اخیر با افزایش حجم آسفالتریزی و اجرای طرحهای مختلف، گامهایی برای بهبود وضعیت معابر برداشته، اما این اقدامات هنوز نتوانسته رضایت کامل شهروندان را جلب کند. زیرسازی نامناسب، کیفیت پایین مواد آسفالت و نبود نظارت کافی بر پیمانکاران، از دلایلی است که این معضل را همچنان پابرجا نگه داشته است. مردم تهران، مطالبهگرانه از شهرداری میخواهند که با راهکارهای علمی و برنامهریزی بلندمدت، این مشکل قدیمی را ریشهکن کند. شاید وقت آن رسیده که بهجای اقدامات نمایشی، تمرکز بر زیرساختهای شهری و همکاری همهجانبه، تهران را از شر چالههایش نجات دهد.
انتهای خبر/