ف
کد خبر: 489706 تاریخ انتشار: 19/شهريور/1397 - 16:06

خودکشی، ضعف باورها و فروکش سرمایه اجتماعی

تهران- ایرنا- برخی ناظران می گویند جامعه در کشاکش چالش های اقتصادی و معیشتی آسیب هایی چون خودکشی را بیشتر به چشم می بیند. از دید یک جامعه شناس ضعف باورها و اعتقادات نیز زمینه بروز این آسیب را بیش از پیش فراهم می سازد.


به گزارش گروه تحلیل، تفسیر و پژوهش های خبری، با توافق اعضای سازمان جهانی بهداشت، دهم سپتامبر (19 شهریور) روز جهانی پیشگیری از خودکشی اعلام شده است. بنابر برخی گزارش های این سازمان، یکی از مهم ترین عوامل مرگ و میر در جهان خودکشی است که یک مشکل عمده بهداشت عمومی در کشورهایی با درآمد بالا و چالشی رو به گسترش در کشورهایی با درآمد اندک و متوسط به شمار می آید.
بر اساس اعلام سازمان پزشکی قانونی، در سال 1396 مجموع تلفات خودکشی‌ ها 4627 نفر بوده است. به گفته رییس اورژانس اجتماعی کشور، آمار خودکشی در سال 94 به تعداد 4029 مورد و در سال 95 به تعداد 4405 خودکشی منجر به فوت ثبت شده است.
بر اساس گزارش سالنامه آماری پزشکی قانونی کشور در سال 1396 مقایسه استان ‌ها از نظر تعداد متوفیات مشکوک به خودکشی نشان می‌دهد که استان تهران با 796 مورد، فارس با 348 مورد، خوزستان با 306 مورد، آذربایجان شرقی با 276 مورد و کرمانشاه با 235 مورد، پنج استان نخست به لحاظ دارا بودن تعداد بیشترین خودکشی‌ها در کشور بوده اند. همچنین خراسان شمالی با 17 مورد، سمنان با 18 مورد و یزد با 31 مورد کمترین میزان خودکشی را به خود اختصاص داده‌اند.
به گفته معاون ساماندهی امور جوانان وزارت ورزش و جوانان، آمار خودکشی زنان در کل کشور بیشتر از مردان است. چنانکه خودکشی در زنان حدود دو سوم و در مردان یک سوم بوده است.
«محمدمهدی تندگویان» این آمار را بیان داشته که «به طور متوسط در کل کشور در دو رنج سنی 25 تا 34 سال و 35 سال به بالا بیشترین اقدام به خودکشی را داشته‌اند اما چند سالی است که در افراد زیر 17 سال هم اقدام به خودکشی مشاهده شده است. طبق آخرین آمار در کل کشور 212 نفر زیر 17 سال اقدام به خودکشی کردند.»
در خصوص این این موضوع و آمار اعلانی، پژوهشگر ایرنا با «محمد زاهدی اصل» استاد مددکاری اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی گفت وگو کرد. زاهدی اصل درباره پدیده خودکشی به خبرگزاری جمهوری اسلامی گفت: پدیده خودکشی پدیده جدیدی نیست. از زمانهای دور و از ابتدای تاریخ بشر اتفاق افتاده و پدیده ای اجتماعی است. خودکشی باتوجه به زمان و مکان، انگیزه ها، اشکال و انواع مختلفی دارد.
به گفته وی، روند افزایشی خودکشی در سال اخیر در ایران صرف نظر از جنس و سن نگران کننده است. خودکشی به عنوان آسیب اجتماعی و مسئله اجتماعی قابل بررسی است. در واقع خودکشی به عنوان آسیب اجتماعی به یک مسئله اجتماعی جدی تبدیل شده است. می توان گفت در جامعه ما شرایطی وجود دارد که می تواند سیر خودکشی را فزاینده سازد و این برازنده جامعه ما نیست.
وی درباره ریشه های این پدیده توضیح داد: این پدیده دارای ریشه های اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و باوری و حتی سیاسی است. به نظر امروزه عامل اقتصادی بسیار تعیین کننده است. وضعیت معیشتی جامعه، فقر و بیکاری در نهایت به احساس استیصال منجر می شود و اگر باورها و اعتقادات نیز ضعیف باشد به خودکشی می رسد. ما در این باره حتی تدبیرهای حداقلی نداشته ایم که عوامل اقتصادی را حل کنیم که جوانان کمتر به مرحله خودکشی برسند.
زاهدی اصل درباره آمار بالای خودکشی دوره سنی 25 سال به بالا گفت: این دوره، سن فعالیت، کار، تلاش، امید و نشاط است. آمار بالای خودکشی آنان نشان می دهد که این شاخص ها در جامعه به نقطه صفر نزدیک می شود. در واقع یاس و ناامیدی جایگزین امید به بهبود شرایط را گرفته است. جوانان دیگر امیدی به داشتن شغل، تشکیل زندگی، امیدی برای رسیدن به آرزوهایشان ندارند، جوانان نشاط در جامعه ندارند و حتی حق شادی را ندارند و وقتی تفریح سالم نداشته باشند، اینها از عوامل و بسترهای خودکشی است. بخش قابل توجهی از افراد بخاطر استیصال و ناامیدی دست به خودکشی می زنند. مسئول امور جوانانی که این آمارها را اعلام کرده اند باید فکر اساسی درخصوص بیکاری و شادی جوانان بکنند. با بیکاری، سرگردانی و بلاتکلیفی جوانان به خصوص بیکاری جوانان تحصیلکرده، ناتوانی در تشکیل زندگی و یا اداره آن خروجی اش خودکشی است.
او درباره آمار بالای خودکشی زنان اظهار داشت: خودکشی زنان یک مسئله مضاعف است. علی رغم همه تلاش ها و توجه ها، هنوز در جامعه ما زنان به نوعی جنس دوم هستند. آنان هنوز جایگاه واقعی خودشان را در جامعه و مشارکت های اجتماعی پیدا نکرده اند. ازدواج های تحمیلی و فشارهای تحمیلی که باب میل زنان نیست، خانه نشینی های اجباری و نبود امید و نشاط باعث میشود طبیعتا خودکشی بیشتر اتفاق افتد. یعنی با فشار مضاعف جامعه بر زنان با خودکشی بیشتر آنان مواجیم.
این مدرس دانشگاه درباره آمار خودکشی افراد زیر هجده سال گفت «خودکشی این طیف سنی جای تاسف جدی دارد. اینکه نوجوانان ما در سن نشاط و امید دست به خودکشی می زنند نشان دهنده بیماری اجتماعی، فقدان سرمایه اجتماعی و نشاط است.» البته بخشی از این خودکشی های نوجوانان احساسی است به طوری که هم سن و سالهای نوجوانان با تشویق به رفتاری نابهنجار و تبعیت از یکدیگر رفتار و واکنش هایی از این دست نشان می دهند.
پژوهش**ر.ش**9279

منبع : ایرنا


اشتراک گذاری
برچسب ها
خبرهای مرتبط
نظر شما
نام:
ایمیل:
نظر:
کد امنیتی:
نظر بینندگان