به گزارش خبرنگار تهران پرس؛ اینجا روستای «تلو» است، اما نه از آن روستاهای سرسبز که دار و درختان زیادی دارند و پر است از زمینهای کشاورزی و مرغ و خروس!
اینجا روستایی است متروکه که دیگر نه ساکنی دارد و نه از آبادانی خبری است.
تلو بالا و تلو پایین، این دو بخش یک روستای قدیمی است که جز چند خانهی قدیمی و فرسوده چیزی از آن باقی نمانده است.

این روستای ۲۰۰ ساله به «روستای ارمنینشین» معروف است و سکنهی آن از ابتدا ارامنه بودند که از ساوه، ملایر و خمین به اینجا آمده بودند و به کشاورزی مشغول بودند.
سالها بعد با اضافه شدن خانوارها کشاورزی و دامداری در اینجا رونق گرفت اما بخاطر نداشتن آب لولهکشی و گاز توان ماندن در اینجا را دیگر نداشتند و به تهران آمدند.

اما هنوز هم در تابستان افرادی که متعلق به این روستا میباشند به املاک و خانههایشان سر میزنند.
و اما آرامستانی که بر یکی از تپههای این روستا واقع شده است و از دور دست، دشتی از صلیبهای آهنی را نمایان میکند.

اینجا قبرستانی است که جز یک مزارش همه بدون سنگ هستند و تقریبا ۸۰ سال است که بدنی در آن به خاک سپرده نشده است!
ماجرای بی سنگی قبرها
چندی قبل شبانه عدهای به این قبرستان حمله کرده و بر مردگان هم رحم نکردهاند و سنگ قبرها را شکسته و حتی استخوان اجساد را بیرون آوردهاند؛ همین اتفاق تلخ باعث میشود که این آرامستان در غربتی سنگین فرو رود. روح درگذشتگانش شاد و یادشان گرامی.

آدرس: شرق اتوبان شهید بابایی، جاده تلو (به سمت لواسان)، با فاصله کمی بعد از اداره حریم شهرداری منطقه ۴، بالای تپه مشرف بر جاده تلو (سمت راست جاده)
انتهای پیام/خ