ف
کد خبر: 433869 تاریخ انتشار: 24/مرداد/1397 - 10:43

تهران پرس گزارش می دهد:

ناتوی عربی تا ضیافتهای مریم رجوی/دشمنان اینگونه هم پیمان میشوند

ترامپ رئیس جمهوری امریکا در تلاش برای مقابله همه جانبه با ایران اسلامی ، در حال ایجاد یک ائتلاف امنیتی –سیاسی با کشورهای عرب منطقه است .این ائتلاف شامل شش کشور عرب منطقه خلیج فارس (عربستان ، بحرین ، قطر، عمان ، کویت ، امارات ) به همراه اردن و مصر میباشد.


خبرگزاری تهران ؛ علی زارعی :ترامپ رئيس جمهوری امریکا در تلاش برای مقابله همه جانبه با ایران اسلامی ، در حال ایجاد یک ائتلاف امنیتی –سیاسی با کشورهای عرب منطقه است .این ائتلاف شامل شش کشور عرب منطقه خلیج فارس (عربستان ، بحرین ، قطر، عمان ، کویت ، امارات ) به همراه اردن و مصر میباشد. قرار است ۱۲ تا ۱۳ اکتبر (۲۰ تا ۲۱ مهرماه) در واشنگتن نشستی در همین راستا برگزار شود. نام این ائتلاف را «ائتلاف راهبردی خاورمیانه» (MESA) گذاشته اند. اما در میان اصحاب رسانه و تحلیلگران سیاسی به « ناتوی عربی» معروف شده است.
هم سو و همزمان با این ائتلاف که متحد کردن دشمنان خارجی نظام را مد نظر دارد ، یک تلاش دیگر در همسایگی وموازی با ناتوی عربی ،  توسط کاخ سفید و البته از مجرای  شخصیتهای غیر رسمی -اما بسیار مرتبط با ترامپ-  برای پشتیبانی از مریم رجوی سرکرده سازمان مجاهدین و شورای باصطلاح ملی مقاومت در حال انجام است. این تلاش اما ،  برای زیر فشار قرار دادن نظام از داخل ایران میباشد.
سوال این است که آیا این تلاشهای امریکا تا کجا  میتواند موفق شود و چه عواملی میتواند در شکست یا موفقیت آنها موثر باشد؟
تصاویری که از ضیافت  مریم رجوی در رسانه های منافقین پخش میشود ، نشان از یک توطئه خاموش علیه جمهوری اسلامی دارد که از نقطه نظر استراتژیک  ، از « ناتوی عربی» فوق الذکر،  چیزی کم ندارد ولی  ما به صفت وزارت خارجه جمهوری اسلامی معمولا نسبت به اینگونه  تحرکات از «گوشهای کر» و «چشم های کم سویی» برخورداریم. همچنین خود را عادت داده ایم که برای بهم نخوردن «تعزیه» و پیشبرد خط سازش با غربیها ،  مدام خاطر نشان کنیم که «ان شاءالله گربه است».   ترکیب مهمانان  ضیافت مذکور،  البته هیچ اثری از تفاوت مورد اشاره آقای روحانی بین « رویکرد اروپایی ها» با « سیاست نئوکانهای تندرو آمریکایی» نظیر« رودی جولیانی» و تئوریسین سیاست جنگ طلبانه  ترامپ یعنی «آقای گينگریچ » به چشم نمیخورد.
می بینیم که تا آنجا که به دشمنان ما برمیگردد، همه چیز موزون و در یک تم تند و رو به صعود و در یک انسجام منطقی ، حرکت در جبهه ها و محورهای مشخص به پیش میرود . اما وقتی به خودمان برمیگردیم ، انگار که اوضاع در امن وامان است. هیچ چیزمان با هم همخوانی ندارد. درب  مجلس شورای اسلامی را که باز میکنیم صدای داد وفریاد ودعوا ومشاجره بگوش میرسد.  در خیابانها  مردم از نارسایی های دولت فریادشان به آسمان است و همزمان نیروهای جان برکف بسیجی و سپاهی در حال آمادگی و برگزاری مانور دریایی و زمینی و هوایی برای مقابله نظامی با دشمنان هستند.همزمان میلیاردها دلار از بیت المال گم میشود و خلاصه نمیشود گفت که در روز موعود ، وقتی شیپورها برای  دفاع از این مرزو بوم به صدا در آید ، چه کسانی  دست از منافع خود میکشند و پشت سر رهبری به خط خواهند شد و چه کسانی سرخویش خواهند گرفت ومعلوم نیست که  از کدام «ناکجاآبادی» سر در خواهند آورد.
آیا زمان آن نرسیده است که همانگونه که دشمنان متحد میشوند و دست هایشان را در هم گره میزنند و پیمان های آنچنانی منعقد میکنند ، قدری هم ما با هم بنشینیم و برای مقابله با آنها و برای حفظ نظام و مملکت چاره جویی کنیم. تا آنجا که به نیروهای وفادار به انقلاب و سپاه و بسیج برمیگردد که بارها اعلام کرده اند که برای کمک و یاری دولت آماده هرگونه همکاری هستند.شاید هم ضروری باشد که  راه حل انقلابی تری را جستجو کنیم. شاید هم لازم باشد که بفرموده مقام رهبری ، قوه قضاییه را برای مجازات فاسدان اقتصادی به میدان بفرستیم.
 هرچه هست به قطع و یقین باید گفت :  « دست روی دست گذاشتن در چنین هنگامه ای حرام است».


اشتراک گذاری
برچسب ها
خبرهای مرتبط
نظر شما
نام:
ایمیل:
نظر:
کد امنیتی:
نظر بینندگان