ف
کد خبر: 365381 تاریخ انتشار: 23/تير/1397 - 13:04

«دارکوب» روایتی از بحران فقر و اعتیاد - حمیدرضا کاظمی پور*

تهران- ایرنا- اعتیاد در زنان و ناهنجاری ها و آسیب های اجتماعی ناشی از آن چیزی است که بهروز شعیبی دستمایه آخرین اثر بلند سینمایی خود قرار داده و در فیلم «دارکوب» سعی کرده است تا با روایتی تلخ، گوشه ای از این بحران عظیم اجتماعی را به پرده تصویر بنشاند.


بی شک فیلم سینمایی «دارکوب» را می توان در رده سینمای اجتماعی امروز ایران مورد تحلیل و بررسی قرار داد، سینمایی که پرداختن به چالش ها و مسائل فرد، خانواده و جامعه محور اصلی خط داستانی آن قرار می گیرد و در این سال‌ها نمونه‌های خوبی در این حوزه را شاهد بوده ایم.
«دارکوب» از شروع خوبی برخوردار است و فیلمساز با تیتراژ مُقطع خود در آغاز توانسته است تعلیق لازم برای مواجه شدن با یک فیلم خوب را در مخاطب خود ایجاد کند.
مادری که از شدت فقر و اعتیاد به فروش فرزند درون رحم خود اقدام می کند! روایتی تکان دهنده از معضل فقر و اعتیاد که از همان آغاز فیلم مخاطب خود را کنجکاو می کند، اما در ادامه روایت چیز دیگری است.
شاید مشکل اصلی فیلمنامه «دارکوب» نیز از همین جا شروع می شود که در آغاز مخاطب خود را با عمق فاجعه ای تلخ روبه‌رو می کند اما در ادامه داستان از جسارت اولیه فیلم برخوردار نیست و فیلمنامه کمی دست و پا بسته تر عمل می کند.
اگرچه پرداختن به معضل اعتیاد در زنان، سوژه چندان بکر و جدیدی در سینمای امروز ایران نیست و قبلا نیز آثار کم و بیش موفقی در این حوزه به پرده تصویر کشیده شده، اما عمق این بحران چندان عظیم است که نیازمند یک نگاه بی پرده و کاملا جسورانه است تا منجر به خلق اثری بدیع و تاثیرگذار در این حوزه باشد.
اگرچه نویسندگان فیلمنامه با پرداختن به نگاهی از جنس مادرانه در فیلم سعی کرده بودند از زاویه ای جدید به این معضل اجتماعی نگاه کنند اما چندان توفیقی به دست نمی آورند، چرا که مشکل اصلی اینجاست که با وجود بازی بسیار موثر سارا بهرامی، نقش مادرانه او برای مخاطب ملموس و باورپذیر نمی شود.
«دارکوب» اما در کارگردانی، فیلم سرحال‌تری به نظر می رسد و شعیبی با فضاسازی مناسب، هدایت خوب بازیگران و تسلط بر کار توانسته است ریتم و ضرباهنگ فیلم خود را حفظ کند و چندان اسیر زیاده گویی و کشدار شدن ماجرا نشود.
فیلم از دکوپاژ نسبتا خوبی نیز برخوردار است و دوربین کارکرد منطقی خود را دنبال می کند، اگرچه در لحظاتی با نماهایی بسته تر از کاراکترها می شد مخاطب را بیشتر در دل اثر قرار داده و به شخصیت های فیلم نزدیک تر کرد.
در پایان شاید کمتر نکته ای که در فیلم «دارکوب» به آن پرداخته شده است علاوه بر بازی تاثیرگذار بهرامی، بازی بسیار خوب و کنترل شده مهناز افشار است که اکنون به یک پختگی نیز رسیده و در این فیلم، بازی بسیار تکنیکی و به دور از تکلف را از خود به نمایش می گذارد.
منتقد سینما و تئاتر*
فراهنگ**9246**1055

منبع : ایرنا


اشتراک گذاری
برچسب ها
خبرهای مرتبط
نظر شما
نام:
ایمیل:
نظر:
کد امنیتی:
نظر بینندگان