سکوت در برابر تهاجم فرهنگی
حجت‌الاسلام ابوالقاسم علیزاده در یادداشت ارسالی به پایگاه خبری تحلیلی «تهران پرس» نوشت: حضرات علما و امامان جمعه و جماعات ایدهم‌الله تعالی، وعاظ و تریبون‌داران عرصه دین و فرهنگ و هنر در کشور، مدیران و مسئولان ریز و درشت در جامعه اسلامی و انقلابی، مردان و زنان خوش غیرت و درد آشنا و..
لاله‌ی این چمن آلوده رنگ است هنوز
سپر از دست مینداز که جنگ است هنوز
ای که آسوده نشینی لب ساحل برخیز
که تو را کار به گرداب و نهنگ است هنوز
آیا صدای زوزه گرگان گرسنه و مار‌های خوش خط و خال زخم برداشته و کفتار‌ها و کرکسان در کمین نشسته‌ی پیرامون نوامیسمان یعنی زنان و دخترکان معصوم جامعه و کشور را نمی‌شنوید؟
آیا سوز دل و آه جگرسوز اهالی دین و مکتب و مذهب و انقلاب را حس نمی‌کنید که چگونه، چون سرب در کوره آتش، قلبشان در درون پر از آشوبشان ذوب می‌شود و از اینکه فریادشان به جایی نمی‌رسد یکی پس از دیگری دق می‌کنند.
آیا پس از ۴۶ سال از پیروزی انقلاب و رسیدن به دوره مکنت و قدرت و اقتدار، زیبنده‌ی میراث امام و شهدای عزت‌آفرین این مرز و بوم است که همچون دوره رضا قلدر (نوکر اجنبی) که به‌خاطر کشف حجاب اجباریش، عالمان مجاهدی همچون موسس حوزه علمیه قم آیه‌الله شیخ عبدالکریم حایری‌یزدی و جمعی از علمای زمان، در عین اینکه سینه چاک در برابر اقدام مرموز و شوم کشف حجاب مبارزه می‌کردند و البته از اینکه فریادشان به جایی نمی‌رسید دق نموده و ترجیح دادند بمیرند و شاهد هتک حریم پایه‌ای‌ترین نماد فرهنگ دینی جامعه نباشند.
به راستی دو فریضه امربه‌معروف و نهی از منکر که قوام شریعت به آن بستگی دارد، کی و کجا و در چه شرایطی و چگونه باید جریان یابد و از غربت و بی‌مهری رهایی پیدا کند و مگر فلسفه و حکمت این دو فریضه الهی، سالم‌سازی حیات اجتماعی نیست؟
در حالی که دشمن بیرونی با پیاده نظام داخلی و با حربه مرموز و البته خطرناک ترویج بی‌حجابی و برهنگی بانوان آلت دست قرار گرفته و بی‌فرهنگ به جنگ با ارزش‌های دینی و فرهنگ عمومی جامعه‌ی اسلامی و انقلابی آمده است و قطعاً به برداشتن پوشش از سر‌ها هم اکتفا نخواهند کرد، آیا سکوت و یا بی‌تفاوتی جایز است؟
به‌راستی آیه کریمه ۴۱ سوره حج فقط باید بر مسند منابر و پشت تریبون‌ها فریاد شود یا که انتظار است در قرارگاه‌های ایمان، تقوی و بصیرت، همچون مساجد و مصلا‌های نماز جمعه به راهبردی کارآمد برای مبارزه‌ی همه جانبه با جبهه شوم دشمنان عملیاتی گردد؟
آیا سفارشات شهدا مبنی بر صیانت از حجاب را دریافت نکردید و آیا هشدار‌ها و تاکیدات امام خمینی(ره) و خلف صالح وی امام خامنه‌ای (مدظله) را در مقاطع مختلف نشنیدید؟ و آیا به چه دلیل و یا بهانه و توجیهی هنوز دچار اما و اگر هستید؟
واما راه علاج
۱- بامحوریت سنگر مساجد، ضمن جدی‌تر گرفتن جهاد تبیین، و تقویت حس دفاع و جنگ فرهنگی و نرم، بر حسب ضرورت «النصیحه لایمه المسلمین» موجی از مطالبه‌گری از مسئولان امر در باب نظارت، کنترل و برخورد مناسب به‌ویژه از خود بدنه‌ی حاکمیت و دولت جریان یابد.
۲- با بسیج عمومی همه‌ی ظرفیت‌های انسانی جامعه انقلابی و متدین و البته نگران جامعه و فراخواندن همه مردم و خانواده‌ها که نگران آسیب‌های اجتماعی و فرهنگی و دیگر عوارض منفی ترویج بی حجابی در سطح ملی و محیط‌های عمومی هستند، برای مقابله با متجاهران به بی‌حجابی که نوعی عمل خلاف شرع و قانون و عرف در جامعه منظور می‌گردد و به‌واقع نمادی از بی‌فرهنگی و بی‌حرمتی به عامه مردم و خلط فضای خصوصی و عمومی است، با شیوه تذکرات لسانی و انتقاد‌های منطقی و ابراز نگرانی از بی‌حجابی اجباری و مرموز، تا بدینسان تمامی محیط‌های عمومی جامعه برای متجاهران به این فسق آشکار بلحاظ روانی و اجتماعی نا‌امن گردد.
۳- از باب اتمام حجت، توجه همگان را به فرازی از خطبه ۲۷ نهج البلاغه و نیز حدیثی از پیامبر اکرم جلب می‌نماییم:
«فوالله ما غزی قوم قط فی عقر دارهم الا ذلوا»
«یاتی زمان علی الناس یذوب فیه قلب المومن فی جوفه کما یذوب الآنک فی النار و ماذاک الا لما یری من البلاء و الاحداث فی دینهم لا یستطیع له غیرا» (امالی/ج ۱/ ص ۵۱۸)
انتهای خبر/