ف
کد خبر: 349891 تاریخ انتشار: 14/تير/1397 - 19:50

تهران پرس گزارش می دهد:

یک بررسی مجمل از حوادث اخیر در تهران/صرفاٌ دشمن و البته فعالیتهای روز افزون آن همه داستان نیست


خبرگزاری تهران؛ علی زارعی:هفته گذشته متاثر از افزایش ناگهانی قیمت دلار شاهد آشوبهایی گسترده ای در سطح تهران بوده ایم.  اینگونه حوادث همیشه برای نظامی مثل نظام جمهوری اسلامی که درگیر با دشمنان بیرونی و درونی خود است و از روز بنیانگذاری آن همواره با این گونه شیطنتهای دشمنان چنگ در چنگ بوده است ، شاید امری طبیعی محسوب شود. فتنه انگیزی دشمنان بویژه منافقین هم تازگی ندارد. دیماه گذشته در شهرهای مختلف و موضوع شهر کازرون و هرجایی که چنین مواردی از سرکشی و آشوب طلبی بروز کرده و میکند البته که بایستی اثر انگشت آنها را دید و نشان داد و با جدیت و قاطعیت مقابله نمود.

 اما در بررسی و تحلیل حوادت اخیر در بازار تهران ، باید گفت و نوشت که  دیگر صرفاٌ دشمن و البته  فعالیتهای روز افزون آن همه داستان نیست. چرا؟

درآسیب شناسی روانشناسانه اجتماعی و یا ریشه یابی های فنی اقتصادی در مورد هرکدام از حوادث و اعتراضات که به آشوب و هنجارشکنی کشیده شده است ،  قبل از ورود به بحث «مقاصد و تاثیرگذاری های دشمن» نیاز به این است که یکبار بطور واقعی ، «نکرده های مسئولین و نیازهای  واقعی جامعه » را با تامل و دقت نظر هرچه بیشتر لیست کنیم و بدانیم که تا برطرف نکردن این نقایص و نیازها ، همواره دشمنان بویژه منافقین که تبحر و توانایی خاصی در سوءاستفاده از آنها دارند ، دیر یا زود ورود پیدا خواهند کرد و جایی که ما برای یک هزینه  صد تومانی تعلل کرده باشیم  ما را مجبور به هزینه کردن یک میلیون میکنند. این چیزی است که ما بارها تجربه کرده ایم.

حالا اگر بخواهیم به خود بیاییم و به حوادث و آشوبهای هفته اخیر تهران از همان منظر مطلوب بنگریم ، البته که  میبایست گفت این مورد از کیفیت بیشتری  نسبت به موارد مشابهش در گذشته برخوردار است . چرا که در یک کلام در تهران و در قلب اقتصادی آن رخ داده است و نه در درود و ایذه و کازرون...  و چرا  که بازاریهای تهران از قشر متوسط جامعه و نه از قشر پایین و فقیر و نه ازگرسنگان هستند و چرا که این قشر همواره از دوستان وحامیان  و از نزدیکان نظام بوده و هستند. پس وقتی چنین است دیگر باید به کمبودها و نیازهای آنها توجه کرد و پند و عبرت گرفت . نمیتوان در مقام پدر یا مادر یک خانواده نشست و گریه کودکان و فرزندان گرسنه خود راتنها «تحریک همسایگان» تلقی کنیم ودست روی دست بگذاریم  و به خود نگیریم. البته که بسیار روشن است که  مسئول این نکرده ها چه کسی است و طبیعی است که مسئول اول و آخر آن دولت بوده و هست. بنابراین از موضع کل نظام و از جایگاه رهبری کل نظام بایستی به این دولت ایراد گرفت و انتقاد کرد و وقتی کار به این جا میرسد ، باید دیگر این دولت را تعیین تکلیف کرد .

ضمن اینکه تا آنجا که به کل نظام جمهوری اسلامی برمیگردد ، با کسی نباید تعارف داشت. دولت اگر نمیتواند مسايل مردم را حل کند باید کنار برود و یا از سوی مجلس شورای اسلامی کنار گذاشته شود. درهمه جای دنیا خیلی کمتر از این حوادث به استعفای دولت (رئيس آن یا کل کابینه) منجر میشود. چرا ما بایستی در این رابطه مستثنی باشیم. یکی از زمینه های  نفوذ دشمنان همین محدودیتهایی است که ما برای خودمان در تغییر دولت قرار داده ایم . هم آمریکا و هم دشمنان داخلی از قبیل منافقین در این رابطه خیالشان جمع است که دولت ناتوانی مثل دولت آقای روحانی در ایران سرکار خواهد ماند و در نتیجه تحریمهای آنها موثر تر عمل میکند و حوادثی مثل آشوبهای اخیر بازار ، تکرار شدنی خواهند بود. آنها دولت روحانی را محل فشار بر کل نظام میدانند و حقا که از آن خوب استفاده کرده اند.

 

 


اشتراک گذاری
برچسب ها
خبرهای مرتبط
نظر شما
نام:
ایمیل:
نظر:
کد امنیتی:
نظر بینندگان