پیشگامی ایران در حذف مواد مخرب لایه اوزن
به گزارش تهران پرس، ابراهیم حاجی زاده در سی و ششمین سالگرد پروتکل مونترال که به صورت ویدیوکنفرانسی برگزار شد، گفت: هدف پروتکل مونترال این است که کشور‌ها بتوانند مواد مخرب لایه ازون را کاهش دهند که در این راستا در مراحل مختلفی کشور‌ها آنرا امضا کردند و موظف به اجرای آن هستند.
وی اظهارداشت: در سال ۱۳۸۶ اولین مصوبه این پروتکل در مجلس شورای اسلامی پذیرفته شد و بعد از آن دولت‌ها موظف به انجام آن شدند، البته بعد از آن اصلاحیه‌های زیادی به این پروتکل زده شد که مورد امضای اعضا گرفت و بر این اساس متعهد به اجرای آن‌ها هم شدند.
حاجی زاده ادامه داد: در چند سال اخیر توانستیم ۹ هزار و ۸۰۰ تن مواد مخرب لایه ازون را در بخش‌های صنعتی و کشاورزی در کشور حذف کنیم که این میزان در هزار و ۳۸۷ واحد انجام شد و از این لحاظ جزو کشور‌های پیشرو هستیم و مورد قدردانی سازمان ملل نیز قرار گرفتیم.
وی اظهارداشت: یکی از مباحث اصلی در روند اجرای پروتکل مونترال حذف فیزیکی مواد است که در طی سال‌های گذشته موفق به اجرای آن شدیم و مقرر شد که در فاز دوم هم ۱۶۲ تن از این مواد را حذف کنیم که این میزان را هم مانند فاز اول با همکاری سازمان ملل، نهاد‌های بین‌المللی و استان‌ها بتوانیم انجام دهیم.
مدیر دفتر طرح ملی حفاظت لایه ازون درباره چهارچوب فعالیت‌های پیشرو این پروتکل گفت: تجهیز نهایی ۵۴ واحد از واحد‌های تحت پوشش پروژه، ارائه تجهیزات به سه واحد تولیدی در بخش تبرید تجاری برای تغییر خط تولید و تامین تجهیزات برای دومین مرکز توزیع مبرد جایگزین برخی از این اقدامات است.
وی یادآور شد: توانستیم ۹ هزار و ۸۰۰ تن مواد مخرب لایه ازون را در بخش‌های صنعتی و کشاورزی در کشور حذف کنیم که این میزان در هزار و ۳۸۷ واحد انجام شد.
او با تاکید بر لزوم داشتن قانون دراین زمینه گفت: اگر قانون نداشته باشیم قطعاً کار‌ها درست پیش نمی‌رود بر این اساس باید قوانین محکمی به ویژه در زمینه سهمیه‌بندی گاز‌ها داشته باشیم، درواقع اجرای کامل تعهدات کشور در قبال ماده ۴ پروتکل مونترال و اصلاحیه مونترال و تداوم اجرای سیستم صدور مجوز واردات و صادرات مواد مخرب لایه ازون و سیستم سهمیه‌بندی واردات سالانه برای هیدروکلروفلورو کربن‌ها با همکاری ارگان‌ها و سازمان‌های ذی‌ربط از طریق پنجره واحد تجارت گمرک ایران ضروری است.
حاجی زاده ادامه داد: اعمال ممنوعیت توسعه و ساخت واحد‌های جدید مبتنی بر هیدروکلروفلورکربن ها، اعمال ممنوعیت واردات کالا‌های سرماساز مبتنی بر گاز آر ۲۲، اجرای سیستم صدور مجوز واردات از طریق پنجره واحد تجارت فرامرزی گمرک ایران و ادارات کل ۱۲ استان برای تجهیزات مبتنی بر مواد مخرب لایه ازون و استفاده از سیستم بر خط (آنلاین) برای تبادل اطلاعات بین کشور‌های وارد کننده و صادر کننده برخی دیگر از مواردی است که در وضع قوانین دیده شده است.
وی درباره فعالیت‌های جاری در اجرای پروتکل مونترال گفت: تهیه و ارسال گزارش‌های واردات و صادرات مواد مخرب لایه ازون به دبیرخانه ازون و صندوق کمک‌های چند جانبه پروتکل مونترال، انجام ممیزی سالانه توسط شرکت ممیزی بین‌المللی درباره میزان واردات و مصرف مواد مخرب لایه ازون و ارائه به دبیرخانه ازون، همکاری با آژانس‌های اجرایی سازمان ملل، همکاری‌های منطقه‌ای و بین‌المللی در قالب شرکت نمایندگان طرح ملی حفاظت از لایه اوزن در نشست‌های بین‌المللی و منطقه‌ای به منظور بحث و تبادل نظر در موضوعات مربوطه و سیاست گذاری‌های لازم برخی دیگر از اقدامات جاری این پروتکل است.
مدیر دفتر طرح ملی حفاظت لایه ازون ادامه داد: کشور ما دراین راستا تعهداتی دارد که تکمیل اجرای فاز دو، تدوین فاز سه، تعریف و اجرای پروژه‌های به کارگیری جایگزین مواد مخرب لایه ازون در صنعت تهویه مطبوع، ارتقاء دانش فنی، پایش و اجرای فعالیت‌ها در مرحله سوم، ارائه کمک‌های فنی از طریق آژانس‌های اجرایی همکار و بررسی مفاد اصلاحیه کیگالی و برنامه‌های لازم برای تصویب آن در دولت و مجلس برخی از تعهدات کشور در این راستا است.
به گفته وی اصلاحیه کیگالی کشور‌های عضو را متعهد به کاهش تدریجی مصرف و در نهایت حذف واردات و مصرف هیدروفلورکربن‌ها می‌کند.
وی افزود: برای کشور‌های در حال توسعه که ایران هم شامل آن‌ها می‌شود برنامه زمان‌بندی در راستای تثبیت میزان مصرف هیدروفلورکربن‌ها تعیین شده است که بر اساس آن باید کشور‌ها تا سال ۲۰۳۲ کاهش ۱۰ درصدی، سال ۲۰۳۷ کاهش ۲۰ درصدی، سال ۲۰۴۲ کاهش ۳۰ درصدی و تا سال ۲۰۴۷ کاهش ۸۵ درصدی گاز‌های مخرب لایه ازون را داشته باشند.
او تاکید کرد: در مجموع ایران از مفاد این پروتکل مونترال جلوتر است به طوری که قرار بود تا سال ۲۰۲۲ اجازه مصرف ۲۴۷ از این گاز‌ها را داشت، اما آنرا به ۱۲۳ تن کاهش دادیم.
پیمان مونترال یا پروتکل مونترال در مورد موادی که باعث تخریب لایه ازون می‌شوند، یک معاهده بین‌المللی است که برای محافظت از لایه ازون با خاتمه دادن به تولید مواد بی‌شماری که مسئول کاهش ازون هستند طراحی شده است. این توافق‌نامه در تاریخ ۲۶ اوت ۱۹۸۷ انجام شد و پس از نخستین جلسه در هلسینکی، مه ۱۹۸۹، در ۱۶ سپتامبر ۱۹۸۹ به اجرا درآمد. از آن زمان تاکنون ۹ مورد تجدیدنظر انجام داده است، در نتیجه این توافق بین‌المللی، سوراخ ازون در ناحیه قطب جنوب به آرامی در حال بهبود است، پیش‌بینی‌های اقلیمی نشان می‌دهند که لایه ازون بین سال‌های ۲۰۵۰ تا ۲۰۷۰ به سطح سال ۱۹۸۰ باز خواهد گشت.
دبیر کل سازمان ملل متحد در پیامی به مناسبت در روز جهانی حفاظت از لایه اوزن گفت: از همه کشور‌ها می‌خواهم که متمم کیگالی در پروتکل مونترال را تصویب کنند، دنیایی بسازید که در آن همه بتوانند پیشرفت کنند.
آنتونیو گوترش افزود: معاهدات بین‌المللی برای حفاظت از لایه اوزن تفاوت چشمگیر و محسوسی در حفاظت از مردم و کره زمین ایجاد کرده است که این قدرت اقدامات چندجانبه را نشان می‌دهد، این نتایج نوید این را می‌دهد که با هم می‌توانیم از بدترین تغییرات اقلیمی جلوگیری کنیم و جهانی پایدار و تاب‌آور بسازیم.
وی اظهار داشت: محدود کردن افزایش دمای کره زمین به ۱.۵ درجه سانتیگراد در صورتی که سریعاً و با جدیت اقدامات پیشگیرانه اقلیمی را تسریع کنیم، هنوز امکان‌پذیر است. من یک پیمان همبستگی اقلیمی و یک دستور سریع‌‌‌‌‌الاجرا برای کمک به تحقق این امر پیشنهاد کرده‌ام، من از همه رهبران می‌خواهم که با همکاری هم آن‌ها را به مرحله اجرا درآورند و با حمایت از متمم کیگالی در پروتکل مونترال و محدود کردن استفاده از هیدروفلوئوروکربن‌های گرم‌کننده زمین، از این تلاش‌ها حمایت کنند.
دبیر کل سازمان ملل متحد ادامه داد: تصویب و اجرای کامل متمم کیگالی می‌تواند تا سال ۲۱۰۰ از افزایش دما تا ۰.۵ سانتیگراد جلوگیری کند. ترکیب اقدامات حذف گاز‌های گرم کننده زمین با اقدامات افزایش بهره‌وری انرژی در تجهیزات خنک کننده می‌تواند این رقم را دو برابر کند.
وی گفت: من از همه کشور‌ها می‌خواهم که این متمم را تصویب کنند و از دولت‌ها، رهبران کسب‌وکارها، جامعه مدنی، دانشگاه‌ها، گروه‌های جوانان، جوامع محلی و دیگران می‌خواهم که تلاش‌هایشان برای ایجاد تغییر واقعی و اطمینان از حمایت کشور‌های در حال توسعه برای انجام این کار را افزایش دهند.
آنتونیو گوترش تاکید کرد: بیایید از کنوانسیون وین و پروتکل مونترال استفاده کنیم تا جهانی بسازیم که در آن انسان ها، طبیعت و کره زمین با هم رشد کنند.
انتهای پیام//ح. ع