افسانه‌ای قدیمی از اجرا تا واقعیت؟
گروه جامعه تهران پرس؛ سالانه آتش سوزی‌های فراوانی در بخش خانه‌ها و پاساژ‌های قدیمی رخ می‌دهد، که امید بود مالکان آنها فکری برای نوسازی داشته باشند، اما نه تنها این اتفاق نیافتاد بلکه رنگ و روی پول سبب شد تا مالکان طمع کار شوند و فکر نوسازی از یادشان برود.
وجود خانه‌های قدیمی در کوچه و پس کوچه‌های تنگ و باریک، و تبدیل برخی آنها به انبارمواد شیمیایی و خطرات احتمالی رنگ و بوی خون به خود گرفته است؛ رنگ و بویی که ممکن است شماری از خانواده‌ها را عزادار کند.
خانه‌های قدیمی همانطور که از نامش پیداست، خطرات جدی برای شهر تهران محسوب می‌شوند، خطراتی که جای جبران ندارد.
اینکه چگونه می‌شود مالکان قدیمی را به نوسازی مجاب کرد جای بسی تامل دارد، معتقدم این‌گونه افراد را با زبان نرم هم نمی‌توان به نوسازی مجاب کرد.
چرایی‌هایی، در این میان وجود دارد، اینکه گره به دست کدام سازمان و یا نهاد باز می‌شود مسئولان امر می‌توانند با برگزاری جلسات متعددی مرهمی بر زخم کهنه خانه‌های قدیمی باشند، کدام قانون ضعیف عمل می‌شود، کدام مسئول کوتاهی می‌کند، هر کدام آنها شرح وظایف گوناگونی دارند، اما باید دید چه چیزی باعث سوءاستفاده می‌شود و یا زمینه‌های آنها را ایجاد می‌کند.
برای اینکه بتوانیم این مشکلات را ریشه‌ای رفع کنیم نیازمند همکاری کدام سازمان و نهاد هستیم؟ آیا شهرداری به تنهایی قادر به انجام چنین کاری است یا اینکه سازمان‌های دیگری برای مشارکت باید پا به میدان بگذارند؟ چقدر توانستیم درباره وجود خانه‌های قدیمی و خطرات احتمالی آن اطلاع‌رسانی کنیم، آیا اطلاع‌رسانی در حد تبلیغ چی توز موتوری بوده است یا اصلاً ورودی به آن نشده است؟
پایگاه خبری_تحلیلی تهران پرس در جهت حفظ و احیای حقوق شهروندی، روزانه گزارش‌های متعددی را به طرح معضلات شهری اختصاص می‌دهد تا در این میان بتواند راهکار برون‌رفت این معضلات را از مسئولان شهری جویا شود.
انتهای پیام//ح. ع