در شب‌هایی که انبار‌های سوخت تهران چراغ شهر را خاموش کرد، کوره‌های زنجیره تأمین پروتئین هنوز روشن بود و به فعالیت خود ادامه می‌داد.

در حالی که بسیاری از فعالیت‌های اقتصادی در سایه تهدیدات به رکود گراییده بودند، این مجتمع‌های صنعتی بودند که با تکیه بر خودباوریِ تکنسین‌ها و کارگرانِ جان‌برکف، چراغ تولید را روشن نگاه داشتند؛ روایتی که امروز، درس‌های بزرگی برای مدیریتِ بحران در اقتصادِ صنعتیِ تهران دارد.

در شرایطی که شعله‌های جنگ، سایه‌ی سنگین خود را بر تمام شئون جامعه گسترانده بود، کارخانه داروپخش نه تنها چراغ تولید خود را خاموش نکرد، بلکه با ایثار کارکنان و مدیریتی جهادی، به خط مقدم تأمین دارو‌های حیاتی کشور تبدیل شد و حماسه‌ی پایداری را در جبهه‌ی سلامت رقم زد.

در حالی که آسمان‌های مرزی با صدای غرش جنگنده‌ها و برخورد گلوله‌ها می‌لرزید و زنجیره تأمین دارو و واکسن در سراسر کشور با بن‌بست مواجه بود، در پشت دیوار‌های پاستور، نبردی میان دانشمندان و ویروس‌ها در جریان بود..

تهران در روز‌های جنگ رمضان تنها پایتختی درگیر اخبار جبهه جنگ نبود و بخش مهمی از توان صنعتی آن نیز درگیر پاسخ به نیاز‌های تازه کشور شد به طوریکه برخی خطوط تولید در کارخانه‌های بزرگ مانند سایپا مجبور شدند کارکرد ساخت خودرو را تغییر دهند.