تهران پرس گزارش میدهد؛
جنگ ۴۰ روزه فقط خیابانها و زیرساختهای شهری تهران را تحت تأثیر قرار نداد؛ واحدهای تولیدی و کارگاههای نساجی پایتخت نیز در این روزها با شرایطی متفاوت از همیشه روبهرو شدند.
تهران پرس گزارش میدهد؛
در روزهایی که آژیرهای ممتد، آرامشِ شبانهی تهران را میخراشید و زنجیرههای تأمینِ کالاهای اساسی زیر فشارِ جنگ ۴۰ روزه رمضان (۱۴۰۵ خورشیدی) در حال فروپاشی بود، نام «پگاه». در جادهی معروفِ پایتخت، حکمِ لنگرگاهِ اطمینان را داشت.
کشتارگاه مرغ تعاون رامهرمز، یکی از حلقههای زنجیره تأمین گوشت مرغ در این شهرستان است؛ جایی که مرغ پس از ورود به مجموعه، مراحل فرآوری را پشت سر میگذارد و در نهایت به محصولی آماده بستهبندی و عرضه تبدیل میشود.
تعاونیها در سه دفاع مقدس، از پشتیبانی مردم و جبههها تا حفظ تولید و تأمین نیازهای جامعه، همواره پای کار بودهاند؛ امروز نیز در دفاع مقدس سوم، با تکیه بر ظرفیتهای اقتصادی و اجتماعی، کنار مردم ایستادهاند.
حکایت یک کارگاه فناور در روزهای سخت تولید؛
در کارگاهی در کرمان، دستگاههای لیزر صنعتی از دل دانش و مهارت نیروهای بومی ساخته میشوند؛ مجموعهای که باوجود دشواری تأمین قطعات وارداتی و سهم خود از بازار، تلاش میکند تولید را متوقف نکند و این ظرفیت فناورانه را توسعه دهد.
تهران پرس گزارش میدهد؛
در چهل روزی که تهران در گیرودارِ «جنگ رمضان» بود، داروسازی «رازک» ثابت کرد که تولیدِ تخصصی، پاشنه آشیلِ امنیتِ ملی است. این مجموعه با عبور از تولیدِ داروهایِ مکمل و تمرکزِ بیوقفه بر آنتیبیوتیکها و محصولاتِ دامی، سدی در برابرِ بحرانهایِ ثانویه ایجاد کرد.
ناممکنی که فولاد مبارکه ممکن کرد؛
فولاد مبارکه پس از حملات هوایی فروردینماه، با تکیه بر توان مهندسان ایرانی، شبکه تأمین داخلی و نظام مدیریت بحران، در مدت ۴۵ روز نخستین کوره آسیبدیده را به مدار بازگرداند و طی ۷۳ روز، بخشهای راهبردی زنجیره تولید را دوباره فعال کرد.