منطقه۱۲|تقدیر و تجلیل خادمیاران رضوی منطقه از خانواده شهید صدقعلی زندی زند

به گزارش خبرنگار تهران پرس، تروریسم هزاران تن از مردم بیگناه کشورمان را بعد از انقلاب به خاک و خون کشید و ایران یکی از بزرگترین قربانیان تروریسم در بین کشور‌های جهان است. بعد از انقلاب ۳۵ گروهک تروریستی در کشور فعالیت داشتند که منجر به بشهادت رساندن بیش از ۱۷ هزار نفر از مردم بیگناه کشورمان شدند. شاخص‌ترین این تروریست‌ها سازمان مجاهدین خلق (منافقین) بودند.

 

برخی از این ترور‌ها کاملاً هدفمند و به منظور ضعیف‌تر کردن نظام جمهوری اسلامی ایران بود و بخش زیادی از آن نیز کور بوده و مردم عادی کوچه و خیابان قربانی آن می‌شدند. شاید بتوان ترور‌ها را به سه گروه تقسیم کرد اول شخصیت‌های کلیدی نظام مانند آیت الله سیدمحمد بهشتی، شهید محمدعلی رجایی و آیت الله مرتضی مطهری، دوم شخصیت‌های شناخته شده، ولی رده پایین‌تر مانند شهدای محراب و ائمه جمعه نقاط مختلف کشور و سوم ترور‌های کور و کشتار عموم مردم بیگناه.

 

شهید صدقعلی زندی زند سی و یکم فروردین ۱۳۲۶ در خلخال چشم به جهان گشود. پدرش صحبت جوراب باف و مادرش نازنین خانم نام داشت. تا دوم متوسطه در رشته علوم تجربی درس خوانده بود و در حرفه رانندگی مشغول بود، سال۱۳۵۲ ازدواج کرد و صاحب دو پسر شد. بیست و ششم بهمن ۱۳۵۷، در تهران بر اثر اصابت گلوله توسط گروهک های ضدانقلاب شهید شد که مزار او در بهشت زهرای تهران قطعه ٢١ ردیف ٣١ شماره ١٠ یکی از آن اسناد زنده و جاوید جنایات منافقین کوردل می باشد.

 

در آستانه چهل و سومین سالگرد پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی روز پنجشنبه بیست و یکم بهمن ماه خادمیاران و مسئول کانون ایثار و شهادت رضوی منطقه ١٢ با حضور در منزل شهید انقلاب اسلامی شهید گرانقدر صدقعلی زندی زند از همسر و فرزندان بزرگوار آن شهید والامقام با هدایا و متبرکات آستان قدس رضوی تقدیر و تجلیل به عمل آوردند.

 

در این دیدار که پرچم بارگاه منور شمس الشموس حضرت علی ابن موسی الرضا (علیه السلام) زینت بخش آن محفل بود، همسر شهید در بیان خاطرات آن شهید بزرگوار اظهار داشتند: که در یکی از تظاهرات به سوی آنها تیراندازی می شود و آنها متفرق می شوند، صدقعلی می بیند که یکی از دوستانشان تیر به پای او خورده و نمی تواندحرکت کند. صدقعلی در حالی که تیرباران بود خود را به دوستش می رساند و او را بر روی دوش خود می کشد و به گوشه ای می برد و وقتی که گلوله باران تمام شد او را نزد دکتری که دوستش بود می برد و آن دکتر تیر را از پای فرد زخمی در می آورد و وقتی که صدقعلی به خانه آمد از دیدن خون لباس او وحشت کردم و از او پرسیدم چه شده و صدقعلی ماجرا را برایم تعریف کرد. از این فداکاری شوهرم به شوق آمدم و گریه نمودم و خدا را هنوز هم که هست شکر می کنم که همسرم فردی فداکار بود و به همنوع خود کمک می کرد.

 

وی افزود: در زمان شهادت صدقعلی در تهران نبودم، پدرم سکته کرده بود. صدقعلی من را همراه فرزندانم به ترمینال برد و راهی شهرستان کرد تا به عیادت پدر بیمارم برویم و در حالی که دلشوره عجیبی داشتم از صدقعلی خداحافظی کردم ولی نمی خواستم که از همسرم جدا شوم. بالاخره به شهرستان رفتم و پدر را عیادت نمودم و در همان جا بود که برایم خبر آورند که صدقعلی زخمی شده است، سراسیمه به تهران آمدیم که فهمیدیم صدقعلی شهید شده و او را دفن کرده اند و دیگر او را ندیدم.

کلاته؛ باشگاه خبرنگاران تهران پرس