ف
کد خبر: 489754 تاریخ انتشار: 20/شهريور/1397 - 13:09

امیر رحیمی به تهران پرس بیان کرد :

ریشه عزاداری در ایران

مورخ و مدرس دانشگاه گفت :عزاداری یعنی در ماتم یکی گریستن است که در سراسر جهان دارای ریشه‌های مشترک بوده ولی رسوم و آیین‌ها بسته به زمان، مکان و فرهنگ متفاوت است.


 

به گزارش خبرگزاری تهران پرس؛ امیررحیمی  مورخ  واستاد دانشگاه علامه  طباطبایی در رابطه با ریشه عزاداری گفت : عزاداری یعنی در ماتم یکی گریستن  است که در سراسر جهان دارای ریشه‌های مشترک بوده ولی رسوم و آیین‌ها بسته به زمان، مکان و فرهنگ متفاوت است, ریشه و منشاعزاداری در ایران قبل از اسلام  و کشته شدن سهراب و سیاوش فضای ذهنی ایرانی ها را نسبت به عزاداری آشنا کرده بود اما در اصل عزادارى  و سوگوارى از خود اهل بیت (ع) است.

رحیمی خاطرنشان کرد : قبل از اسلام عزاداری ها در اسطوره ها و شخصیت هادیده می شد, مسئله عزاداری بعد ازاسلام نیز در ایران با آن فضای گرایش مردم ایران به صورت جزئی از اعتقادات شیعه است که اخبار مربوط به شهادت امام حسین در کربلا داخل ایران می پیچد .

وی تصریح کرد : کتاب سیستان کتابی  است که نویسنده این کتاب مشخص نیست اما در آن برای اولین باربه شهادت امام حسین اشاره شده است و اقدامات یزید وبحث های مربوط به شهادت شهدای کربلا و امام حسین نوشته شده است ومردم سیستان ازاین ماجرا تاخر و خرسند هستند و اقدام یزید را تقدیم می کنند و برای اولین بار تاریخ ادبیات ایرانی وارد شده است.

مدرس دانشگاه اظهارداشت :ما مسئله شیعه را درحکومت های آل بویه در کتاب کامل فی التاریخ بن اثیراحمد معززالدوله که دربغداد دستور داد روز عاشورا, مردم دکان های خود را ببندند و مزارها را آماده کنند وزنان موهایشان را چاک کنند و سرو روی خود راسیاهپوش کننداین اولین اعلامیه رسمی دولتی بود که در بغداد بین اهل سنت هم اعلام شد .

 

رحیمی  تصریح کرد:درماجری قیام ابومسلم خراسانی و حکومت بنی امیه در خراسان اخباری داریم که راویان و رقبا سخرانی می کردند ابتدای صحبتهای خودشان را با ذکر مصیبت اباعبدالله الحسین (ع) و شهدای  کربلا آغاز می کردند که این حکومت حکومت خونی نبود حق با امام بود و حرف های رهبران خود را تبلیغ حتی شعار پرچم ابومسلم خراسانی هم فلذامن آل احمد یعنی یاران پیامبر بود.

 

استاد دانشگاه  افزود : ریشه عزاداری در ایران از زمان دورهحکومت خلفاى عباسى,آل بویه  وصفویان بوده است که از ابتدای ماه محرم شروع به عزاداری و در ظهر عاشورا اوج شور و احساسات بود.

وی اضافه کرد :  در اصل عزاداری ها باید از روزعاشورا شروع شوند که وهابیون عربستان احتمال اینکه اول محرم را جشن و شادی بگیرند اما شیعیان این دهه را مصیبت اعلام کردند به عزاداری می پردازند و همه جارا سیاهپوش می کنند.

 رحیمی  خاطرنشان کرد : درزمان صفویه شاه اسماعیل اول یک نوع عزاداری با نام شاه سین یعنی شاه حسین است که دسته های نظامی و با اسب حرکت کرده و عزاداری می کنند, حالت حماسی داشت که در مناطق آذری زبان خیلی معروف است.

مدرس دانشگاه  ادامه داد : وقایعی که از نظر ادبی بر روی ماجرای عاشورا تاثیر می گذاشت یکی کتاب روضة الشهدا  حسین کاشفی است که از ماجرای کربلا و عزاداری توضیح می دهند

 

وی تاکید کرد : قمه زنی ,زنجیرزنی, سینه زنی, و تعزیه در ایران از شیوه های عزاداری بحساب می آید که قمه زنی را مراجع علما شرعا حرام اعلام کردند ,اما ریشه زنجیر زنی به کشور های هند و پاکستان  به ایران آمده است.

 

مدرس دانشگاه بیان کرد : اصولا عزاداری ها باید به صورت سینه زنی و ذکر مصیبت در مساجد ,امام زاده ها ومیادین تعیین شده باشد و پرده خوانی و شبیه خوانی نیز یکی از روش هایی است که تصاویرشخصیت ها بصورت نقاشی , برروی پرده بزرگ کشیده می شد, پرده خوان از روی آن تصاویر سخن می گفت.

امیری در پایان گفت :با نوشتن کتاب , مقالات, سخنرانی کردن بتوانیم مسائل ناب وحقیقت کربلا را برای مردم مشخص کنیم که هدف امام حسین از این اقدام و زدودن پیرایه ها و خرافه هااز حرکت اهل بیت در روز عاشورا و اهل بیت است.

 

انتهی پیام /

سکینه عزیزی


اشتراک گذاری
برچسب ها
خبرهای مرتبط
نظر شما
نام:
ایمیل:
نظر:
کد امنیتی:
نظر بینندگان